|
Dagtaak
Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier. |
|
|
| Overzicht week 36: 4 september tot 11 september 2011 Oproep: Herkent u deze man? Zaterdag 10 september 2011  Ergens in Nederland loopt (vermoedelijk) een man met onder zijn arm een krant van eergisteren. Hij heeft een leesbril op waarvan de sterkte aan het linkeroog zwaar afwijkt van die aan de rechterkant. Waarschijnlijk kan hij er slecht mee lezen. Het is overduidelijk niet zijn bril.Hij draagt een colbertjasje dat hem niet past met daaronder een oude zwarte sweater. Aan zijn voeten heeft hij zwarte wandelschoenen met nog wat modder onder de zolen. De veter aan de rechterschoen is versleten en reeds lang aan vervanging toe. Wat hij in het katoenentasje met Poolse opdruk heeft, kunt u niet zien. Kunt u er toch inkijken dan ziet u twee boeken: één van Cees Nooteboom (reisverhalen) en één van Jan Siebelink (portretten van Franse schrijvers), wellicht dat er wat exemplaren van het schaakblad A Tempo uitsteken. Onder in de tas zit een afneembaar navigatiesysteem, een zonnebril, wat losse aanstekers en nog wat troep. Pakjes kauwgum, fishermans' friends, enkele losse horeca munten van het lokale stadion en een vol pakje shag. De man heeft nog een tas, van Albert Heyn (kooptas). Die is gevuld met cd's. Veel Nick Cave, Gill Scott Heron, een oude van Meat Loaf (jawel) en wat zelfgebrande CD's met vanallesennogwat. Ziet u de man die aan bovenstaande beschrijving voldoet, houd hem staande en vraag hem waar zijn auto staat. Wijst hij die aan, geloof hem dan niet. Het is de autodief die gisteren (nacht van donderdag op vrijdag) mijn auto heeft gestolen. Vraag hem de auto weer netjes terug te zetten waar hij hem vandaan heeft gehaald. De zwarte wandelschoenen mag hij houden. Ik zal als beloning de volgende dag nieuwe zwarte veters bij het rechter voorwiel voor hem klaarleggen. Het zou mooi zijn als de auto afgetankt terugkomt, want voor zondag heb ik een lange rit gepland. Bewaarplicht, Motie van Treurnis en de Horoscoop uit de Margriet Vrijdag 9 september 2011  Vandaag moet ik oppassen voor mensen die van mij willen profiteren en heb ik de behoefte om de dagelijkse werkelijkheid te ontvluchten. Dit (het vluchten dan) kan ik het best doen door yoga, meditatie of mijn favoriete muziek te beluisteren. Aldus de belangrijkste passages uit mijn dagelijkse horoscoop opgetekend door "Margriet". Daarnaast nog de opmerking dat met Neptunus aan mijn zijde ik vandaag "geregeld" de reddende engel ben. Voor wie en van wat staat er niet bij. Het wordt een ingewikkelde dag. De realiteit ontvluchten, op mijn hoede zijn voor profiteurs en ook nog optreden als de grote redder. Het is nog vroeg maar ik voel de spanning al toenemen. Hoe ga ik in hemelsnaam deze dag inrichten. Als kleine zelfstandige heb ik een verantwoordingsplicht. Niet naar een werkgever, want die heb ik niet meer. Maar wel naar de belastingdienst, die wil nauwgezet weten hoeveel uur ik heb gewerkt dit jaar en waaraan ik die uren heb besteed. De drempel is rond de 1250 uur. Als ik hard kan maken dat ik minstens éénduizendtweehonderdenvijftig uur nuttig heb besteed maak ik kans op de bonusregeling van De Jager. Zelfstandigenaftrek. Hard maken betekent dat ik een agenda moet bijhouden en een bewaarplicht heb van wat ik zo al doe op een dag. Een Dagtaak erbij dus. Op mijn bureau ligt een zwarte dikke kantooragenda. Naast alle afspraken met namen van klanten, mogelijke opdrachtgevers, uren gereserveerd voor training, coaching, opstellen bedrijfsplannen en natuurlijk zelf schrijven, plak ik daar ook de dagelijkse horoscoop van de Margriet in. Je kunt nooit weten! Als er later vragen komen kan ik nauwgezet aangeven welke keuzes ik heb gemaakt die dag en waarom. Aan de bewaarplicht houd ik me nauwgezet. Wat de belastingdienst daar mee doet moeten