Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poŽtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geÔndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 27: 1 juli tot 8 juli 2012


1974, 8 juli , Duitsland, Nederland , Joegoslavie en de Pot

Zondag 8 juli 2012

Er zijn van die data die niet meer uit het geheugen zijn te wissen. Een daarvan is de WK-finale uit 1974. Voetbal, daar hebben we het over. Het kon niet mis. In de kantine van de camping in Joegoslavie was een TV. Geen groot scherm, maar groot genoeg om de campinggasten, helft Duits, iets minder dan de helft Nederlands en de rest van onbestemde afkomst, voldoende blik op de verrichtingen te geven.

Wij waren daar met een bevriend echtpaar. Ook twee kinderen en een hond. Wij dus ook. Mijn vriendje en ik, Frenk heette hij, en waarschijnlijk nu nog steeds, hadden wat bedacht om een flinke zakcent bij te verdienen. Het opzetten van een Poule! Wat precies ons verdienmodel was, weet ik niet meer. Maar het zou ons geen windeieren leggen. Zoveel was wel zeker.
's Morgens langs de tenten, caravans had je nog niet zoveel, met een briefje waarop de uitslag en kampeernummer werd genoteerd. Inzet, 1 Mark of 1 Gulden, aan koersverschillen deden we niet. Iedereen deed mee, het beloofde een vrolijke dag te worden. We moeten tientallen guldens en marken verzameld hebben. Een hoop geld. De Nederlanders lazen voor de tent de Telegraaf van de dag ervoor, de Duitsers de Bild van de dag. Cruijff-Beckenbauer, dat zou de strijd zijn. Beiden breed uitgemeten in de kranten dagenlang. Wij maakten ons echter geen zorgen, waren zeker van onze zaak en voetbalden, zwommen, en keken naar Duitse meisjes en kwamen de dag wel door. Het was heerlijk weer.

Het wedstrijdverloop kent iedereen. Wat niet iedereen weet dat het in de kantine in Joegoslavie er niet al te vriendelijk aan toe ging. Voor de rust was het bonje omdat "wij" in de ogen van veel Duitsers teveel rumoer maakten en te hoog opsprongen. Na de rust was het bonje omdat andersom hetzelfde gebeurde. Een ontblote Duitser met de spreekwoordelijke bolle bierbuik wilde mij, een jochie van bijna 12, te lijf gaan. Het was goed dat wij met 2 gezinnen op vakantie waren. Na 90 minuten voetbal was de Duitse meerderheid in opperbeste stemming. Wij dropen af.

Toen wij de volgende ochtend langs de tenten moesten om af te rekenen, niet gaan was onze eer te na, zaten de Nederlanders op een stoeltje de voorbeschouwing in de Telegraaf te lezen. De Duitsers hadden de uitslag al. Beckenbauer-Cruijff 2-1, stond in koeienletters in De Bild. Afrekenen moest alleen bij de mensen met een Duitse krant. Veel daarvan hadden de uitslag correct voorspeld.
Geen van de Duitsers, nog steeds in opperbeste stemming, wilde echter weten van uitbetaling. "Das ist fur dich," werd ons toegezegd. Frenk en ik keken elkaar aan, wilden we dat wel? Bij de dikke-bierbuik-Duitser aangekomen, wisten we het zeker. We wilden dit niet.
Onze hele poule-pot inclusief de fooien kieperden we op de campingtafel. "Fur Dich," schreeuwden we hem na terwijl we hard weg holden. Trouw aan het land hebben we arm maar voldaan, wegens de daad, de rest van de vakantie voltooid. 8 Juli 1974. Een dag om nooit meer te vergeten.











Verkiezingen 2012 : De leuzen op een rijtje, eerst reces

Zaterdag 7 juli 2012

Het is reces. Verbeet liet met een diepe zucht de hamer vallen. "En nu snel naar huis, voorlopig wil ik jullie niet meer zien!"
Honderdvijftig Kamerleden dropen af. Wat een jaar!

"Opladen" is nu het motto. Opladen voor weer een prachtig jaar waarin het maar de vraag is in welke samenstelling er geregeerd gaat worden. Met leuzen gewapend gaan de volksvertegenwoordigers ieder hun weegs. Sommigen kunnen nauwelijks wachten tot september, de meesten moeten er niet aan denken wederom het volk met schaamte op de kaken te moeten vertegenwoordigen. "Moet het echt?" "Ja, het moet echt. Doorbijten! En zorg dat je de leus uit je hoofd kent, en haal ze niet door elkaar. Ongeluk ligt in een klein hoekje."

