Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 19: 6 mei tot 13 mei 2012


Wereldomroep, Radiostilte, MacDonalds en de App

Zaterdag 12 mei 2012

In de la van het bureau heb ik er nog 4 liggen: wereldontvangers. Kleine radiootjes in prachtige nepleren etuitjes. Twee daarvan had ik al eerder weg kunnen gooien. Na de vakantie vergeten de batterijtjes eruit te halen. Doorgelekt. Kapot. Doen het niet meer.
De andere twee wachten op de volgende reis. Tevergeefs.

Vanaf vandaag kunnen alle wereldontvangers de prullenbak in. De wereldomroep is niet meer. Kapot gemaakt. De batterij is eruit gehaald. Op voorspraak van Martin Bosma van de PVV. Geen zeven weken radiostilte vanuit het Catshuis hebben dit ongedaan kunnen maken. Voorgoed radiostilte voor vakantiegangers, wereldreizigers, emigranten, expats, buitenlandse-sportevenementen-bezoekers, truckers en andere lieden over de grens die zonder directe toegang tot het internet het Nederlandse nieuws willen volgen.

"Ja, we blijven bestaan hoor," hoorde ik op Radio1, gewoon te ontvangen in de auto, zolang je niet verder dan 20 km over de landsgrens gaat:"onze programma's blijven gemaakt worden, je kunt het dan downloaden als een podcast als je even bij een tankstation of een MacDonalds bent waar gratis wifi aanwezig is, en dan later lekker afluisteren." Dat doet geen hond, daar kan je de wereldklok op gelijk zetten. Bespaar je de moeite, zou ik zeggen. Het overlijden van de Wereldomroep is al erg genoeg. Ga het leed nu niet proberen te verzachten met onzinoplossingen.

We komen er wel overheen. Het zal even duren. Er is een meneer gestorven. Een meneer met de status van een instituut. Ik gooi mijn ontvangers niet weg, ik bewaar ze en af en toe ga ik er naar kijken en denk ik terug aan de momenten in het buitenland waar ik vele uren kwijt was om de zender goed af te stemmen om wat te kunnen horen.

De vraag: "Schat heb je de batterijen bij je?" hoeft niet meer. De zaklamp heb ik als app op mijn telefoon, dus daar heb ik ze al niet meer voor nodig. En als ik radio wil luisteren ga ik naar de Mac en die is tegenwoordig in de hele wereld op de hoek van de straat. Zo is het.

Fijne vakantie!

Hieronder...de laatste geluiden. Nu al genoeg van? Met de muis naar het blauwe balkje, en daar kan het geluid worden uitgeschakeld.....











Peptalk, Personal Branding, en Bescheiden blijven

Donderdag 10 mei 2012

"Je kan het! ", "Peilingen zeggen niets", "De klanten hoeven niet te weten dat het een pestjaar was", "Je hebt het toch goed gedaan, al werd je zesde?", "Hij houdt vast nog van je", "Jij een face-lift nodig, ben je mal?", "Zet jezelf in de kijker!"

Peptalk, jezelf groot houden, langer op een positie blijven dan dat je eigenlijk aankunt, niet erkennen dat het faillissement dichterbij is, dat je stem toch eigenlijk niet zo goed is; we doen er allemaal aan mee. Nederland is een groot personal branding verhaal geworden. Je imago, hoe mensen je willen zien, we willen geen losers maar winners. De Colgate-mentaliteit die we glimlachend herinneren van de Amerikaanse televisie jaren geleden is gemeengoed geworden.

Alles kan en mag als je maar blijft lachen. Elkaar maar vooral onszelf eens flink de waarheid zeggen is er niet meer bij: past niet in het profiel. En profielen daar draait het om. Bescheidenheid wordt afgestraft en hoe groter hoe beter.

We zappen van lijsttrekkersdebat naar de beste pindapeller van Nederland. Van de meest talentvolle overtrekkunstenaar naar Nipkowvizierringen. Ben je niet de beste coureur, dan kan je nog kans maken op de slechtste chauffeur van Nederland.

Maakt niet uit als je er maar een mooie slogan van kunt maken die in je profiel past: Branding daar gaat het om.

Ik pleit voor ontbranding, deprofilisatie, ontgoog(ch)eling, in plaats van Colgate: toon je ware gebit!

Geen eerlijk helder, maar onvoorspelbaar, onzeker en onbetrouwbaar als de mensheid zelve. Geen Voice of Holland, maar Mien met de vrolijke kraakstem uit de polder. Kunst noch Kitsch. Spies noch degen. Buma zonder stemra.

Zeggen dat je het ook allemaal niet weet of kan, maar wel je donderse best gaat doen om erachter te komen of het aan te leren.

