Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poŽtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geÔndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 40: 2 oktober tot 9 oktober 2011


Hup Kut , Berlusconi en de Laars van Europa

Zaterdag 8 oktober 2011

Europa is in crisis. Je hoeft de kranten nauwelijks te volgen om te weten dat somberheid de toon is. Voordat de kredietbeoordelaars als Moody's , Fitch en Standards and Poor zelfstandig de crisis nog groter maken dan dat ze al is, is de hoop gevestigd op het gezond verstand van de grote Europese leiders. In Nederland komen we niet ver, de toon van Rutte en Wilders "Doe 'ns Normaal Man" maakt weinig indruk meer, in BelgiŽ wordt record op record gevestigd nu er nog steeds geen regering is. In Frankrijk worden zondag verkiezingen gehouden bij de socialisten als aanloop op het grote werk, de decadente DSK is net uitgerangeerd en Mevrouw Le Pen is nog steeds in de race om het roer over te nemen. De Britten zijn zich nog in een hoekje aan het schamen over het grote afluisterschandaal. Merkel houdt zich rustig en lijkt de grote Europese Dame te worden. Veel concurrentie heeft ze niet meer.

Echt lachen geblazen is het in ItaliŽ, geen klein onbeduidend landje.

Het land dat zojuist wederom een lagere kredietbeoordeling heeft gekregen wordt geleid door een man die een nieuw beeld van de Laars van Europa wil creŽren. Gisteren deelde hij mee dat er een nieuwe naam voor zijn partij moet komen. Hup Kut! gaat het worden. Forza Gnocca. De landsnaam ItaliŽ (Forza Italia) wordt veranderd in Kut. Berlusconi heeft zo zijn eigen wijze om duidelijk te maken hoe zijn land ervoor staat. Ja Silvio, het is Kut! En wij, gewone stervelingen maar denken dat de hoop van boven moeten komen en dat we niet voor niets mensen kiezen die het best in staat zijn om voor vertrouwen en veiligheid te zorgen.

Volgende week de Eurotop. Onze wijze leiders gaan daar de Europese crisis bezweren. Laten we hopen dat dan de banken nog niet leeggeroofd zijn door angstige burgers die het vertrouwen al lang verloren hebben.


cartoon is met toestemming van Ignace Dermaux geplaatst (de link verwijst naar zijn dagelijkse cartoon-site)




Dagtaak eerder deze week:
- De Plaszak, de NS en de hoge nood
-Het Herfstgevoel, November van Bloem
-pvda--cohen-en-de-trap-van-ploumen
-bijsterveldt-en-de-mantra-over-het-onderwijs:-buitenhof
-kastanjes--oudewijvenzomer-en-herfstgeheimen








Plaszak, de NS en de hoge Nood

Vrijdag 7 oktober 2011

We kunnen een nieuw woord toevoegen aan de Nederlandse taal: "de Plaszak". Als u hoge nood heeft in een Sprinter (dat is een vreemd woord voor een bepaald type trein) dan gaat u op een drafje richting de conducteur. Die bevindt zich meestal achterin de trein, is hij daar niet, dan is hij voorin. Het is even doorlopen maar u vindt hem wel. Aan de conducteur meldt u dat u hoge nood heeft, hij of zij onderwerpt u aan een test. Hij, we gaan uit van een mannelijke treinconducteur, onderwerpt u aan een snelle test. Enkele vragen en een kort visueel onderzoek. Is ook de conducteur ervan overtuigd dat uw nood inderdaad hoog is dan krijgt u een plaszak uitgereikt en een nummertje. Daarmee loopt u helemaal naar voren, geen punt als u daar al bent, anders even sprinten. Voorin de trein is een lege cabine. Dat is een hokje waar de machinist kan rusten en bijkomen van zijn inspanningen. Dat hokje heeft de grootte van een toilet. Als u geluk heeft dan is er geen rij, heeft u pech dan sluit u zich aan bij de groep springende mensen en wacht u op uw beurt.
De NS heeft nog geen antwoord op de vraag waar de plaszak na gebruik dient te worden gedeponeerd. Er wordt overwogen om hier een extra ruimte voor vrij te maken ter grootte van een toilet. Daar komt een bak.
Reizigersvereniging ROVER is tevreden. Vanzelfsprekend willen zij dat er in de toekomst echte toiletten gaan komen in de treinstellen, maar het voorlopig inruimen van twee lege ruimtes voor het doen van de noodplas vindt zij een goede oplossing.
Op dit moment wordt er gewerkt aan de samenstelling van een vragenlijst die de conducteur kan gebruiken om de hoogte van de nood vast te stellen. Een bijscholingscursus wordt niet uitgesloten.


cartoon is met toestemming van Ignace Dermaux geplaatst (de link verwijst naar zijn dagelijkse cartoon-site)

Dagtaak eerder deze week:
-Het Herfstgevoel, November van Bloem
-pvda--cohen-en-de-trap-van-ploumen
-bijsterveldt-en-de-mantra-over-het-onderwijs:-buitenhof
-kastanjes--oudewijvenzomer-en-herfstgeheimen