De leuzen liegen er niet om. Taalkunstenaars, psychologen, spinners, marketeers en amateurpeilers hebben alles uit de kast gehaald om er weer mooie spreuken van te maken. "Niet de inhoud, maar de leus blijft hangen," zo zijn alle Kamerleden gewaarschuwd. "Kort en bondig."

De kunst bij leuzen is om de boodschap zo krachtig te verpakken dat de aanstaande kiezer direct weet waar het op slaat en met wie hij of zij van doen heeft. Aansprekend, overtuigend en onderscheidend. Je moet er bij wijze van spreken van gaan houden. Het omarmen. Het op het strand kunnen roepen, van de bergen af jodelen, tot in je botten blij worden van je uitspraak.

Hier zijn ze, als oefening. Om uit te gillen op de camping. En blijf je thuis, dan vanaf het dakterras of in het park met de handen als een toeter om de mond.

Begin de leus met de uitroep: Heeeee! en dan het motto. Welke bekt goed, en welke minder? Bij welke begin je te stralen en warm te worden van binnen. Die welke het beste in je omhoog haalt, en wellicht tot een diepe emotie zal leiden, dat wordt de partij van je keus. Zo is het bedoeld!

Heeeee
Niet doorschuiven maar aanpakken!!

Heeeee
Iedereen

Heeeee
Groene kansen voor Nederland

Heeee
Een sterker en socialer Nederland

Heeee
Hun Brussel Ons Nederland

Heeee
Nieuw Vertrouwen

Heeee
Voor de verandering

Heeee
En nu vooruit

Klare taal! Ik weet het wel, u ook?






Heremijntijd! Gerrit Komrij overleden (1944-2012)

Vrijdag 6 juli 2012

Gerrit Komrij overleden. De tweet komt als eerste bericht binnen op deze vrijdag. Snoeihard. Ik hoor zijn stem die niet meer zal klinken. Komrij is naast woord ook stem. Over de oorzaak van zijn dood is op dit moment van schrijven nog niets bekend. Dat komt later deze dag.

Heremijntijd, een bundel met vooral literaire kritieken maar dan op Komrij's wijze was mijn eerste kennismaking met hem in boekvorm. Snoeihard. En komisch. Met tranen over de wangen van het lachen heb ik het gelezen. Het heeft mijn manier van lezen bepaald. En mij definitief liefhebber van het werk van Komrij gemaakt.

Komrij heeft hele Nederlandse volksstammen kennis laten maken met PoŽzie. Zijn bloemlezing met De Nederlandse Poezie van de 19de en 20ste eeuw in 1000 en enige gedichten was lange tijd mijn bijbel. De keuze van Komrij was heilig.

De man van mooie zinnen, keiharde meningen en altijd bereid om holhoofdigheid aan de kaak te stellen. Voor me de bundel, uit alweer 1991, Met het bloed dat drukinkt heet, ik betrap me erop dat ik in plaats van schrijven ga lezen.

Achterop een zin van literair criticus Carel Peeters: "De natuurlijke vijanden van Komrij zijn de onverschilligen, de kleurlozen, de sentimentelen, de bureaucraten, ambtenaren, de braven van professie, de kwakzalvers in ideologie en taal, de meegaanden."

Mens durf te denken en durf te "menen".

Gerrit Komrij is 68 geworden. Hij heeft veel geschreven, maar het had nog meer mogen en moeten zijn. Of hij gestorven is in Portugal is nog onbekend.(inmiddels is bekend dat hij in Amsterdam is overleden, DT). Nederland noemde hij "Absurdistan". Als Absurd ga ik hem en zijn teksten missen.

Dank Gerrit voor wat je hebt voortgebracht!






Fleur Agema: Gevangenen in de kou , Kortenoeven en Hernandez over de PVV

Donderdag 5 juli 2012

Na de tranen komt de opluchting. Heerlijk! Even helemaal uit de kast. Eerst Nieuwspoort, dan langs de nieuwszenders, het NRC en de Volkskrant. Kortenoeven en Hernandez zijn nog lang niet klaar met de media. Na een flinke periode afgesneden te zijn van de vrijheid van meningsuiting, ruiken ze hun kans. Openheid van zaken, daar gaat het nu om!