't Is moeilijk bescheiden te blijven, Peter Blanker zong het al. En er is weinig fantasie voor nodig om te bedenken dat ook hij het niet zou redden als het op stemmen, volgers of "likes" aan zou komen. Maar met zijn knipoog naar alle malligheid verkrijgt hij wel de sympathie.

Hoe klonk het ook alweer?








Anne Soldaat, Tim Knol, Woodstock, en DWDD Recordings

Woensdag 9 mei 2012

Je heet Anne Soldaat. Dat heb je al mee, het is een prachtige naam. Je speelt samen met Tim Knol. Je hebt dan weer wat mee, want Tim Knol heeft, behalve dat hij wel de beste naam voor een nederpop-artiest heeft die je maar kunt bedenken, een uitstraling en een stem waar je u tegen zegt. Daar wil je graag mee in een band spelen. Dan word je ook nog gevraagd om voor DWDD-recordings op te komen treden. Mooier kan niet. De mensen die het zagen waren lyrisch. En zij die lyrisch waren lieten het weten.

Anne Soldaat leek even de ontdekking van het jaar te zijn gisteravond. Toch is hij verre van een onbekende in Nederland Muziekland. De eind-veertiger heeft diverse malen op grote podia gestaan als Lowlands en Pinkpop. Niet alleen met Tim, maar met zijn eigen band die vele malen de belofte van het jaar was volgens de Engelse en Nederlandse muziekpers: Daryll Ann.

Altijd goed voor de beste recensies, geliefd onder een beperkt publiek maar nooit echt doorgebroken.

Hoe het gekomen is en wie ervoor gezorgd heeft dat Anne Soldaat bij Matthijs aan tafel kwam, weet ik niet, maar het was een prachtige keus. Minstens even mooie keus was het om als Soldaat te kiezen voor welhaast het titelnummer van het antimilitaristische jaren '60 muziekfestijn Woodstock: Canned Heat met Going Up the Country. Vrij vertaald: we trekken de polder in!

Als Tim Knol met Anne Soldaat de polder in gaat, zorg dan dat je erbij bent. Voordat je het weet ben je te laat en heeft Tim samen met Sam de stad verlaten zoals in hij zong: Sam's leaving Town.

Van mij mag Matthijs nog wel even doorgaan met zijn recordings.

Twee filmpjes.

Anne zingt vanaf 2.25





Tim zingt direct






Rustdag tijdens de Giro, een culinair hapje uit Italie

Dinsdag 8 mei 2012




In plaats van een Dagtaak vandaag een culinair hapje uit Italië voor tijdens de rustdag in Verona op Touretappe.

Dagtaak schrijft regelmatig op deze wielersite.

Morgen op dagtaak: http://www.dagtaak.org/2012/05/anne-soldaat-tim-knol-woodstock-en-dwdd-recordings.html





Eerlijk Helder Henk, koffie in Groningen: Dit smaakt niet naar meer

Maandag 7 mei 2012

Op de Grote Markt in Groningen loopt een man met een geel petje. Daarop de tekst: Eerlijk Helder Henk.

Hij deelt handgeschreven briefjes uit: "Wie wil er met me mee?" Met grote ogen, bijna smekend kijkt hij de passanten aan. "Het wordt echt leuk hoor, en ik trakteer." Hij krijgt weinig respons. Sommigen gooien het briefje direct weg, anderen steken het beleefd in de zak. Maar het blijft stil.

Tot er een grote donkere jongen naar de petdrager loopt. Beleefd schudt hij de hand, stelt zich voor en met een Limburgs accent: "Zeg eens eerlijk Henk, in helder Nederlands, waarom vernederde jij mij de vorige keer dat we elkaar zagen? Waarom bracht je mij voor miljoenen kijkers in verlegenheid? Waarom Henk?" De petdrager wordt bleker en bleker. Dit is campagne, dit is flyeren, dit is mouwen opstropen en canvassen. Dit is geen moment voor persoonlijke ontboezemingen en al zeker geen moment om schaamte te betuigen, als die er al was. "Ik ben Henk niet," hij kijkt aarzelend om zich heen, kan hij dit maken? "Ik ben Henk niet, ik lijk alleen maar op hem, ik ben zijn hulpje." De donkere jongen kijkt meewarend. Hoe ver kan iemand zakken?

"Ik heb een beter plan," zegt de jongen na even nagedacht te hebben, "jij mag met mij mee, ik trakteer, maar doe dan wel eerst dat rare petje af." Iets verderop is een rustig cafe, legt de jongen uit, het is een politiek cafe, en daar is het rustig. De laatste maanden komt er eigenlijk niemand meer. "Maar ze hebben er goede koffie en de TV staat zacht." Henk die geen Henk wil zijn, buigt zijn hoofd, gooit de tas met briefjes in een prullenbak en volgt de knaap.

