|
Dagtaak Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak mail: dagtaak.tve@gmail.com Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier. |
|
|
| Zondag Nogmaals De Menselijke Maat, Dood van een vriend, Lacrymosa Zondag 13 maart 2011 Zondag 13 maart Requiem voor mijn vriend, Kieslowski, Preisner De
Menselijke Maat. Honderden, duizenden doden de afgelopen weken. Libie,
Egypte, Japan. Ik kijk er naar, huiver, beelden van getroffenen. Toch
wil het niet echt doordringen. Het aantal is te groot. Het gaat mijn
menselijke maat te boven. Ik
heb hem eenmaal de hand mogen schudden. Een jaar voor de omwentelingen
in Oost-Europa. 1988. Krzystof Kieslowski, een Pools regisseur. Een
aimabele man. Enigszins teruggetrokken, niet gecharmeerd van teveel
aandacht. Bril met een dik zwart montuur zoals je in die jaren alleen
nog in Oost-Europa kon kopen. Daar was de bril van Elvis Costello
supermodern bij. Krzysztof Kieslowski was in Nederland tijdens een
documentaire filmfestival. Omdat de Poolse tolk iets te laat arriveeerde
mocht ik, beginnend student Poolse Letterkunde een paar woorden
vertalen. Een aantal documentaires van hem werd vertoond die waren
gemaakt in de zwarte jaren van het sociaal realisme in Polen. Door het
leven van de gewone man te filmen in zijn dagelijkse omgeving vielen de
documentaires van hem al snel in de dissidente hoek. Met de neus op de
feiten zeg maar. De jaren daarna werd hij internationaal en ook in
Nederland steeds bekender. Vooral zijn 10-delige serie Dekaloog, in elk
deel staat een van de tien geboden centraal, en zijn drieluik Trois
Couleurs (Rood, Wit, Blauw) over de idealen van de Franse Revolutie.
Maar dan anders en op eigen wijze. Films die nog steeds meer dan het
kijken waard zijn. Juliette Binoche. Muziek van Preisner. Vandaag
vijftien jaar geleden is Kieslowski overleden. 13 maart 1996. Zijn
vaste componist Preisner componeerde voor hem: "Requiem voor een vriend"
/ "Requiem dla Przyjaciela". Ik hoorde het Lacrymosa (vast onderdeel
uit het Requiem, ook bij Berlioz en Mozart, uit het Dies Irae) voor het
eerst toen ik enkele dagen voor Kerst over het besneeuwde stadsplein in
Krakau liep. Het galmde over het grote plein en ik werd gelokt naar de
winkel die het op had staan. Nog altijd als mijn menselijke maat mij
beperkt en ik de grote aantallen getroffenen niet kan bevatten denk ik
aan dat moment en hoor ik de muziek. Lacrymosa, de betraande dag vol leed, http://iturl.nl/sn5eO (via youtube.com ). |
|