Schielijk zaten ze op het achterste bankje terwijl hun voormalige voorman de pers te woord stond. Als duveltjes uit een doosje namen ze illegaal bezit van het podium van Nieuwspoort toen hun broodheer met ferme passen de zaal verliet.

"Huilie-huilie," moet Geert gedacht hebben toen hij van een afstandje het tafereel gadesloeg. Gewapend met een lach toog de grote Geert naar het kleine Jerommeke van EenVandaag. Gewapend met gif even later bij Nieuwsuur. Mediaspektakel of een eenmalige donderslag?
Jerommeke was al ingepakt. "Dank voor je stem." Twan Huys was lastiger.

Ondertussen hadden Kortenoeven en Hernandez hun munitie al geladen. "Weet je wat we doen Herrie," had Kortenoeven al aangekondigd, "We gaan Fleur ook even te grazen nemen. Hoe meer we uit de school klappen des te beter komen wij uit de verf. Weet je nog wat zij zei over de gevangenissen? Daar lusten de honden geen brood van. Pfff... gevangenen in de kou! Kopvoddentax, het Polen meldpunt, Islam-haat, de Europese Unie... de journalistiek zit op het verkeerde spoor. Wij zullen ze wel even vertellen hoe het er bij de PVV aan toegaat!"

Dion Gaus van de Animal Cops ontging het allemaal: "Hoe minder zielen, hoe meer vreugd," iets in die zin verkondigde hij, hopend op een mooie positie op de lijst die vrijdag bekend wordt gemaakt. "Hoe dunner de spoeling, hoe dikker mijn buik."

"We zijn stemvee," huilden Kortenoeven en Hernandez in koor. Wat hadden ze anders gedacht? Met welke verwachting waren ze tot de Partij toegetreden? "Het woord -Vee- zou ik niet gebruiken," vond Dion. "Wat mij betreft moet je niet alles over een kam scheren. Dieren zijn ook maar gevangenen en die kunnen wel een koutje verdragen. In of uit de kast."

Het belooft een hete zomer te worden binnen de partij. Enige ondersteuning van Arie Boomsma lijkt aan te bevelen. Als je dan toch uit de kast komt, doe het dan goed!









Higgs, Mulisch en God : de ontdekking van de hemel

Woensdag 4 juli 2012

In december 2011 werd het al aangekondigd: de zomer van 2012 zou heet worden als het bestaan van het Higgs-deeltje bewezen zou worden. Vandaag is het zover. Komen we een stap dichterbij de Ontdekking van de Hemel, weten we morgen meer over God? En gaan de resultaten van het onderzoek vandaag ook echt onthuld worden?

Dagtaak doet het zelden of nooit, maar vandaag een herhaling van de column van 14 december 2011.

Higgs God en de ontdekking van de hemel in 2011

De speurtocht naar de verklaring van alles nadert een nieuw hoogtepunt: het Higgsdeeltje. Als ik God was zou ik 'm knijpen. En als "iets" of iemand in angst is dan wordt het vluchten of vechten. Zoveel weten we inmiddels. Wij gewone stervelingen zijn ook niet gek en kennen de patronen. Vluchten of vechten. Of God vertrekt, voorgoed. Of God strikes back! Vecht, op leven en dood.

Bij Harry Mulisch was het nog literaire fictie. In de Ontdekking van de Hemel werd de wetenschapper die zojuist de hemel had ontdekt getroffen door een dodelijke meteoriet. Gericht en fataal. Het geheim mocht niet onthuld worden. Een God die vocht en overwon. Heldhaftig en trefzeker.

In de Zwitserse Alpen spelen de wetenschappers met vuur. Nu het Eureka zich binnen handbereik bevindt is het wachten op de reactie van boven. Wat is er aan de hand: Higgs, een Schotse wetenschapper heeft tientallen jaren geleden berekend en bedacht dat er een "deeltje" zou moeten zijn dat gewicht (massa) geeft aan alles. Onzichtbaar, praktisch onmeetbaar en bij haar ontstaan al bijna verdwenen. Het Higgs-deeltje is zo ongeveer het pronkstuk van de moderne natuurkunde. Wanneer de mens kan bewijzen dat het deeltje bestaat zijn we stappen dichterbij bij allesomvattende verklaringen over de Goddelijke werking van de ons omringende krachten en machten. Het Higgs-deeltje wordt ook wel angstig het God-deeltje genoemd.

