Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poŽtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geÔndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 41: 9 oktober tot 16 oktober 2011


Occupy , Kruisraketten, Damrak en 30 jaar later

Zaterdag 15 oktober 2011

Eergisteren kreeg ik een sms-je van mijn dochter: "Ga je zaterdag mee naar Amsterdam?" Geen idee waar het over zou gaan heb ik het laten rusten. Gisteravond ging het licht aan. Natuurlijk, Occupy, Damrak, de demonstratie tegen hebzucht, verspilling, arm en rijk, de bonussen en de banken.
Onbekend nu nog, het is nog vroeg op de ochtend, met hoeveel ze daar zullen zijn. Honderden? Duizenden? Wellicht nog meer? Iedere generatie zijn eigen speerpunten en zijn eigen manier van voorbereiding. Dertig jaar geleden, ik was toen even oud als mijn dochter nu, waren de kruisraketten het thema. De koude oorlog bestond nog, Ronald Reagan was de kersverse president en in Polen werd de Staat van beleg afgeroepen met Russische tanks voor de grenzen. Meer dan vierhonderdduizend mensen togen naar Amsterdam om te demonstreren. Uitermate goed voorbereid, landelijke campagnes in kranten en op televisie en de cartoonist Opland ( "vrouwtje schopt tegen raket") kreeg wereldfaam. Een gevoel van euforie was er tijdens de optocht. Een bonte, vrolijke stoet met zang en dans trok door de straten van de hoofdstad.

De wereld was concreet. De kruisraketten bestonden en de regering stond voor een keuze. Er diende een helder NEE uitgesproken te worden. De kruisraketten de wereld uit om te beginnen uit Nederland. Dertig jaar later zijn de problemen van een andere orde. Het gaat niet om een helder Ja of Nee. Het gaat om mentaliteit, cultuur, abstractie. Velen voelen op de klompen aan dat het niet goed zit, dat de graaicultuur diepgeworteld is, dat de kloof tussen arm en rijk niet alleen een kloof tussen landen is, maar diep ingebed is in de samenleving. Hoge bonussen worden nog steeds uitgekeerd terwijl brave burgers die meeliepen in 1981 nu vrezen voor hun beleggingshypotheek en hun pensioen.

Dat allemaal gaat nu door mij heen terwijl mijn dochter waarschijnlijk in de trein zit op weg naar Amsterdam. Ik braaf zit te typen en me druk maak over dat het alsjeblieft niet uit de hand gaat lopen.

Wat??? Hoor ik haar zeggen, Pa, het is allemaal allang uit de hand gelopen!









Druk, druk, druk: Het SCP en onze tijdsbesteding

Vrijdag 14 oktober 2011

We kunnen opgelucht ademhalen, we zijn niet druk! Het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP) zegt het, dus het klopt, het is onderzocht, gerapporteerd en juist bevonden. De Nederlander is het luie beest van Europa. We voeren amper iets uit, werken niet, het huishouden is een rommeltje en ons gezinsleven stelt geen bal voor. Zes uur zijn we bezig (in totaal) met bovenstaande activiteiten. Gemiddeld dan. Dat betekent dat als U er meer tijd aan besteed er velen zijn die zelfs onder die zes uur zitten.

De werkpaarden van Europa zijn de Grieken zo blijkt uit het onderzoek. Ook de Litouwers en Esten kunnen er wat van. De Nederlander werkt gemiddeld 2 uur en veertig minuten per dag en besteedt ongeveer dezelfde tijd aan het huishouden. Kinderen verzorgen doen we in iets meer dan 20 minuten. Ongeveer de lengte van het NOS-journaal.

