Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 4: 22 januari tot 29 januari 2012


Iets meer Pippi Langkous , Astrid Lindgren en Villa Kakelbont

Zaterdag 28 januari 2012

Vandaag tien jaar geleden overleed de geestelijke moeder van Pippi Langkous, Astrid Lindgren. Nog niet zo lang geleden zag ik een interview met de Pippi die wij kennen: Inger Nilsson. Het interview werd afgenomen door Ushi (Wendy van Dijk). Pippi was nog steeds een goedlachse vrouw maar inmiddels ruim over de vijftig en haar stem leek in niets op die van Paula Majoor. Iedereen kent Pippi. Voor de zekerheid: Pippi was een vrijgevochten meisje waarvan de moeder is overleden en aan haar lot overgelaten door haar vader, een piraat. In een doods Zweeds dorpje heeft ze twee saaie, kleinburgerlijke en beetje geniepige vriendjes, Tommy en Annika, die dolblij zijn dat ze af en toe uit hun ouderlijk huis kunnen ontsnappen om samen met Pippi, haar aapje en een paard vanuit Villa Kakelbont avonturen kunnen beleven. De kinderserie Pippi was immens populair in de jaren zestig en zeventig in  Nederland en overal ter wereld en is vele malen herhaald. Onbekender is dat het boek van Lindgren al in 1945 is geschreven en het Lindgren nogal moeite kostte om het boek uitgegeven te krijgen. Ook vertalingen in het buitenland liepen aanvankelijk stroef. Vijf Duitse uitgeverijen weigerden het boek en in Frankrijk verscheen een gecensureerde versie in 1949 (Fifi Brindacier). Het werd gezien als anarchistisch en schadelijk voor de moraal.
In 1949 is er al een Zweedse verfilming gemaakt van het boek. Waarschijnlijk zal er in een of ander filmarchief nog wel een band te vinden zijn. Ik kon alleen onderstaande beelden met muziek vinden.

Of Pippi anarchistisch en inderdaad schadelijk was voor de moraal durf ik niet te zeggen. In tegenstelling tot de Henk en Ingrids van toen (Tommy en Annika), brave burgers, zorgde Pippi voor onbevangenheid, fantasie en het besef dat er veel mogelijk is als je je dromen maar de vrije loop laat. Zonder te oordelen over anderen ging Pippi haar eigen pad.

Iets meer Pippi in de tegenwoordige samenleving zou mooi zijn. Een besef dat niet alles wat lang geleden gemaakt en bedacht is nog van waarde kan zijn is dan ook gelijk mooi meegekomen. Alleen het liedje mag wat mij betreft vervangen worden, maar daar heeft onze nationale talentenjager De Mol vast wel een oplossing voor. En Villa Kakelbont, tja, die hebben we nog, in volle glorie.




(foto van Villa Kakelbont van: Christian Koehn)







Waan van de dag, Literatuur en een goed gesprek

Vrijdag 27 januari 2012

Soms heb je een goed gesprek. Althans dat vind je. Je kunt op de goede woorden komen, je betoog is helder en duidelijk, en nog mooier: je verschilt van mening maar respecteert de ander.

Vanavond was zo'n avond. Vol anekdotes, discussies, vraagstukken en over de zin van alles en vooral van het leven. Het werd niet laat, want we begonnen vroeg en dat heeft soms zijn voordelen. Vroeg beginnen. Het gesprek begon over schaken, ging naadloos over op Oost-Europa, anekdotes over reizen naar de Oekraïne en Moldavië en, hoe kan het ook anders, eindigde met literatuur. Via de verhalenbundels van Karel van 't Reve (de stapel, ter ondersteuning van de discussie, ligt nog op de keukentafel) ging het al snel over op de letteren in het algemeen. "Lees jij nog wel?", "Je moet vaker een boek pakken in plaats van TV-kijken" en de vraag: "Welke schrijver zal van blijvende waarde zijn" en "welke schrijver is de meest invloedrijke uit de vaderlandse literaire geschiedenis?"  Dronkenmanspraat! Kroegenvragen! Zinloos! zult u zeggen. Maar dat vonden wij niet. Mijn keuken is geen kroeg, drank was aanwezig, maar niet prominent, en het gesprek had zin, want ging over de waan van de dag en de ontmaskering ervan.

Is iets dat we vandaag belangrijk vinden morgen nog relevant? Of: wat eergisteren van belang was, is dat het overmorgen ook? Wat is tijdloos goed en wat is tijdgebonden mooi? Daar kom je niet zomaar uit op een donderdagse avond. En dat hoeft ook niet. Een vraag stellen is belangrijker dan hem beantwoorden. We prezen onszelf uiteindelijk gelukkig met wie en wat we waren en besloten om op de vraag later nog terug te komen. We namen afscheid. Voor de waan van de dag hadden we verder geen tijd meer.

