Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poŽtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geÔndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 17: 22 april tot 29 april 2012


Flink zijn even flink zijn, afscheid van idealen

Zaterdag 28 april 2012

Nee, niet schrikken, met het huwelijk gaat het goed.

De pijn zit in oude idealen, vertrouwen, houvast en, wellicht, vastgeroeste hoop.

Het is misschien een momentopname, de emotie van de dag, morgen kan alles anders zijn.

Flink zijn, even flink zijn.








Samsom, Kunduz, en gesprek met Job Cohen

Vrijdag 27 april 2012

"Ja jongen," zo gaat dat nu. Cohen aait Samsom over de kale schedel. "In de lijsttrekkerscampagne van de PvdA is het mij ook vaak nagedragen: Ik had er bij moeten zijn toen er een akkoord gesloten kon worden om toe te treden tot het kabinet."
"Je ziet nu zelf hoe het gaat," troost Job verder. "Jouw opmerking over die 3% was net een uitspraak te ver."

Diederik staat alleen. Hij had bedacht om op glorieuze wijze de PvdA weer een rol van betekenis te kunnen laten spelen. IdeeŽn zat, visie genoeg, energie voor tien. De grote oppositieleider zijn. Ja, dat wilde hij.

In de verte ziet hij Jolande Sap lopen. Kunduz, Kunduz, Kunduz. De woorden laten hem niet los. Wouter Bos struikelde al over Kunduz. De voormalige pacifisten van de PSP verzameld in Groen Links waren toen al de reddende engelen. Nu weer. En nota bene weer dat woord: Kunduz.

Wat was hij blij vorige week toen de gedoogcoalitie in elkaar stortte. Nu! Nu zou zijn tijd komen. Extra vitaminen, nieuw pak, er helemaal klaar voor.

Samsom loopt weg. Van der Staaij loopt op hem af en schudt hem de hand. "Tja jongen, God heeft het niet zo gewild. Wij hadden het ook graag anders gezien, na maanden geknuffeld en vertroeteld te zijn geweest, zijn wij ineens ook niet meer nodig. Vriendschappen gaan en vriendschappen komen. Wen er maar aan."

Sap, Pechtold, Buma, Blok en Slob zijn inmiddels met zijn vijven vertrokken voor de afsluitende borrel. Nederland kan weer een paar maanden verder. Zo hobbelen we voort.






Dagboek van een gebroken man: Verhagen en de gemiste strafschoppen

Donderdag 26 april 2012

Gisteravond heb ik in mijn eentje een wedstrijd Snelzappen gespeeld: Mijn wijsvinger bij de "1" ( Pauw en Witteman) en mijn middelvinger bij de "3" (Champions League, halve finale Real Madrid-Bayern Munchen).

Voetbal heeft natuurlijk weinig met politiek te maken, alle wijze Cruijffiaanse opmerkingen ten spijt, maar de gemeenschappelijke deler gisteravond was wel: Zie de (grote) Mannen Vallen.

Sneu, verbijsterend en onthutsend. De avond van de gemiste kansen.

Om 23.00 uur zat Maxime Verhagen klaar bij P&W om met een Dagboek, vol citaten uit het Catshuisoverleg voor zijn neus, rake klappen uit te delen.

Om 23.00 stond Ronaldo klaar om namens Real een bal in bijna open goal te trappen, iets wat hij al van kinds af aan heeft gedaan.

Om 23.05 stond Kaka klaar, op dat tijdstip keek Jeroen Pauw verwachtingsvol naar het boekje van Verhagen: gaat het open of niet?

Om 23.10 Ramos. Nog steeds aarzelde Verhagen, wel of niet voordragen uit eigen werk.

Zowel Ronaldo, Kaka als Ramos misten. Op het moment dat de Bayern spelers hun feestje vierden, bladerde Verhagen door zijn boekje, drukte zijn bril nog iets steviger op zijn neus: zijn strafschop zou genomen worden! De spanning was te snijden.

Kaka, Ronaldo en Ramos zijn grootverdieners. Zij worden betaald om op de belangrijke momenten het verschil te maken. Verhagen is op zijn vakgebied een voorhoedespeler, een man die op cruciale momenten zowel het voortouw als beslissingen moet nemen. Een vak waarbij zowel de voordracht als het geschreven woord beslissend zijn.

De drie koninklijke spelers hadden gemist. De zapwedstrijd was afgelopen: Klaar voor Verhagen!

De aanloop was sputterend. Verhagen bladerde wat onhandig door zijn boekje. De cameraman van Pauw en Witteman die maanden terug nog keurig het briefje van Bleker filmde, zoomde niet in. Het was stil in de studio.
Verhagen had de beslissing genomen, een hoek uitgekozen, nam adem om te spreken, en wij hielden de adem in, het moment suprÍme, de laatste zin uit zijn Dagboek waarin hij Wilders zou citeren en de strafschop er snoeihard in zou knallen:

"We kunnen er niet mee instemmen omdat de....." 

..........wachten..wachten..wachten... maar er kwam niets meer. De overige heren aan tafel keken elkaar aan, was dit het nu? De man die Nederland vertegenwoordigt in binnen- en buitenland. De man die jaren het gezicht van het CDA was, de man die het moet hebben van goed luisteren, snelle analyses en snoeiharde respons, en daar rijkelijk voor betaald wordt, stopte.

Hij wist het niet meer. Wilders had te snel gesproken. Op zijn verzoek aan Wilders om de zin nog eens te herhalen was Wilders niet ingegaan. Verhagen had het hoogtepunt van het Catshuisoverleg gemist.