Het lijkt erop dat het deeltje gevonden en bewezen wordt. Nog een paar maandjes wachten en de resultaten van de proef die gisteren is uitgevoerd zullen geopenbaard worden. De komende maanden zijn cruciaal. Hoever laat God het komen? Gaat 2012 inderdaad het jaar worden van het Einde van Alles, zoals vaker voorspeld is. De Zoete Wraak. Of wordt 2012 het jaar van de grote verlossing? Het jaar waarin definitief een begin wordt gemaakt aan het einde van de Grote Onzichtbare. Het jaar van de Openbaring.

Vluchten of Vechten?








Retro, Jim Morrison en de Tour op weg naar Pere-Lachaise in Parijs

Dinsdag 3 juli 2012

Op weg naar Parijs. De Tour de France rijdt vandaag de eerste volle etappe op Frans grondgebied, doel: Parijs, Pere-Lachaise, het graf van Jim Morrison. "Riders on the storm, there is a killer on the road."

Jim Morrison stierf zoals het hoorde. Op 27-jarige leeftijd. Vandaag 41 jaar geleden, 3 juli 1971. Hij is lid van de club van 27 waartoe ook onder andere Brian Jones, Janis Joplin, Jimmy Hendrix en Kurt Cobain behoorden en waarbij zich recentelijk Amy Winehouse heeft gevoegd.

Allen Riders on the Storm.

Het kan niet anders of de tourdirectie, verantwoordelijk voor het parcours, wist dit en heeft er rekening mee gehouden. Eenmaal op Frans grondgebied zal het stof opwaaien en tot stof neerdalen, ashes to ashes. Een storm van zand, stof en zweet over de kasseien in Noord-Frankrijk, deel van het beruchte parcours van Parijs -Roubaix. Een eerbetoon aan Jimmy.

27 renners zullen zich afscheiden en een voorsprong gaan nemen van exact 27 seconden als de eerste kasseienstrook wordt gereden. Als een man neuriet het peloton mee "there is a killer on the road". De 68-jarigen zullen achteraan aansluiten, het stof zal neerdalen op de volgauto's.

Op de dag dat Jim Morrison tot stof verging was het een rustdag in de Tour. De Tour werd dat jaar door Eddy Merckx gewonnen, hij was net in zijn 27e levensjaar. Toeval bestaat niet.








Dementie , Alzheimer, Vergeten en Schrijven:

Maandag 2 juli 2012

NBD Biblion over "Je moet broeder worden, schetsen over dementie":

De korte schetsen geven een treffende indruk hoe deze mensen (Dagtaak:dementerenden) op hun manier en vanuit hun beperkingen handelen en communiceren..de schetsen zijn vrij naturel beschreven, niet mooier dan de werkelijkheid is..een sympathiek boekje."



Ouder worden we allemaal, gestaag en onvermijdelijk. Elke dag opnieuw. Kwaaltjes krijgen en hulpbehoevend worden hoort daar bij. Soms wordt de hulpbehoevendheid zo groot dat permanente zorg noodzakelijk is. Dagelijks gaan duizenden mensen op pad om te werken in de zorg, onder andere met dementerenden.

In Nederland weten we van ongeveer een kwart miljoen mensen dat ze dement zijn. En dit aantal neemt toe. Een derde woont in een (psychiatrisch) ziekenhuis, verpleeghuis of een andere zorginstelling. Twee derde is afhankelijk van geliefden, buren en bekenden. "Mantelzorg" wordt dit raadselachtig genoemd.

Wat dementie inhoudt kunnen we lezen, leren en bestuderen. Genoeg medische informatie op internet, hand- en leerboeken op opleidingen en brochures geschreven door de zorginstellingen zelf. Medisch verantwoord en in het beste geval tal van nuttige tips over hoe om te gaan met dementie in je omgeving.

Vandaag mag ik een boekje presenteren van een man die een geheel andere invalshoek heeft gekozen. Niks medisch verantwoord, niks wetenschappelijks en vooral niks wat neigt naar theoretiseren. Hij heeft vanaf dag een dat hij werkt met demente ouderen zijn ervaringen opgeschreven. In eerste instantie niet om uit te geven maar om zelf niet 'te vergeten'. Op viltjes, bonnetjes en agendablaadjes. Korte schetsen en anekdotes zijn het geworden. Over verdriet, liefde en pijn. Over eenzaamheid en agressie, over ernstig decorumverlies en de dagelijkse banaliteiten. Over dag- en nachtritme en slaapstoornissen. Maar vooral over hoe een verpleegkundige dagelijks met mensen werkt die hulpbehoevend zijn.