ze zelf weten. Of ik me aan het advies van de Margriet heb gehouden is mijn eigen zaak. Als ik later voor de poort van de hemel waar De Jager naast Petrus zit maar geen "motie van treurnis" wegens het schenden van de bewaarplicht aan mijn broek krijg, vind ik het best. Dan treed ik nog liever af. Dagtaak gisteren: http://dagtaak.org/2011/09/rutte-en-rekenen-pgb--cpb-euro--griekenland.html Over de PGB en de berekeningen. Rutte en Rekenen, PGB , CPB, Euro , Griekenland Donderdag 8 september 2011  Rekenen is een lastig vak, je moet cijfers bij elkaar optellen soms aftrekken dan weer delen en o jee, vermenigvuldigen komt ook nog wel eens voor. Gelukkig zijn daar handige tools voor in de handel, al eeuwen. De Chinezen hadden een instrument met balletjes aan staafjes, en de Europeanen vonden het handiger om een staafje tussen twee andere staafjes te schuiven. Het telraam en de rekenliniaal. Na de uitvinding van de minibatterij zijn we massaal overgegaan op de rekenmachine. Lezen vanaf het scherm, of met een print button de juiste uitkomst nog eens nalezen van papier. Op school leerden we rekenen en het klonk abstract, wat voor zin heeft het zomaar rijtjes met getallen te bewerken? Welnu: rekenen kan zin hebben om heldere besluiten te nemen. Stel: je hebt een bepaald bedrag in de portemonnee, en die portemonnee is niet alleen van jezelf, je deelt die beurs met vele anderen. Nu willen die vele anderen weten waarom je geld aan bijvoorbeeld vier broden uitgeeft in plaats van aan drie pakken melk. Of: als je alletwee wilt, waarom je de bakkerij maant tot productie van goedkopere broden om de melkveebedrijven gewoon volgens vaste prijs te kunnen betalen. Enzovoorts, enzovoorts, vele voorbeelden zijn mogelijk om het vak rekenen leuker en concreter te maken.  Het ingewikkelde bij de wat meer gevorderde vorm van rekenen is dat je die "vele anderen" wel juist moet informeren. Als je de prijs van het brood niet weet, dan kun je ook moeilijk berekenen wat de consequenties van het besparen op brood betekent voor de melkveehouder. Om bij dergelijke sommen de juiste basis-gegevens te hebben, heeft Nederland een prachtig instituut opgericht: het Centraal Plan Bureau. Dit bureau beschikt over gegevens, analyseert die gegevens en is nog in staat ook om op basis van die gegevens ingewikkelde rekensommen op te lossen. Erg handig. Iets dat veel mensen over het hoofd zien is dat het vaak beter is éérst deskundig advies in te winnen, dan achteraf. Voordat je het weet neem je beslissingen die net verkeerd uitpakken omdat je het even fout hebt gezien. Zonde! Wellicht dat er nog eens een trainingsprogramma kan worden opgezet voor specifieke beroepsgroepen die de rol toebedeeld hebben gekregen om op basis van juiste cijfers die "vele anderen"goed te informeren. En net als bij dyslexie kan er wellicht bij cijferblindheid ook een tijdelijke PGB worden ingesteld hiervoor. Immers: het schijnt dat de PGB een grote meerwaarde heeft niet alleen voor de persoon zelf die ervan gebruikt maakt, maar ook nog veel goedkoper is voor de samenleving. En dat geldt zeker als het gaat om ondersteuning aan personen die belangrijke en dure beslissingen moeten nemen. Tot slot ter oefening ende vermaek: wat is de uitkomst van onderstaande rekensom: 59+100 oplossing morgen op Dagtaak zie ook: http://dagtaak.org/2011/05/pgb-en-het-waterbed-van-de-zorg.html Blunder Hillen of eerlijkheid? Politieke seizoen weer begonnen Woensdag 7 september 2011  Het politieke seizoen is nauwelijks begonnen of het feest is al weer in volle gang: Hillen mocht aftrappen. Vrij Nederland heeft de primeur. Minister Hillen zegt datgene wat iedereen eigenlijk al wist, maar niemand wilde horen: "In Kunduz gaat het om een militaire missie en niet om een civiele." Punt. Groen Links is verbijsterd, D66 spreekt van de zoveelste verbale