|
Dagtaak Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak mail: dagtaak.tve@gmail.com Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier. |
|
|
| Overzicht week 29: 15 juli tot 22 juli 2012 Dagtaak stopt tot Maria Hemelvaart Woensdag 18 juli 2012  Dit is voorlopig de laatste Dagtaak. De volgende verschijnt op Maria Hemelvaart ook Maria Tenhemelopneming genoemd.Ik zal het dagelijkse ritme van de column gaan missen. Er zijn echter dingen in het leven waarvan het gemis ontelbare malen groter is. En ook daar leren we mee omgaan. "Je loopt weg voor je taak!" hoor ik sommigen denken. Mis! zou ik tegen diegenen willen zeggen. De taak gaat door, maar dan op een ander vlak, en even minder zichtbaar. Er wordt te snel geoordeeld over weglopen. Maar dat terzijde. De komende weken ga ik de tijd die ik normaal besteed aan Dagtaak wijden aan het afmaken van een geschrift. Dat moet er maar eens van komen! Over liefde, hartstocht en pijn. Vanzelfsprekend. Daar gaan alle geschriften over, al wordt het zelden expliciet toegegeven. Over manipulatie, over verbanning en misverstanden. Maar vooral over hoe het allemaal zo kon gebeuren. Het gaat niet over het Laatste Oordeel, mocht u dat denken. Maar veeleer over het een na laatste, twee na laatste en al die oordelen daarvoor. Die zijn veel spannender. Op Maria Hemelvaart een verslag in Dagtaak-vorm. Het belooft een bijzondere dag te worden. terzijde Op deze pagina verschijnen vanaf vandaag kleine notities voor eigen gebruik. Soms kattebelletjes, dan weer een spreuk of dichtregel die ik moet onthouden. Ik weet nog niet wat. Maar het lijkt me handig. Vandaag proefdruk binnen nieuw boek dat bij Nieuwe Druk verschijnt. Morgen de omslag uploaden. Ziet er goed uit! Ook weer mooi stuk over "Je moet broeder worden" van Leo Janssen in De Gelderlander! Sportzomer, nog even doorbijten, gokken maakt het leuk Dinsdag 17 juli 2012 We zijn er bijna. Nog iets meer dan een week de Tour en dan zo snel mogelijk de Olympische Spelen erachteraan. Hoe sneller, hoe beter. De zomer is al niks, en met de sport is het nog minder gesteld. Sport is uitermate geschikt om de komkommerzomer nog iets van invulling te geven. Regen genoeg om thuis voor de buis voor de derde keer de hoogtepunten van de dag te beleven. Het vergt echter wel een hoop creativiteit om nog iets van lol te beleven aan alle evenementen. Wij maken thuis iedere dag een poule. Om de sfeer er in te houden. Raad je het aantal Nederlandse afvallers correct dat voor, tijdens of binnen een kwartier na aankomst van het peloton opgeeft, dan krijg je 3 punten. Weet je daar ook nog namen bij te geven dan krijg je voor elke uitvaller een punt extra. Een bonus van vijf als je zowel het aantal als de namen correct hebt. Slechts een punt als een renner lopende de avond opgeeft. Voor de Olympische Spelen moeten we de regels nog vaststellen. Zelf denk ik eraan om een mix te maken van punten voor gemiste medailles en een inzet voor ziektes en kwaaltjes waardoor sporters uit kunnen vallen. Voor goed geraden kwaaltjes die enig verband hebben met de sport (letterlijk of figuurlijk) zijn dubbele punten te vergaren: buikloop, zwemmerseczeem, tennisarm, wurggreep of hoogtevrees voor schoonspringers geven we dan een bonus. Gemiste medailles zijn het leukst. Volledig in lijn met de KNVB, de Raboploeg, Vacansoleil en de Indianenploeg van het Eurovisiesongefestival heeft ook het NOC/NSF hoog opgegeven over onze kansen. Hoe meer medaillekandidaten hoe leuker onze poule kan gaan worden. In eerste instantie houden we de poule familiair, maar er gaan stemmen op om open inschrijvingen mogelijk te maken. Binnenkort meer daarover. Voorlopig heb ik gisteren goed gescoord met Van Hummel. Jammer voor de sympathieke Kenny, maar het leverde mij vijf punten op. Nog een paar renners te gaan de komende week. Ik gok op twee overgeblevenen in Parijs, wie dat zijn hou ik nog even geheim. Gerrit Zalm en het H-woord Maandag 16 juli 2012 hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha hahahahahahahahahahahahahahahahaha Rutger Kopland , Alles kan ik verdragen, dichter, psychiater Zondag 15 juli 2012  Rutger Kopland (R. van den Hoofdakker) is overleden. Een paar dagen geleden al. Het bericht kwam vandaag via Twitter. Geschokt nog. Wederom verlaat een dichter uit de Galerij der Groten het literaire landschap. De "Dead Poets Society" is weer gegroeid. "Alles kan ik verdragen," de beroemde woorden uit het gedicht "Sla" van Kopland dringen zich op. "Alles kan ik verdragen, maar dit niet." Het gaat hard. Te hard. Ligt het aan mijn leeftijd, aan mijn generatie, dat dit extra hard binnenkomt? Schrijvers, dichters die de puberteit en de moeilijke jaren daarna draaglijk maakten. Schrijvers, dichters die je leest, herleest, ja, zelfs citeert. Ze verdwijnen. In rap tempo. Kopland was een van hen. Komrij was dat ook. Vanzelfsprekend ook Reve, Mulisch, Wolkers en Hermans. Oude mensen sterven. Jonge mensen ook. Gedichten en boeken blijven, maar dat de laatste woorden geschreven zijn is onverdraaglijk. Op mijn reserve laptop heb ik een achtergrondscherm van een foto, genomen vanuit de werkkamer van Kopland. Vanuit zijn bureau kijk je door de ramen naar zijn bostuin. Een prachtig verstild beeld. Door zijn ogen zie je de bomen. Vaak kijk ik naar dat plaatje. Mijmerend, alsof ik zelf uit het raam kijk. Het geeft rust. De rust van zijn stem en de rust waarmee je zijn gedichten moet lezen. Het gaat hard. Te hard. |
|