Dagtaak.


reacties en tips voor blijvende zaken welkom!






DWDD, PenW, PayTV door De Mol en op zoek naar Talent

Donderdag 26 januari 2012

Om een beetje bij te blijven kijk je naar programma's die de achtergrond van het nieuws belichten. Aan het begin van de avond, en aan het eind van het avond. Wat niet belicht is lees je 's morgens in de krant. Zo simpel kan het zijn. Kost geen uren, beetje gericht kijken en lezen moet voldoende zijn. Bord op schoot bij DWDD, wijntje in de hand bij Pauw en Witteman en een paar flinke koppen koffie bij de ochtendkrant.

Als er items herhaald worden in alle drie de media dan weet je het zeker: dit is hot! Het wordt er in gestampt! Volgende maand weet je het nog. De kracht van de herhaling.

Ik geloof met mijn naïeve wereldbeeld nog steeds niet dat er items gekocht kunnen worden bij de publieke omroep en bij een onafhankelijke krant. Dat de brengers van het nieuws betaald worden lijkt me logisch, maar het item zelf, nee, dat zou niet mogen.

Gisteravond was de avond van de TV-Gids. In een wanhoopspoging om waarschijnlijk het meest slechte programma uit de Top10 van duurste Nederlandse producties op de kaart te zetten kwamen achtereenvolgens Beau van Erven (DWDD) , Jeroen van der Boom (wie is die man? Pownews), en de oudere maar altijd vieve De Mol zelf (Pauw en Witteman) voorbij. De krant vanmorgen een twee-paginagrote reportage over het programma: The Loser. Triest maar waar. Het Kijkvee is opgetrommeld, gemobiliseerd en warm gemaakt. Minstens een miljoen mensen moeten kijken anders is het een flop. Dat is 20 maal een volle Kuip, 50 Gelredomes, en 200 voorstellingen achter elkaar in Ahoy-sportpaleis. Met minder wordt geen genoegen genomen en daarom liet De Mol weten dat de film op een andere zender niks is, dat de publiekstrekker Wie is de Mol een parodie op zijn familiehistorie is en dat we nog verbaasd zullen staan van al het talent dat in Nederland nog niet ontdekt is.

Ik geef toe: toen had hij mij!  Stel..je weet nooit..het zal je maar gebeuren..je doet niet mee..uit angst, onzekerheid, ongeloof in eigen kunnen..en toch heb je het! Talent, ongekende mogelijkheden maar nog steeds niet ontdekt!!

Nederland één grote talentenjacht, dat zou mooi zijn! Het is alleen jammer dat programma's als PenW en DWDD dat nog niet weten. Zij halen elke maand, elke week, elke dag dezelfde paarden van stal die ons vertellen hoe bezienswaardig de programma's zijn van mensen die de volgende dag bij hun in de uitzending zijn.

Het wordt tijd voor een echt vernieuwend programma op de Nederlandse treurbuis. Misschien wel 2. Een in de vooravond en eentje wat later op de avond. Met achtergronden van het nieuws en prachtige interviews met mensen die er toe doen. Programma's met een redactie die niet te beroerd is om wat breder om zich heen te kijken naar waar echte talenten zijn die ons iets te brengen hebben. Ongekocht en ongecensureerd.






Blogpraat, blogs en internet journalistiek : Who 's Next?

Woensdag 25 januari 2012

Blogs, Blogpraat en internetjournalistiek, who's Next?

Grote kans dat je, soms u, de Dagtaak van gisteren hebt gelezen. Het hoeft niet maar het maakt het wel makkelijker om er nog even snel doorheen te scrollen. Het ging, in 't kort, over een hoge boekenberg, aan mij geschonken, maar die te groot was om mee te nemen, dus ik moest een keuze maken. Daarbij werd ik geholpen door een jonge man die een boekje van de stapel haalde en zei:" Neem deze in elk geval mee, heb ik geschreven". En dat doe je dan.

Het boekje had in mijn ogen een foute titel, "sex, blogs & rock-'n-roll", maar de herinnering aan de avond zou blijven met dat boekje in de kast, dat maakte het draaglijk. Het was donker in de zaal. Mijn leesbril was toe aan een poetsbeurt en ik meende op de cover een foto te herkennen van de jonge Jim Morrison. Eenmaal thuisgekomen bleek dat fout. Het was een foto van de jonge auteur zelf.