In zo'n 80 schetsen geeft hij een beeld van de dagelijkse, en vaak nachtelijke, praktijk in een verpleeghuis. Zijn hoofdpersonen zijn de bewoners, enige tientallen komen er voorbij.

Als er een centraal thema in het boekje zit is het wel geduld, tijd en aandacht. Hoe lastig dat ook te organiseren valt in de huidige situatie van zowel vergrijzing als bezuinigingen. Je moet er niet aan denken dat de mensen aan wie je de zorg van je geliefden toevertrouwt nauwelijks meer tijd hebben voor het kopje koffie of het kletspraatje op de rand van het bed.

"Je moet broeder worden" heet het boek en het is geschreven door Leo Janssen. Wie hem dat advies heeft gegeven wordt beschreven in een van de eerste anekdotes. En zij had gelijk!


"Je moet broeder worden" is uitgegeven door Nieuwe Druk en vanaf vandaag overal bestelbaar. Meer informatie, klik hier.









Andre Kuipers bijpraten in een half uur: sport, politiek, cultuur en het fatsoen

Zondag 1 juli 2012

"En, nog iets interessants gebeurd in de tussentijd?" Andre Kuipers is benieuwd, wil graag bijgepraat worden. "Ach, z'n gangetje, je kent het wel: de wereld draait door," proberen we nog, om de hete brei heen draaiend. Het welhaast eeuwig vriendelijke gezicht verandert van vorm. Naast twee grote fronsen boven z'n wenkbrauwen trekt ook zijn mond scheef. "Dat van de wereld weet ik als geen ander," zegt hij. "Maar de politiek, de sport, de kunsten, de zorg en het fatsoen op aarde, is daar niks over te zeggen? Hou me niet voor de gek, ik heb alles gezien vanaf boven, maar de waan van de dag is me ontgaan, en dat is nu net waar de sjeu zit."

Ruim een half jaar in een half uur. Hoe gaan we dat aanpakken. En dan nog. Wat is achteraf belangrijk genoeg om hem mee te geven. Kunduz in het Catshuis? De strijd tussen Sap en Dibi? De balgstuw bij Tolbert en hoe Nederland bijna kopje onder ging? Het vertrek van Cohen, het meldpunt van de PVV. Allemaal zaken die ons dagen hebben beziggehouden maar nu, zelfs voor ons, het sop de kool niet waard is. De alternatieve Arrondeuslezing wellicht, onlangs uitgesproken door Hero Brinkman. Of toch liever de opkomst en val van Joan Franka en hoe Rutte haar moed insprak met de legendarisch woorden: "Ich bin Karl May! Und wir sind allen Winnetoe".

Het duurde Andre te lang. Je zag hem steeds wantrouwender kijken. "Jullie houden wat achter."

Over Robben, Van Persie, Huntelaar en Van Marwijk wilden we nog even niets zeggen. Vanavond zou hij het vanzelf merken als hij bijgekomen van de landing in zijn hotel Balotelli in plaats van Van Bommel het veld zou zien betreden.

"Hebben jullie wel iedere avond trouw gezwaaid?" Hij stelde zelf maar een vraag. "Met z'n allen Andre," erkenden we. "Meer dan dat zelfs, we hebben je uitgezwaaid, je had eigenlijk beter niet terug kunnen keren. In jouw afwezigheid hebben we als een van de antwoorden op de financiŽle crisis besloten om het Vaderlands ruimtebudget flink uit te kleden. Het was eens maar nooit meer."

Het hoge woord was er uit. Bezuinigingen. Nederland snoeit en geeft. In plaats van naar Nederland gaat het prestigieuze wetenschappelijk onderzoek waarschijnlijk naar Spanje. "En hoe gaan die dat financieren? "vroeg Andre nog. "Daar is net over besloten," vervolgden we. "We hebben flink wat geld vrijgemaakt voor het reddingsplan van Spanje, wellicht kan je daar terecht."

Andre draaide zich om en dacht aan Van Speijk. De lucht in. En wel zo snel mogelijk.






Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette ŗ la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Reiny deJong-Smit, De behandeling

De Behandeling, omgaan met borstkanker
lees ook artikel: De Gelderlander

Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor SyriŽ


Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek van Heidi HassenmŁller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar.
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thť Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar IndonesiŽ, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014