Het boeiende rapport dat in zijn geheel te downloaden is http://www.scp.nl/dsresource?objectid=29049&type=org heeft ook studie gedaan naar hoe wij sporten of de hond uitlaten. Het blijkt uit het onderzoek dat we niet alleen niet werken en poetsen maar ook in onze vrije tijd er een potje van maken:

Zo sporten en bewegen relatief veel Nederlanders, maar doen zij dit steeds niet zo lang: eenmaal aan het sporten of wandelen maakt men blijkbaar maar een klein rondje of houdt het bij een kort potje.

Kijk, korte wandelingen of korte potjes, daar houden wij van. Niet dat urenlange jeu-de-boulen of tric-traccen, ook geen uitgebreide natuurwandelingen. Rondje met de hond om het blok en een snel spelletjes mens-erger-je-niet met twee dobbelstenen. De rest van de tijd slapen we en zitten we ons tijd te verlummelen.

Het is maar goed dat we een SCP hebben dat ons met de neus op de cijfers drukt. Het rapport is dik en het zal veel tijd gekost hebben om het samen te stellen. Het staat bol van grafieken en er wordt steeds driftig vergeleken met het buitenland. Zo weten we nu dat Spaanse en Italiaanse vrouwen wel 4 tot 5 uur per dag aan het koken zijn. Helaas begint het rapport met een verantwoording van hoe ze aan de cijfers gekomen zijn. Ja, Tja, Ach, het staat er allemaal wel, zo beginnen ze, maar eigenlijk is het appels met peren vergelijken. In Nederland hebben we met een dagboekje gewerkt voor respondenten, en in Litouwen was het op basis van een internetpool. In Spanje en ItaliŽ is wel met een dagboekje gewerkt, maar is slecht een dag ingevuld, de Nederlanders waren daar maar liefst zeven dagen druk mee.

Leuk tijdverdrijf dus van het CPB, de waarde van het rapport, lijkt me door die verantwoording vooraf ongeveer tot nul gedaald. Ben benieuwd hoe de wetenschappers hun uren verantwoord hebben. Viel dit onder werktijd, of was het lummeltijd. Begin 2012 een nieuw rapport.









Peter R de Vries, Sven Cockelman: Oog in Oog en de zegen van Uitzending Gemist

Donderdag 13 oktober 2011

Een gokje: meer mensen hebben Oog in Oog in de herhaling gezien dan het aantal dat de hele uitzending live heeft gezien. Het gokje is gebaseerd op een steekproef via Twitter. Geen waterdicht onderzoek, maar er worden wel meer dingen beweerd naar aanleiding van een twitteronderzoek.
Ik hoor ook bij die groep mensen die in de herhaling heeft gekeken. Gisteravond vroeg naar bed gegaan met een mooi dik boek. Toen ging ik in de fout. Even nog zappen langs de zenders voor ik me aan het literaire werk zou overgeven. Bij Peter R de Vries en Sven Kockelmann stopte ik met zappen. Waarom? Het zapshot was genoeg om de dekens eens flink over me heen te trekken, zelden straalde er zoveel kilte van het scherm. Oog in Oog was de toepasselijke naam van het programma dat al bijna twintig minuten bezig was. Ik kan me niet meer herinneren of ik de resterende minuten van de uitzending nog geademd heb, adembenemend was het. Adembenemend koud en slecht. Na het laatste beeld waarin Peter R de Vries uit beeld stapte zonder Sven nog aan te kijken, en Sven duidelijk opgelucht zijn programma mocht afsluiten, heb ik het boek nog verder opzij gelegd en de laptop erbij gepakt. Duiding via twitter: wat was er gebeurd tijdens de eerste twintig minuten van het "interview"? De Twitter opinion leaders onder leiding van JP Geelen en Woukebscherrenburg maakten me duidelijk dat ik wat gemist had.
Badjas aan, mevrouw Dagtaak uit haar avondritueel gehaald en samen achter het scherm. De herhaling stond vrijwel direct na de uitzending gelukkig al op Kro.nl. Zelden hebben we samen eerder naar een uitzending gekeken waarin we elkaars concentratie niet verstoorden (Mevrouw Dagtaak kan soms de gewoonte hebben om net op het moment dat er een vraag bij 2 voor12 wordt gesteld mij te herinneren aan de vuilnisbak, of op het moment dat er een nieuw land wordt genoemd dat zijn kredietwaardigheid heeft verloren mij te vragen naar mijn agenda voor de dag erna, ik mis soms veel, gisteravond niet!).

