Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties.
Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via Twitter.



Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Dagtaak is Blogger des Vaderlands, benoemd op 6 maart 2015 tijdens de finale van het Blogbal. In 2014 Publieksprijs van de Blogparel en 2e bij de vakjury.

Deze site wordt officieel geïndexeerd door de Koninklijke Bibliotheek "De geschiedenis van vandaag wordt vooral online geschreven. Daarom archiveert de KB sinds 2007 de belangrijkste websites van Nederland. Zo voorkomen we dat de onderzoekers van de toekomst te maken krijgen met een digitaal gat in ons geheugen."

DagTaak.org

Nieuwe recepten in De Wereld Draaft Door ( DWDD)

Woensdag 3 oktober 2012


The Cook, the thief, his wife and her lover: De Wereld Draaft Door

Zin in een broodje heup van Claudia de Breij? Gegrilde tong van Matthijs van Nieuwkerk? Of liever een sneetje buik naar keuze van een van de vaste gasten van De Wereld Draaft door?

Gisteren was de geniale kok Robert Kranenborg weer aanwezig. Verpakt in deeg weet hij lichaamsdelen of hele dieren, dood of levend smakelijk te maken. Gulzig wordt ervan gesnoept, met de neus nog in het vers geronnen bloed wordt eraan gesnuffeld en om de bereiding inzichtelijk te maken wordt de slachting prachtig in beeld gebracht.

Robert Kranenborg weet wat hij lekker vindt. De andere gasten nog niet. Daarom is Robert er. Om te laten zien dat er meer lekkers op aarde is dan bieten, prei, ui en een geraspte appel.

Schaapachtig (dat belooft wat!) steekt Claudia haar lepel in de mousse van een vers vermoord en ontveld kikkertje. "Niet zo voorzichtig," maant Robert haar, "die lepel kan dieper". ( Slikken tr.. zie je hem denken)

"Het lijkt wel of alles naar kip smaakt," Claudia en Matthijs laten hun smaakpapillen werken. De camera zoemt in op de heupen van De Breij. Daarna komt de tong van Matthijs in beeld. De kijker houdt de adem in....het zou toch niet dat.... . Robert zwaait met zijn mes en lacht breeduit in de camera. "Als alles toch naar kip smaakt, waarom zouden we dan niet een stukje verder gaan," zien we hem denken. Niemand die het kennelijk door zal hebben.

"Twee kilo kikkers," is in een paar handomdraaien te vangen zo praat hij vrolijk verder." En weer die blik naar de BN-ers. Een blik die het midden houdt tussen verlekkering en moordzucht. Tussen lust en gulzigheid. Tussen grimmigheid en ongeduld.

Hypocriet hoeven we niet te zijn. Vlees wordt veel gegeten. Ook weten we dat vlees eens levend geweest is. Dat er messen en Roberts voor nodig zijn geweest om het vlees in behapbare proporties op ons bord te krijgen. Even denk ik terug aan de film van Peter Greenaway: The cook, the thief, his wife and her lover.

Wie de kok is weten we. Welke rol Matthijs en Claudia in het dagelijkse BN-er feestje spelen nog niet. Het was in elk geval weer smullen geblazen.

Meer smullen met Kranenborg met Kerst:



Deel dit op TwitterDeel dit met Facebook

Reacties:

Riel schreef op Vrijdag 5 oktober:
Heel eerlijk gezegd begrijp ik de ophef over dit onderwerp niet; kikkerbillen en hoe ze worden “geoogst” en een kok die blijkbaar graag wil laten zien dat dit best wel lekker is, en een tv programma dat blijkbaar de grenzen wil opzoeken ten bate van de kijkcijfers. Kikkerbillen… Tja, ik vind kikkers geweldig maar niet om te eten. Ik persoonlijk ben gek op kikkers. Ik persoonlijk ken heel veel, heel veel mensen die ze verafschuwen. Menig vijverbezitter (ik) kent de klachten van omwonenden over het, in mijn ogen, romantisch gekwaak van kikkers in zwoele zomernachten. Ik persoonlijk geniet van die geluiden, als ik ’s avonds in het donker met een lekker glas wijn, wit of rood, en een lekkere sigaret buiten zit te genieten van de stilte waarin alleen de natuurlijke geluiden die stilte doorbreken. Ik ben een nog grotere liefhebber van padden. Daar kun je aan likken voor leuke hallucinaties. Maar eten weet ik niet zeker of dan kan. Maar padden zijn ook leuk. De heks in mij smelt bij het zien van zoveel lelijks. Mooi van lelijkheid. En ze verheffen zich, eerst de voorpoten en dan de achterpoten, als een Citroen DX voor het bedwingen van de Mount Ventoux voor de tour de France. Ik, persoonlijk, heb menig keer de kikkers, die een fijn huis hadden in mijn vijver, verplaatst naar een dichtbij gelegen sloot. Vanwege die klachten. Ik heb menig keer diezelfde kikkers weer welkom geheten in hun persoonlijk uitgezochte habitat… mijn vijver. Welkom! Stiekem vond ik het geklaag van mensen wel leuk. Kikkers zijn net vlooien… ze komen weer terug in hun zelf uitgekozen habitat. Maar om ze nu te gaan eten.. nee! En waarom? Ik ben nogal visueel ingesteld. Ik persoonlijk vind een bord met vers bereidde, levend doorgesneden en ontvelde kikkers niet zo lekker om te consumeren. Niet vanwege het feit dat ze zo “wreed” worden geslacht, maar om hoe het eruit ziet als ze bereidt en wel voor je neer worden gezet. Voor mij zien die billen eruit als het ontvelde achterwerk van een door Rien Poortvliet getekende kabouter, met zwemvliezen, die doormidden is gebeten door een overmaatse snoek. Net zoals asperges in botersaus voor mij het plaatje geven van een in erecte staat zijnde mannelijk geslacht met een enorme schimmelinfectie, of een bonbon met vulling, die voor mij smaakt of ruikt als een platgetrapt lieveheersbeestje. Je kent het wel… de ingewanden als “fondant” uit het lijf gespoten. De vulling van een bonbon wordt fondant genoemd. Maar laten we elkaar geen mietje noemen! We eten allemaal vlees, uitzonderingen daar gelaten. En laten we wel wezen… kikkers zijn makkelijk te kweken, ze smaken naar kip, en een biefstuk op het bord lijkt ook niet meer op een koe. Jonge jonge waar maken we ons druk over. Uit milieutechnisch opzicht zouden kikkerbillen niet zo heel verkeerd zijn om te gaan eten. Makkelijk te kweken (geen Zonnebaars in je vijver zetten), makkelijk genetisch te manipuleren en een lekker “ kippetje op je bord. Wat is nu toch eigenlijk het probleem? Dat ze ze levend doormidden snijden? Koeien jagen ze levend en wel een vrachtwagen in, worden getransporteerd naar een slachter, worden in een zeer krappe tunnel naar een apparaat geleidt waar ze vervolgens een pin door de hersens krijgen geschoten. En wij maar volhouden dat dat een “humane” (an sich een contradictio in terminis) manier van slachten is. Laten we vooral het stressloze ritueel slachten van dieren gaan verbieden! (men snijdt de keel door, en de dieren bloeden uit). Het feit dat lekkere vette maaien de kop af worden gebeten en worden uitgezogen voor hun voedingsrijke eiwitten door stammen die wij met zijn allen bekijken in programma’s als “groeten uit de rimboe” daar praten we ook niet over, of dat mieren levend in honing worden geroosterd. Waar ligt nu eigenlijk de grens… mieren en maaien wel, maar kikkers niet? Ik vind het van de zotte dat half Nederland via internet of via de politiek valt over het feit dat er kikkerbillen gegeten worden en dat men op televisie laat zien hoe dat nu in het echie in zijn werk gaat. Is Kranenborg echt wellustig of moordzuchtig? Grimmig en ongeduldig? Ja dat snap ik. Het is eten, toch? Mensen zijn nu eenmaal omnivoren... vlees en groente. Doe niet zo moeilijk! En dat ook nog eens terwijl ik vandaag hoor op de televisie (jeugdjournaal met gebarentaal vanmorgen om 08.45 uur) dat men op de basisscholen les zou moeten gaan geven aan onze kinderen waar nu eigenlijk echt ons eten vandaag komt. Het schijnt dat “stadskinders” denken dat eieren in een doos uit een fabriek komen, en karbonades blijkbaar vanzelf in een polystyreen bakje bij de slager van de C1000 in de koelvitrine terecht komen. Of dat radijsjes in een plastic zakje uit de grond worden gehaald. Transparantie en helderheid in onze communicatie is cruciaal. Als je een biefstuk wilt eten moet je een koe doodmaken. Als je een vers worstje wilt eten schiet je een vrolijk varken een pin in zijn hersens. Als je kreeft wilt eten gooi je hem levend in een pan met kokend water, en als je kikkerbillen wilt eten snij je een levende kikker gewoon doormidden ter hoogte van de rugwervel waar het overgrote gedeelte van Nederland een hernia oploopt. Vertel dat als ouders nu ook eens gewoon aan je kinderen als je met zijn allen aan tafel zit. Oja, dat doen we niet meer natuurlijk, met zijn allen aan tafel eten als gezin. We eten allemaal op onze eigen tijd met een kant en klaar maaltijd van de Lidl. Sorry. Doe effe normaal en laten we alles eens even in perspectief zien en het vooral even met zijn allen relativeren. Kikkers, my god… ik ga een handeltje beginnen denk ik. In mijn eigenste vijver kan ik redelijk wat kikkers kweken als ik mijn Zonnebaars even bij de buurman in zijn vijver gooi. En padden… legaal, kan niet worden gecontroleerd maar high word je er zeker van als je ze eens een lekkere lik over de rug geeft. Das best humaan toch?