uitglijder en CDA en VVD hielden wijselijk hun mond waar de SP en de PVV Hillen prezen om zijn eerlijkheid: immers een civiele missie uitgevoerd door militairen in een oorlogsgebied is toch lariekoek? En zoals vaker, Rutte mag het weer rechtbreien. Daar is deze jonge minister president immers MP voor, hoe lang zal hij nog zo jong blijven ogen? Betreurenswaardig vond hij het. Niet zozeer de uitspraak, maar dat er wederom ophef is ontstaan over de missie. En, we moeten begrijpen zo werd ons verteld, hoe een interview gaat. Je praat wat, je zegt wat, volle zinnen, bijzinnen en dan de journalist natuurlijk nog die ook nog zijn eigen interpretatie heeft. Allemaal niet zo nauw nemen en over tot de orde van de dag. Een redelijk letterlijk citaat lijkt me, zoals opgetekend door het weekblad "Vrij Nederland" te lezen op de website van VN : ‘Ik heb voortdurend gezegd: we moeten oppassen dat we onze mooie Nederlandse gevoelens niet projecteren op de harde werkelijkheid in een oorlogsgebied. De Kamer kan wel zeggen: het is een civiele missie, maar het is vooral militair. Ik was blij dat we groen licht hebben gekregen, maar ik wilde wel dat het parlement wist waar het ja tegen zei. Ik vind het nog steeds raar dat het geen militaire missie mag heten terwijl het bijna alleen maar militairen zijn. In Nederland willen we graag alleen de softe kant van zo’n expeditie zien omdat we de wereld willen verbeteren. Maar het leven is hard en in Kunduz al helemaal.’ Het leven is inderdaad hard en niet alleen in Kunduz, meneer Hillen. Al heeft u waarschijnlijk gelijk dat het Lariekoek is deze missie te bestempelen als een civiele, het is behoorlijk onverstandig om met grote boze voeten de waarheid te verkondigen in het broze politieke landschap van Nederland. Iedereen doet zijn stinkende best een minderheidsregering te gedogen en te steunen waar mogelijk. U heeft heerlijke partners om u heen. Zo is het toch? Is het niet de PVV dan de volgende dag Groen Links of de PvdA, u heeft een charmante een goed gebekte Minister President, en nu doet u weer dit. Eerder al vergeleek u ons militaire apparaat met een topclub op Champions League niveau terwijl de roest in de kazernes zijn werk deed, dan werd weer een consultant uit Libie opgehaald met een helikopter die al van heinde en verre werd gesignaleerd op een dag waarop u de zondagsrust verkondigde. Mooie boel! Joel Voordewind van de CU zegt het als volgt, volgens de Volkskrant: "Hij (Hillen) praat een beetje (woorden van Joel..beetje..) uit de hoogte, alsof hij de enige is die weet wat er in de wereld gebeurt." En voor die rol heeft de CU toch een hele andere entiteit in gedachten. Vorige Dagtaken over Hillen en Kunduz: http://dagtaak.org/2011/03/vrijdag-hillen--mivd--zondagrust.html http://dagtaak.org/2011/03/woensdag-moet-barbertje-hillen-hangen-of-hulde-aan-de-klokkenluider.html http://dagtaak.org/2011/04/maandag-hillen:-onverzekerd-de-champions-league-in.html http://dagtaak.org/2011/08/kunduz:-rutte-gefopt-psp-deel-van-groen-links-wint-de-strijd.html http://dagtaak.org/2011/08/kunduz-politietraining-en-het-tracking-record-wat-nu:-groen-links-.html http://dagtaak.org/2011/03/dinsdag-terugkomdag-kunduz-politietraining.html foto Hillen: bron Wikipedia Henk Bres, Frits Wester, KVDB en de pedoclub Martijn Dinsdag 6 september 2011  Vandaag is het de dag van Henk Bres, na de lunch van de Tweede Kamer mag hij namens 72.000 mensen de petitie tegen pedoclub Martijn aanbieden. "Een cluppie" noemt Bres het steevast. Bres is een bekende Nederlander geworden door Het Lagerhuis van Witteman. Met ongenuanceerde uitspraken recht uit de onderbuik wist hij de lachers op zijn hand te krijgen en dat te verwoorden wat veel mensen niet hardop durfden te zeggen. Plat, hard, recht voor zijn raap, en meestal eindigend met: "Zo is het toch". En daar was vaak