Herfst, Bloem, altijd November en de noodzaak van rust

Donderdag 6 oktober 2011

Het is nog te vroeg in het jaar om Bloem aan te halen. Toch doe ik het. Bij de eerste herfstbuien van het jaar komen de dichtregels als vanzelf binnen: "Altijd november, altijd regen, altijd dit lege hart, altijd". Zo eindigt het gedicht. In vroeger jaren hadden wij dit gedicht de hele maand november op het toilet hangen. Niet om te treuren, maar om te troosten, en zelfs, hoe paradoxaal ook: nieuwe energie op te doen.
Omdat Bloem overduidelijk dicht: Altijd November; mag het. In oktober al, en mocht het helpen, dan zelfs het hele jaar door.

Behalve de zielepijn van Bloem die vanaf de eerste tot de laatste regel door merg en been gaat, straalt het gedicht ook een serene rust uit. "De jaren gaan zoals zij gingen". Je voelt de saaiheid, de eenzaamheid en de gelatenheid, maar ook de overpeinzing. Ondanks of wellicht dankzij de pijn is het gedicht voor mij het meest troostrijke gedicht uit de vaderlandse poŽzie. Het wedijvert met de jongere "Sla" van Rutger Kopland.

In de wereld die bol staat van de dynamiek en vluchtigheid: -Wat gisteren nieuws was, is vandaag alweer vergeten- is de tijdloosheid een godsgeschenk.

Wat zou het mooi zijn als de bankier, gezeten in zijn fauteuil, zich soms van de tijdloosheid bewust zou zijn. Niet gehaast door de dwang van de snelle omloop van andermans bezit. De politicus, die niet gedwongen door de vaart van de actualiteit eens mijmert over de zin van het leven en van daaruit de beslissing neemt. De gewone man in de straat die even de tijd neemt om zijn eigen bestaan te overdenken voordat hij oordeelt over dat van anderen.

Wat jammer soms dat er voor de mijmering te weinig ruimte is.


NOVEMBER

Het regent en het is november
Weer keert het najaar en belaagt
Het hart, dat droef, maar steeds gewender,
Zijn heimelijke pijnen draagt.

En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.

De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is alengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.

Verloren zijn de prille wegen
Om te ontkomen aan de tijd;
Altijd november, altijd regen,
Altijd dit lege hart, altijd.







PvdA , Cohen en de trap van Ploumen

Woensdag 5 oktober 2011

De trap van Ploumen, of is het de trap van Cohen. Na het interne beraad van de PvdA over de kritiek gisteren op Cohen stonden de partij coryfeeŽn keurig opgesteld op de trap terwijl Cohen het woord deed met de voltallige fractie achter hem. Een mooi beeld.
Het leek een familiefoto. De nestor van de familie voorop, de kinderen met aanhang en kroost erachter. Keurig gekleed, breed glimlachend, trots op de Pater Familias. De alternatieve schoonzoon Spekman als enige in zijn kloffie, hij was of te laat opgetrommeld voor de familiefoto of zijn pak was nog niet opgehaald bij de stomerij. Verder een en al stijl. Een criticaster zou het opgevallen kunnen zijn dat de trap te klein was. Niet alle leden kwamen even mooi in beeld. Er werd nog geduwd, gebukt en getrokken, op het beeld van eenheid mocht je niet ontbreken.
De avond zou mooi zijn. De ochtend en middag was nog gereserveerd voor verre neven en nichten die, enigszins jaloers, venijnig of op afstand kritisch waren, dhr Bram Peper voorop. In de vooravond nicht Myrthe die net van hockey afkwam, enigszins buiten adem maar de boel goed op een rijtje had. Die komt er wel.
De avond zou echter alles goedmaken. Het was keurig geregisseerd. Plasterk en Albayrak werden naar voren geschoven. Dat was hun toevertrouwd. Vol lof en eerbied spraken zij over Papa. Niet over het elan, niet over het vuur en de passie, maar over het nestorschap, de dagelijkse steun die zij krijgen. Albayrak werd geprezen door Wester: "Kijk, nu hoor ik het vuur en de passie die we graag van Hem willen horen." Albayrak sloeg de spijker op de kop toen ze adrem antwoordde dat ze dat allemaal van Hem had geleerd. Zo hoort het, de oudere generatie geeft het door aan de jeugd die het vuur verder de wereld in brengt. De nestor op de achtergrond, met alle wijsheid en rust die je van een nestor verwacht.
Ook Plasterk bij Nieuwsuur voelt zich dagelijks gesteund. Meerdere malen per dag, al was het maar om even samen de Financial Times door te nemen.
En zo is het. Wat zou het prachtig zijn als het Nestorschap definitief een plek in de partij zou krijgen. De man met de visie en de wijsheid die het vuur en kracht ontbeert om de straat op te gaan en in ruil daarvoor op de achtergrond stimuleert en inspireert. Eens per jaar met zijn allen op de trap om de rollen duidelijk neer te zetten. De rest van het jaar maken de kinderen zich los van hun vader en zetten samen de familietraditie krachtig en vernieuwend voort.
Zelfs Spekman zou daar af en toe zijn jasje voor aantrekken.