Riel schreef op Vrijdag 5 oktober:
Grinnik... ik kom hier nog op terug...

De reactiemogelijkheden zijn gesloten.
Leven voor twee
De nieuwe roman van Gèrina van der Gugten is verschenen, juli 2019. Een roman over rouwverwerking maar vooral over liefde tussen twee broers waarvan er één op jonge leeftijd overlijdt. Meer info op: https://nieuwedruk.nl/boek/leven-voor-twee.html
Wild Vlees & Zn

Verschenen!
De nieuwste roman van Annelies Ibes over de broze relatie tussen een ambitieuze moeder en haar tienerzoon.
Klinkende alchemie

Aanrader voor liefhebbers en lezers over klassieke muziek: "Klinkende alchemie, de verzamelde muziekessays van Maarten Brandt" fraaie hardcover + cd.
Nieuwste recensie op 11 april 2021 geplaatst
Volg de Vogels en andere waanzin


De verhalenbundel van psychiater Hilbert Kuik is verschenen. Nu overal verkrijgbaar.

Nieuw: Recent verschenen. De derde Indië roman van Femmy Fijten. In het spoor van Birma is gebaseerd op authentieke dagboekfragmenten geschreven tijdens de aanleg van de Birma-spoorlijn.

 
Vaarwel Soerabaja



Na Terug naar Bandung van Femmy Fijten verscheen: Vaarwel Soerabaja ,een indrukwekkende roman over de Bersiap periode in Ned. Indië.
Haar laatste roman "In het spoor van Birma" verscheen medio september 2017.


Heldere mist


"Heldere mist" door Yolande Belghazi-Timman is verschenen, juni 2018

Vijf jaar uit het leven van een tienermeisje in de sixties
Een verhaal in 87 songtitels
van isolement naar het volle leven, van Chains naar World
Wie dit koopt is gek
Over de zin en onzin van reclame en marketing


"Wie dit koopt is gek" door Martijn Boele (spotprijs: € 12,50 voor bijna 200 pagina's lering ende vermaak)




Wolken en andere voetstappen

"Wolken en andere voetstappen" is een verhalenbundel geschreven door (ex)leerlingen van de bij de MH17-ramp overleden docent Laurens van der Graaff.
Nijlpaard op Loosdrecht


Nieuw!
Lees ook de Dagtaak over deze verhalenbundel van Helge Bonset.
Als je de woorden weet Indringende autobiografische roman over incest en het zwijgen binnen de familiekring.


Memoires van Emanuel Too


Spannend, meeslepend drama van een Iraanse zakenman die achtervolgd door oorlogen en de sharia niet alleen zijn bezit is kwijtgeraakt maar een deel van zijn persoonlijk leven.
Nieuwsweek
Loading...
Als je boven ligt

Verschenen op Dolle Dinsdag.
"Als je boven ligt"(NSB-kinderen op de vlucht) door Willem Andrée.



Arnhem met een scheve blik

Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of via Nieuwe Druk
Met bijdrage van de Blogger des Vaderlands
Lotte en Simone


Net verschenen:  Lotte en Simone van Annelies Ibes. Over ouderdom, liefde, mantelzorg en afscheid nemen.
Moluks Geheugen

"ver weg uit het oog, dichtbij in het hart"

Gedichten van Gerard Akse gebaseerd op interviews met 4 generaties Molukkers in Nederland.
Pierre Boulez


In mei en juni veel aandacht voor Pierre Boulez ook tijdens het Holland Festival. Vanaf nu is Wegen naar Boulez overal verkrijgbaar.
Waar ze was (in Van Goghs sporen) De nieuwste roman van Hein-Anton van der Heijden is verschenen. Over liefde, afscheid, kunst, Arles en vooral...veel Van Gogh.


Moekoesja's kus
'Een verbijsterend en hartverscheurend mooi verhaal. Zelden heb ik zo’n intens boek gelezen.’ (Hein-Anton van der Heijden)



Nu overal verkrijgbaar.
Lees ook de Dagtaak over Moekoesja's kus
De Eigenander, een ik in mij
De Eigenander- een ik in mij,
Dolph Kohnstamm
In gesprek met jezelf.
Voorwoord Douwe Draaisma
Groot interview deze week in Vrij Nederland (week 27_juli2016)


Blogparel Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor Syrië

In 2015 Blogger des Vaderlands (uitgeroepen op het Blogbal)


Seksueel misbruik Het veel bekroonde boek (meer dan 500.000 exemplaren in het Duitse taalgebied) van Heidi Hassenmüller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar. Info: zie site
Advertentie Google
test
Advertentie2