moeilijk tegenin te gaan. Ik heb lange tijd gedacht dat Bres daar tegen dikke betaling zat om het VARA-programma wat extra cachet te geven en de man in de straat een podium te gunnen dat dan weer genuanceerd werd en in perspectief geplaatst diende te worden door Witteman zelf of Marcel van Dam, wat de laatste overigens niet altijd lukte, het genuanceerde dan. Bres is bekend gebleven en schnabbelt links en rechts wat bij en gaf een tijd geleden in een interview al aan dat hij door zijn bekendheid daar een redelijke boterham aan kan verdienen. Een graag geziene gast. Zap even langs de blote-dames pagina's op je UPC digitale kanaal, en met een beetje geluk val je middenin een talkshow waar je Bres samen met Kim Holland weetjes op sexueel gebied kunt zien uitwisselen. Dat laatste was Frits Wester gisteravond ook opgevallen. Bij Knevel en Dan de Brink deed Frits verslag van zijn journalistiek onderzoek en wist haarfijn te vertellen op welke sites Bres actief was en wat daar dan allemaal te zien was. Zowel Knevel en Dan de Brink keken op dat moment even de andere kant op. Bres was daar om de onderbuikgevoelens tegen de pedoclub Martijn toe te lichten en nog maar eens keertje te vertellen waarom hij vindt dat dat "cluppie" verboden dient te worden en dat je de 72.000 handtekeningen makkelijk met twee of drie kunt vermenigvuldigen omdat niet iedereen de moeite heeft genomen om te tekenen. Niemand aan tafel, niemand in de zaal en ik denk zeer weinig kijkers zullen van mening zijn dat sex met minderjarige kinderen moet worden getolereerd. We zijn het allemaal met elkaar eens dat kinderporno wereldwijd moet worden aangepakt. En dat gebeurt dus ook. Welhaast iedereen zal vinden dat geen enkele club of vereniging sex met minderjarigen mag promoten of ideeën mag aanreiken om elkaar sluwe tips aan de hand te doen om toch aan illegaal beeldmateriaal te komen. Maar toch..maar toch..wat maakt nu dat je de haren te bergen rijzen als je Bres dit hoort verkondigen, gevolgd weer met zijn logische: "zo is het toch" en zijn oproep tot chemische castratie gevolgd door acceptatie van volksgerichten tegen pedosexuelen door bange en boze buurtbewoners. Het is de angst voor het gemak waarmee moeilijke discussies uit de weg worden gegaan door simpele, populistische one-liner achtige oplossingen die het gelijk aan de straat geeft. Ik heb niks met het "cluppie" van mij mag die opgedoekt worden, maar het zal niks helpen, behalve een bevrediging van het onderbuikgevoel dat "we" goed bezig zijn: opgeruimd staat netjes. Dat het ondergronds verder gaat en een forum verloren gaat dat aanspreekbaar is en daardoor controleerbaar zal dan "ons" verder een worst zijn. Zo is het toch?? Freddy Mercury met pensioen, als het hem gegund zou zijn geweest Maandag 5 september 2011  Freddy Mercury, het zal bijna niemand ontgaan zijn, zou vandaag 65 zijn geworden. De pensioengerechtigde leeftijd. Twintig jaar geleden, in november overleed hij. Op vijfenveertig jarige leeftijd.Prachtige documentaires zijn er over hem gemaakt. Veel is er over hem geschreven. Weinig is er aan toe te voegen. Of Queen nu je muzikale voorkeur had of niet, Freddy Mercury wist je te bedwelmen, hele stadions te bespelen, de man had een charisma waar je niet om heen kon. Geen Dagtaak vandaag, wel een nummer van Queen. Op het allerlaatste album van Queen waar Freddy Mercury nog bij aanwezig zijn (Innuendo, 1991) het nummer "The Show must go on". Geen Dagtaak over Freddy, geen toevoegingen. Alleen dit nummer. En eigenlijk wist je toen al... Dagtaak werkt aan nieuw concept, weekoverzicht Maandag 5 september 2011  Dagtaak werkt aan een nieuw concept. Welke richting dat uit zal gaan is nog niet duidelijk. Op heel korte termijn daarover meer uitsluitsel! Dagtaken vorige week: Spaarlamp, Plofkip, Peertje, Ban Ki-Moon en het millieu Boeken: Lichte Zeden onder de Zoden, over erotiek en vroeger, een recensie Wilders de rol van de Koning en een avondjeschaken, analyse bij KvdB Wikileaks, VS, overgevoeligheid van Nederland, en de bronbescherming Kunduz: Rutte gefopt, PSP-deel van Groen Links wint de strijd Kunduz: politietraining en het tracking-record, wat nu Groen Links? Zwijgen, zwichten en principes vs barmhartigheid Spaarlamp, Plofkip, Peertje , Ban Ki-Moon en het Milieu Zondag 4 september 2011  Het was even wennen, maar het moest, voor het milieu: alle Peertjes de deur uit en peperdure spaarlampen gekocht. De sfeer in huis is totaal verdwenen, een lekker boek lezen bij de schemerlamp is passé maar we voelen ons toch lekkerder. We dragen immers een steentje bij aan het klimaat. Jawel, we zijn goed bezig. De plofkip ook maar gelijk uit de vriezer gehaald, en plof zo in de grijze bak. Dat Ban Ki-moon een ramp aantreft bij Salomonseilanden en wellicht ook bij zijn bezoek aan Kiribati vandaag ligt niet aan ons. De eilanden dreigen onder te lopen door de stijging van de zeespiegel. Het hoogste punt op de eilanden ligt net vijf meter boven zeeniveau. Het kan zo gedaan zijn. Na goed speurwerk in huis toch nog een stiekem peertje gevonden. Naast het bed van mevrouw Dagtaak, aan haar kant dus, een klein schemerlampje met jawel hoor: een peertje van maar liefst 60 watt. "Voor de gezelligheid, wat extra warmte, en het leest lekkerder", zo tempert ze mijn bijna-woedeuitbarsting. Ik wilde haar al confronteren met beelden uit de stille oceaan, wanhopige kinderen op de stranden die bij elke onverwachte golfslag in paniek terug rennen over de vijf meter hoge duinen heen naar huis om verslag te doen. Maar ze kent me. Ze weet dat ik tegen de woorden: "Dat leest lekkerder" geen argumenten meer heb. Als ik moet kiezen tussen het milieu en het lezen van een boek krijg ik het lastig. Een zwakke plek in mij.Ik probeer me rustig te houden en ga op de stoel bij het raam zitten. Daglicht, de wat versterkte leesbril op mijn neus, alsof ik demonstratief wil zeggen: "zo kan het ook". Dan de krant. Het NRC heb ik al met een flinke zwaai weggegooid omdat ik tot vijf keer toe niet de juiste pagina kan vinden. Lees verder op bladzijde 25 staat met koeieletters op de voorkant. Na vier keer al op een bladzijde vijfentwintig te zijn uitgekomen geef ik het de vijfde keer op. Waarom tellen ze niet gewoon door? Als ik dan nog lees dat ze voortaan vervuilende nietjes gaan pompen in de krant waardoor het helemaal totaal onleesbaar en onbladerbaar wordt en de eilanden nog sneller zullen overstromen gooi ik de krant weg. Tabee ermee, weg met het NRC. De Volkskrant dan maar. Mevrouw Dagtaak is al weg. Op die momenten kan ze me het best alleen laten weet ze. Op tafel ligt haar boodschappenbriefje dat ze vergeten is mee te nemen in het overhaast vertrek. "Spaarlampen (grote fitting)" staat er op. Na tegenslagen op de woningmarkt (pagina 1), het verdwijnen van de plofkip (pagina 3) , de moordenaar van Milly (pagina 5) lees ik door. De schrik slaat toe. In grote letters, die ik zelfs zonder bril en met een wolkje voor de zon kan lezen, staat er Verbod op Peertjes werkt niet! Na jaren flinke research, moeizame debatten in het Europees Parlement, tranen met tuiten bij Philips, is het duidelijk: Door het verbod op de peertjes is de extra CO2 uitstoot met 0,05 megaton (!!) toegenomen. De afname van warmte in huis is volledig gecompenseerd door extra stookkosten. Hoeveel 0,05 megaton is, weet ik niet. Maar 5 meter boven de zeespiegel is ook niet veel. Als de donder pak ik de telefoon en probeer mijn vrouw te bellen: Geen Spaarlampen!! De wereld dreigt door misinformatie ten onder te gaan. Het is al te laat. Trots, maar met enigszins koude blik, komt mevrouw Dagtaak al thuis. Ik besluit te zwijgen. Hier is geen Plofkip tegen opgewassen. |
|