Bijsterveldt en de Mantra over het Onderwijs: Buitenhof

Maandag 3 oktober 2011

Zelden kijk ik drie keer naar hetzelfde programma. Een film drie keer, dat kan. Meerdere keren naar een concert, live of op de televisie, dat kan. Maar Buitenhof drie keer kijken is geen pretje en zelden een noodzaak. Als het om je heen een beetje stil is dan lukt het, zelfs met tussendoor een keer een kop koffie bijschenken, om de kern van de boodschap te begrijpen en dat zelfs na een uur nog te verwoorden.

Gisteren niet. Ik heb meerdere malen het interview met Marja van Bijsterveldt, onze Minister van Onderwijs nagekeken. Hulde aan Uitzending Gemist.
Deze week begint de "week van het onderwijs" en Marja van Bijsterveldt mocht namens het kabinet haar nieuwe visie verwoorden bij Buitenhof.
Na de eerste keer kijken snapte ik niets van haar betoog, wat wilde ze zeggen? Bij de tweede keer kijken zag ik alleen nog het verbaasde gezicht van Pieter Jan Hagens en zat ik te wachten tot hij hard in lachen zou gaan uitbarsten, en bij de derde keer werd ik in slaap gesust. Nu weet ik waarom.
Marja gelooft er niet in. Ze gelooft er niets van dat haar eigen plannen iets gaan veranderen. Nog erger: ze snapt er niets van dat het beroerd is gesteld met het onderwijs in Nederland en ze probeert rustig te blijven. Onderwijs is toch leuk! Naar school gaan toch geen straf! En het is toch logisch dat ouders je helpen met je huiswerk! Tijdens de voorbereiding voor het programma heeft ze dat met haar voorlichter doorgesproken. "Marja: geloof in je zelf. Prent de kern van je boodschap in je hoofd, laat je niet afleiden en blijf articuleren." En dat deed ze.
Marja kreeg haar eigen Mantra mee. "Als je het even niet meer weet, Marja, onthoudt dan de volgende spreuk: Taal en Rekenen zijn de zuurstof van het onderwijs! Herhaal dat zoveel mogelijk. En als het niet overkomt of de vervolgvraag is te ongemakkelijk dan je reserve-mantra: Goed Onderwijs is geen rustig bezit." "Ook deze mag je te pas en te onpas gebruiken, niemand die er iets van snapt, en dat hoeft ook niet."

Drie keer heb ik gekeken voordat ik het toch snapte. Marja is met de boodschap op pad gestuurd om de kijkers in slaap te sussen met deze zondagse ochtend-meditatie. Lege woorden, mooi en raadselachtig uitgesproken, vele malen herhaald.
Laten we hopen dat de week van het onderwijs wel goede debatten gaat opleveren en er een visie ontwikkeld gaat worden waarmee we een poos vooruit kunnen.
Het gaat immers om de toekomst. En met de mantra's die we nu voorgeschoteld krijgen namens het kabinet, is dat geen rustig bezit.








Kastanjes , oudewijvenzomer en herfstgeheimen

Zondag 2 oktober 2011

Er zijn dingen in het leven waar je het liever niet over hebt. Hoe verder in de herfst hoe meer de geheimzinnigheid toeneemt. Niet over praten, in rust verwerken, het liefst op kousenvoeten over de natte bladeren in het grootste stilzwijgen.
De vruchten van het najaar zijn zeldzaam. Harde noten worden pas gekraakt nadat hun geheimen onthuld zijn, wie ze weet te onthullen is spekkoper. De zoete bessen uit het voorseizoen, de bramen in de zomer, ach..die kan iedereen wel aan. Maar de kastanje, de walnoot en de hazelaar, dat is andere koek. Het beste raap je die wanneer de dagen korter worden, je in de duisternis je weg moet zoeken en je gehuld in zwarte jas en capuchon onherkenbaar bent. Niet verklappen waar je bent geweest, voordat je het weet is het hier morgen druk. En daar zit je niet op te wachten. Niet omdat je mensenschuw bent, maar omdat je zo je eigen geheimen hebt.

Morgen gooien we de capuchon af, de zwarte lange jas blijft hangen aan de kapstok. In korte broek, goed ingesmeerd tegen het alles onthullende zonlicht gaan we op pad. We verzamelen niet alleen alle moed maar ook de vruchten die we op onze weg tegenkomen. De oudewijvenzomer in volle glorie. De kastanjepuree en de gekraakte walnoten zullen ons de hele winter lang doen nagenieten. Niet de weemoed van de herfst proeven we dan, maar de lichtheid van de oude wijven.
De wijsheid komt met de jaren!





Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette ŗ la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Reiny deJong-Smit, De behandeling

De Behandeling, omgaan met borstkanker
lees ook artikel: De Gelderlander

Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor SyriŽ


Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek van Heidi HassenmŁller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar.
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thť Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar IndonesiŽ, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014