Gisteravond had ik vroeger dan normaal de pijp leeg. Tegen mijn gewoonte in vroeg naar bed met een manuscript van een auteur met wie ik vandaag voor een heel verse uitgeverij een gesprek aan ga, en met het boekje over de sex, de blogs, en de rock-'n-roll. Dat had ik beter niet kunnen doen. Het manuscript werd al snel verbannen naar lezen in de ochtend en het boekje van Ernst-Jan Pfauth, want zo heet de jongen, bleef in mijn handen totdat mijn ogen echt dichtvielen. En dat duurde lang.

Voor wie blogt, columns schrijft op internet, aankomend journalist is met ambities of wie dat allemaal niet zelf op wil schrijven maar graag leest, is het boek een echte aanrader. Achteraf spijt dat ik geen commissie heb bedongen voor eventuele verkoop door deze Dagtaak, maar misschien was dan de neiging tot overdrijven van 's mans schrijfkwaliteiten te groot geweest.

Behalve dat het goede tips en trucs biedt voor stukjesschrijvers is het vooral een avonturenroman die zich afspeelt in de wereld van de eerste, tweede en derde generatie bloggers. In tegenstelling tot veel boeken over internet gaat het niet over techniek, niet over bits en bytes, niet over Apples, Windows of Wordpress maar over inhoud en belevenissen. Over journalistieke keuzes en de passie van een nieuwe generatie publicisten om de wereld te veroveren. Over jongens, maar aardige jongens.

Het enige vervelende is dat ik door het boek mezelf even een oude L** voelde, niet doordat de schrijver dat oproept, maar omdat ik zonder het in een keer uit heb kunnen lezen in slaap ben gevallen.



Een tip in het boek is ook om ervoor te zorgen je reacties krijgt op je column. Ik heb geen flauw idee of er op deze column te reageren valt, heb je dat wel? Dan graag van harte daartoe uitgenodigd!

Dagtaak gisteren over Literaturfest







Boeken , Literatuur , Literaturfest in De Rode Hoed

Dinsdag 24 januari 2012

Boekje Open, Petje af!

Welke boek neem je mee als je voor langere tijd op reis gaat en je hebt maar beperkte ruimte in je koffer of rugzak? Dit is een leuke vraag op een feestje of als je iemand beter wilt leren kennen. Het moet natuurlijk wel een feest der herkenning blijven, het leukst is als het "o ja, inderdaad" blijft klinken en oude leesherinneringen komen boven. Mooi is ook wanneer je gegrepen wordt door het verhaal van een gepassioneerd lezer die je aan de hand van zijn uitgekozen boek meeneemt in een voor jou onbekend avontuur.

Gisteren stond ik voor een soortgelijke keuze. Kies een boek uit, één slechts, en neem die mee naar De Rode Hoed. Daar was een feestje. Toegang gratis op vertoon van het boek. Bas Heijne, Peter Buwalda, Thomese en Jan van Mersbergen waren ook uitgenodigd. Niet om over hun eigen boeken te praten, maar om de mede-feestgangers deelgenoot te maken van hun keuze. Jonathan Littel, de Welwillenden kwam voorbij, Cormac McCarthy, Houellebecq en nog veel moois. Ondertussen had iedereen in de zaal zijn of haar boek in de hand wachtend op een vraag daar iets over te vertellen of weg te geven aan een van de deskundigen.
Ik had vanzelfsprekend een boekje van Nescio bij me. Wel even gecontroleerd of ik er nog een van had. Je laatste exemplaar geef je niet zomaar weg!

"Literaturfest" werd het genoemd. Waarom fest en niet feest is me niet duidelijk geworden, maar het feestje kwam goed op gang toen iedereen moest gaan staan en er een literatuurquiz werd aangekondigd lijkend op het petje-op petje-af van Holland Sport. "Raad de openingszinnen" was de vraag. Boekje open Antwoord A, boekje dicht Antwoord B. Het waarom van het meenemen van een boek werd duidelijk. Had je 't goed bleef je staan, had je 't fout dan ging je meegenomen boek op een grote stapel op het podium. Ik bleef staan, tien vragen lang en bleek nog de enig overgeblevene. Hulde, applaus en vrolijk gejuich. Toen mijn prijs werd aangekondigd kreeg ik tranen in de ogen. De grote stapel van minstens 200 boeken was voor mij. Daar lag zeker voor 2 jaar lezen een berg herinneringen, emoties, trots en imago van mensen die net als ik 's middags hun mooiste boek uit de kast hadden gehaald. En ik kon ze niet meenemen! Drie heb ik er gepakt. Twintig mij bekende boeken van de stapel heb ik uitgedeeld aan omstanders. Ik hoop dat de resterende boeken zijn meegenomen door liefhebbers. Anders ligt de stapel er nog steeds. Op het podium van De Rode Hoed.