"Ik ben altijd eerlijk geweest, Henk," zegt de jongen, terwijl hij loom roert in de koffie. "Een keer misschien niet, maar toen was ik in paniek en jong, erg jong. Ik kwam verward aan en had eerlijk gezegd geen flauw idee waar op de aardbol ik was beland. Het enige dat ik wist, was dat het koud was, ik honderden vragen moest beantwoorden, en moederziel alleen mezelf moest zien te redden. Ik moest het hebben van barmhartige samaritanen met een andere huidskleur, die namen hadden die ik niet uit kon spreken. Het enige dat ik herkende was een vlaggetje op het vliegveld van een biermerk dat we thuis ook kenden. Heerlijk en Helder, waren de eerste woorden Nederlands die ik leerde." Heerlijk en helder, ja, dat waren andere tijden. "Weet je, Henk, allemaal doen we wel eens iets waar we later spijt van krijgen. Wat ik geleerd heb in mijn jonge leven is om daarvoor uit te komen. Eerlijk en helder, er geen doekjes om winden. Als je een keer je geloofwaardigheid hebt verloren is het "donders moeilijk", zo zeg jij toch altijd? Donders?, is het donders moeilijk dus, om weer vertrouwen te winnen. Even een stapje terug doen, helpt dan. Jezelf overtuigen om met een bordje "Ik ben eerlijk" op je hoofd rond te gaan lopen, werkt volgens mij niet.

De beide heren keken elkaar zwijgend aan. Ze namen nog een laatste slok en keken even naar het TV-scherm waarop ze Peetoom van het CDA herkenden.

"Dit smaakt niet naar meer,"
hoorden ze haar nog net zeggen. De donkere jongen pakte zijn beurs en rekende af. "Het gaat je goed," en weg was hij.







Dagtaak: De Week door

Zondag 6 mei 2012

De afgelopen week op Dagtaak (1-6 mei)

column 6 mei verschijnt later deze dag


Wielrennen en het Publiek Geheim (5 mei)


De onthulling van een publiek geheim, veel meer was het niet, "Doping werd getolereerd in de Raboploeg", kopte de Volkskrant op bevrijdingsdag 2012. Maar wel een publiek geheim dat we niet willen weten. Zoals we veel publieke geheimen niet willen weten. Met veel tamtam werd het artikel aangekondigd. De nacht voorafgaande aan de publicatie was er sprake van een heuse "Bert Wagendorpgate".
Lees verder

Dodenherdenking 2012  (4 mei)

Net las ik mijn dagtaak terug van een jaar geleden (archief). Ik eindigde met de woorden Twee Minuten Stilte is niet genoeg.
Ik was het vergeten dat ik dat had geschreven. Ik wilde de Dagtaak vandaag beginnen met dezelfde woorden als vorig jaar tot ik me realiseerde dat ik dat inderdaad al eerder had opgeschreven.
Ook dit jaar is de Nationale Dodenherdenking inzet van strijd. Lees verder


De Grote voorjaarsschoonmaak (3 mei)


De grote voorjaarsschoonmaak is begonnen. Ruim anderhalf jaar oud stof en vuil wordt in grote haast weggepoetst. De Puinhoop van Bruin moet weg, en iedereen die ergens nog maar een vlekje bruin op het revers of op de overgooier heeft haast zich. Nu of nooit: de verkiezingen komen er aan. Alles moet smetteloos zijn.

Spies pakte deze week met veel graagte de bezem en het sop. Geen dubbele nationaliteiten? Hoezo niet? Boerkaverbod?


De week van Pim Fortuyn (2mei)

Dit is de week van Pim Fortuyn. Tien jaar na dato. Waar was U op die dag? Wat heeft u gestemd in 2002? Wat zou u gestemd hebben als...? En Hans..? Wie? Hans Wiegel! O, Hans Wiegel.

Tien jaar geleden. De politieke wereld tien jaar geleden is geschiedenis. Het is de tijd van Dijkstal, Melkert, Rosenmöller en De Graaf. Wie? Volkert Van Der?, nee, Thom !: De Graaf.

Lang geleden. Zeker in de politieke geschiedenis. Pim luidde het einde in van "Paars", lees verder




Hommage aan Marco Pantani (1 mei)

Vijf mei begint de Giro d’Italia. Voorafgaand aan de ronde een in memoriam aan een van de meest tragische en heroïsche wielerhelden uit het land van de romantiek, de passie en de pasta: Marco Pantani. De enige Italiaan die na Fausto Coppi zowel de Tour als de Giro won in een en hetzelfde jaar, in 1998.

Deze column (inclusief video is verder te lezen op Touretappe)



Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek (meer dan 500.000 exemplaren in de Duitse taalgebied) van Heidi Hassenmüller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar. Info: zie site
Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor Syrië


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette à la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thé Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar Indonesië, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014