Met afstand was dit het slechtste programma dat de Nederlandse televisie de afgelopen zestig jaar gebracht heeft. Desondanks, of misschien wel daardoor zal dit interview verplichte kost gaan worden op de school voor journalistiek. Wij hebben na afloop nog even nagepraat aan wie het nu lag. Aan Sven of aan Peter. We waren het unaniem eens. Sven mag op herhaling. Maar dan voor de cursus interviewtechniek.

Vanmorgen kopte JP Geelen in De Volkskrant: Iglo Dialogen. Zo was het ook. Het meest verbazingwekkend van de uitzending was dat het volle half uur werd volgemaakt. Peter bleef zitten en beantwoordde plichtmatig de vragen van Sven, tot aan het eind. Als iemand nog ergens beelden heeft van wat er na de uitzending is gebeurd, dan houd ik me van harte aanbevolen.



Bij verwarring in de titel: de beste man heet natuurlijk Sven Kockelmann











Beatrix , de Koning en onze Monarchie: The Job for President?

Dinsdag 11 oktober 2011

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik na de opmerking van Maarten van Rossum het debat niet meer gevolgd heb. Wat Van Rossum zei was waar: "het enige waar het om gaat is de kwestie van de erfopvolging." Ja, Maarten. Dat is zo. Het enige waar het bij de bakker om gaat is Brood, bij de melkboer om Melk en bij de kapper om Haren. Bij de Koning gaat het om de Prins en de Prinses en bij de nieuwslezer om zijn Stem. Maarten grapte nog even door en zou het raar vinden als zoon Trip alleen door zoon te zijn de Stem van de toekomst zou worden met hetzelfde salaris en dezelfde privileges als Pa Trip.

Mijn gedachten dwaalden af. Niet over de opvolging van Dagtaak, niet over Heyn, Philips, de Brenninkmeijers of de Van der Valkjes. In gedachten zag ik de Tweede Kamerleden en zelfs een enkel kabinetslid voorbijkomen. Wie in hemelsnaam zou de Presidentsverkiezingen mogen of zelfs moeten winnen? Hebben we iemand in "huis" die samen met zijn partner de flair van Maxima en Willem kunnen gaan benaderen? Is er iemand die kan rekenen op een dermate grote populariteit dat we die rustig alleen of in klein gezelschap op pad durven sturen om ons land te vertegenwoordigen? Binnen de huidige kring van volksvertegenwoordigers of ministers  zie ik er weinigen. Verhagen gaat het verpesten, Rutte heeft er snel genoeg van. Leers zou zo het huis in Mozambique overnemen, maar of hij de positie verder goed zou invullen is nog maar de vraag. Roemer heeft de humor, Pechtold de energie, maar beiden zie ik het niet doen en niet het draagvlak krijgen dat nodig is. Een sterke zou Job zijn, weg van de dagelijkse hectiek en eindelijk de staatsman die hij zou kunnen zijn als alles een beetje meezit. Maar gaat hij de verkiezingen winnen van Wilders? Die heeft zijn uiterlijk mee, lakeien zijn niet meer nodig. Geert for President lijkt me toch een angstscenario.