Eerdere Dagtaak over Boekentherapie
"Zeg mij wat je leest, en ik zeg wie je bent". Duiding door middel van leesgedrag en boekverslaving. Wie kent het niet, even langs de boekenkast lopen van de gastheer of gastvrouw lopen als je op bezoek bent. Het geeft bijna een even goede, soms betere indruk van iemands passies, verlangens, interesses en stille wensen als een kijkje in de koelkast of de kledingkast.

Verslag van de avond in de Rode Hoed van http://t.co/QmjJCmtr EJ Pfauth (organisator/interviewer)






Taal en communicatie, de duidelijk taal op de voetbal tribune

Maandag 23 januari 2012

Taal is een communicatiemiddel. Met woorden, gesproken of op papier, proberen we anderen iets duidelijk te maken. Soms kort: "Neem ontslag" (Cohen tegen Rutte) , soms in lange zinnen of zelfs hele boekdelen (A.F.Th. van der Heijden die de Constantijn Huygensprijs krijgt voor zijn gehele oeuvre, dat toevallig bestaat uit 1 cyclus van maar liefst 241 afzonderlijk te lezen romans).
Bij de voorbereiding van de Dagtaak vandaag heb ik met de ogen dicht gisteravond een greep gedaan uit de drie delen van de Dikke van Dale, uit het gekozen deel heb ik onder toeziend oog van Mevrouw Dagtaak een bladzijde blind "geplukt" en daarna met de vinger zomaar een woord gekozen. Alles ongezien en ongepland. "Taalsociologie" werd het. Jubel en Feest in huize Dagtaak en een extra wijntje. Toevalligerwijze hadden we die middag samen een wedstrijd uit de eredivisie (voetbal) bezocht en een nieuwe visie op het taalgebruik ontwikkeld. Toeval bestaat niet!!
Waar kan je beter zijn om de stand van de taal en de communicatie tussen mensen te bestuderen dan in het voetbalstadion.

Korte, duidelijke aanwijzingen worden er gegeven door het meekijkend publiek op de tribunes. "Naar Voooren !" , "Kijk, achter je!!" , "Hou die vent nou eens in de gaten!". Zonder enig probleem blijft alles binnen de 180 tekens die een twitterbericht mag bevatten. "Hé, heb je brood bij je!?" als de keeper te lang wacht bij het uittrappen van de bal. De aanwijzingen worden door de uitvoerders op het veld zelden serieus genomen. En, daar gaat het de supporters ook niet om. De uitroepen worden vooral gedaan ter ere en meerdere glorie van zichzelf en niet zelden om uitdrukking te geven aan enthousiasme en meeleven.  Er wordt geen reactie van de geadresseerde van de boodschap verwacht. Zelden zie je de keeper omdraaien en terugroepen "Jaaaa, met kaaas!" of "Sorry, niet gezien die man!" of "Mijn moeder werkt in een kapsalon hoor!"
Taal is emotie en de traditionele opvatting van zender-ontvanger bij de communicatie is allang niet meer vanzelfsprekend.

Door de wedstrijd hebben we het live-verslag van het partijcongres van de PvdA gemist. Het zou mooi zijn geweest om de woorden van Cohen ook in de analyse van het zelfbedachte taal-weekendje mee te nemen. Het grote Nee en de woorden "Neem Ontslag". Tot wie was deze boodschap gericht, en welke reactie beoogde de spreker van degene tot wie hij zijn woorden richtte? Of was het meer voor zichzelf bedoeld en de schare supporters eromheen. In een van 's lands grootste stadions galmt nog wel eens het "Geen Woorden maar Daden". Het zou zonde zijn voor de taalwetenschap als we daar massaal gehoor aan zouden geven, maar voor het overbrengen van een duidelijke boodschap wellicht een zegen zijn.



NB vanzelfsprekend mag een Twitterbericht max 140 tekens bevatten, de 40 extra zoals in dit stuk beschreven staat moet zijn voortgekomen uit overmatig enthousiasme tijdens het schrijven.




Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Moekoesja's kus

Net verschenen, Moekoesja's kus van Yolande Belghazi-Timman.



Nu overal verkrijgbaar. Na de presentatie ook ruim op voorraad bij De Nieuwe Boekhandel in Amsterdam
Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek (meer dan 500.000 exemplaren in het Duitse taalgebied) van Heidi Hassenmüller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar. Info: zie site
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor Syrië


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette à la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thé Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar Indonesië, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014