Noodgedwongen dan de gedachten naar oud-politici. Met humor, met draagvlak, met flair. Kok, Lubbers en Wiegel vallen af door hun leeftijd. Femke zou leuk zijn, maar houdt ze de urenlange banketten vol waaraan ze "aan" zou moet zitten? Eigenlijk houden we er maar twee over: Erica en Rita. Erica is al de halve koningin van Nederland, waar Erica is, is Willem en waar Maxima is, is alweer Erica. Even oppassen met drank en microfoon maar verder zou zij het kunnen. Miss Oranje. Of toch Rita, Trots op Nederland, heeft bewezen in haar eentje veel voorkeursstemmen te kunnen krijgen, heeft haar Stola nog schoon in de kast, en nooit te beroerd om vrolijk en vrij overal bij te zijn en haar mondje te roeren.

Nederland en de Presidentsverkiezingen. Erica Terpstra versus Rita Verdonk. Of toch nog maar een poosje Maxima en Willem. Huisje in Afrika op kosten van de staat laten opknappen, en overgaan tot de orde van de dag.






Sterfdag Jacques Brel , Marieke en de grootste Belg aller tijden

Zondag 9 oktober 2011



Jacques Brel zou nu 82 jaar zijn als hij niet was gestorven op 9 oktober 1978. De Franstalige Vlaming, zoals hij zichzelf vaak noemde is niet ouder geworden dan 49. Brel zong in het Frans maar voor "ons" Nederlanders en Vlamingen heeft hij ook in ontroerend Nederlands gezongen. Het is bijna niet mogelijk om zonder overslaande stem of zelfs zonder tranen mee te zingen met de Frans-Nederlandse uitvoering van "Marieke".

De prachtige biografie over Brel van Johan Anthierens uit 1998 heet niet zonder reden: "Passie en Pijn". Twee woorden die zijn leven goed samenvatten. Anthierens gaat voor zijn boek zelfs op zoek naar Marieke: "Hij had appelwangen en sproeten. De anderen noemden hem "Brel", maar conversatie hadden we niet, want het jongetje verstond geen Vlaams en wij geen Frans...Ik was een lelijk meisje, spichtig, met geel haar en strikjes, maar met smaragdgroene ogen. Op een keer was "Brel" er weer..en bood mij zwijgend zijn fiets aan..Even pardoes als hij was opgedoken verdween het jongetje dat belangstelling voor mij had getoond. Ik wist niet beter of hij heette Bril, in het West-Vlaams uitgesproken als Brel."

Even pardoes verdween Brel vaker. De laatste jaren van zijn leven, toen hij er nog toe in staat was, vertrok Brel naar PolynesiŽ met zijn levensgezellin Maddly waar hij later ook begraven zou worden. Door ziekte moest hij terug naar Europa. Op 49-jarige leeftijd stierf Brel aan longkanker.

Brel is door de Franstalige RTBF uitgeroepen tot de grootste Belg aller tijden. In Vlaanderen eindigde Brel op de zevende plaats. Hij is geliefd of gehaat, een tussenweg is er bijna niet. Of niet geweest. De tijd heelt alle wonden. Het lied "Les Flamandes" waarin Brel een parodie geeft op de Vlaming heeft lang kwaad bloed gezet.

Brel is er al lang niet meer, al 33 jaar lang niet. Sommige mensen worden niet oud. Of we Brel als 82-jarige verdragen zouden kunnen hebben, nu nog, is de vraag. Zou hij cynischer geworden zijn? Wat zou hij gevonden hebben van de Belgische kwestie nu? Hij verdween door zijn ziekte niet helemaal pardoes, maar hij zou het anders bijna wel zeker gedaan hebben. Wat overblijft is de Liefde, de Passie en de Pijn.

"Ne me quitte pas"

Andere column van Dagtaak over Brel:

Bezoek aan Museum Brel
Verdriet van BelgiŽ: Hugo Claus en Jacques Brel
De Psychologie van de Tour (met ne me quitte pas van Brel)












Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek (meer dan 500.000 exemplaren in de Duitse taalgebied) van Heidi HassenmŁller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar. Info: zie site
Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor SyriŽ


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette ŗ la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thť Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar IndonesiŽ, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014