Een paar minuten daarna kondigde Verhagen zijn afscheid aan. Kaka, Ramos en Ronaldo blijven.







Voetbal: Cruijff , God en nummer veertien

Woensdag 25 april 2012

Johan Cruijff , een God van 65 met pensioen
Ik zou vandaag graag mijn Dagtaak wijden aan Johan Cruijff. Maar ik durf niet. Cruijff is het beeld en het voetstuk samen. Hij is een halve God, en misschien zelfs wel een hele. En God kan je niet doorgronden, per definitie niet. Ik ben Katholiek opgevoed en allang niet meer praktiserend. Maar toch, als ik per ongeluk, het is maar zelden, een vloek uit mijn mond laat komen, dan kijk ik naar boven, schuin omhoog ergens waar ik denk dat de hemel zich moet bevinden en laat op de vloek het woord "Sorry" vallen. Zoiets heb ik ook met Cruijff.
Hij is een God uit mijn jeugd, al ben ik dan niet meer praktiserend, elke keer als ik Zijn naam hoor gebeurt er iets.

Rugnummer veertien
Ik kan het getal veertien niet horen of zien of ik denk aan Hem. Ik heb geen idee hoe dat nu is voor de jeugd, ik ga het eens polsen op een zaterdagmiddag, maar als ik aan zijlijn sta bij een voetbalwedstrijdje van de jeugd en een van de spelertjes draagt het nummer 14 dan kan ik niet anders dan gedurende de hele wedstrijd, waar de bal zich ook bevindt, dat spelertje volgen. De magie van het getal. De magie van Cruijff.

God en de Godenzonen
Het is de grote vraag wat er zou gebeuren als God zich met de dagelijkse zaken op aarde zou gaan bemoeien. Worden we daar beter van? Ook al zou hij gelijk hebben en het vanzelfsprekend beter weten. God zou zichzelf kwetsbaar maken. We zouden Hem niet begrijpen. Wellicht gaat hij de Paus ontslaan, kardinalen vervangen, de priesters de wacht aanzetten en het Heilige Schrift vervangen. God heeft het beste met ons voor, maar ook hij zal het niet in zijn eentje kunnen redden. Hij zal Godenzonen nodig hebben om zijn boodschap uit te dragen en zijn lessen te verkondigen.

Begrijpelijke taal
Apostelen zal hij nodig hebben om zijn woorden te duiden en in begrijpelijke taal over te brengen. Het liefst zie ik God in al zijn glorie met voetstuk en al boven op een troon. Als een icoon, een verre held, tot wie je je wendt als je in moeilijkheden bevindt. In gedachten en in stilte. Een God die zich verre houdt van de dagelijkse sores. Misschien heb ik het helemaal mis. En moet ik juist wel over Cruijff schrijven.







Poezie : Olleke Bolleke , het Dactylus van de Politiek , Drs P.

Dinsdag 24 april 2012



Het duurde even maar het toetje was het wachten waard. Na een tellende Maurice de Hond, een calculerende Pechtold en een berekenende Kroeger kregen we Eric van Muiswinkel met een ode aan Drs P. aan 't slot bij Pauw en Witteman.

Naast "Trojka Hier, Trojka Daar overal ligt Paardenhaar," leert Drs P. ons vooral te tellen en op onze woorden te letten. Geen Jip en Janneke, geen Henk en Ingrid maar Olleke Bolleke.

Een mooiere afsluiting van de enerverende parlementaire dag was bijna niet denkbaar.

Een Politieke Olleke Bolleke Dactylus:
Over elkaar heen vallende politici


"Rollebollend"


Meerderheid, Minderheid
Eeuwige treurigheid
Zondig, en mondige
Volkswil ten spijt

RuziŽnde lijsttrekkers,
Overgevoeligheid
Tellende Menigten,
Heremijntijd!

 





Werk aan de winkel, aan de slag in plaats van nieuwe verkiezingen . De politiek en de valstrik

Maandag 23 april 2012

Gisterochtend de telefoon: het peilingsteam van Maurice de Hond. Of ik al vernomen had dat het kabinet was gevallen? Nee, dat was nieuw voor me. Bij mijn weten was er helemaal geen kabinet gevallen, alleen wordt dit kabinet niet langer gedoogd.En dat leek me geen verrassing, het had alleen zo lang geduurd. Daarnaast vroeg ik me af wie er nu gestopt is met gedogen: de gedogers zelf of de gedoogden?

Het was nog te vroeg voor dergelijke conclusies, zei de telefoonstem. Dat leek mij ook. Ik hing op met de mededeling dat ik voorlopig even radiostilte zou houden. Eerst de boel op me in laten werken voordat ik domme dingen zou gaan roepen. Hoe lang radiostilte? hoorde ik nog roepen. Maar de telefoon lag inmiddels al op de haak. Ja, hoe lang?

Nog voordat de Koningin goed en wel is geÔnformeerd over de situatie die niet veel anders is dan net na het aantreden van het kabinet wordt er al druk campagne gevoerd, gepeild en nieuwe samenwerkingsverbanden gesmeed. Samsom ziet veel in Paars Plus ("dat leek ons ook Diederick, wie hield dat ook al weer tegen?"), Pechtold vindt dat de Tweede Kamer nu het initiatief moet nemen om het demissionaire kabinet aan te sturen en een fatsoenlijke begroting moet gaan opstellen. En Jolande Sap vindt nog steeds dat Groen Links eigenlijk in de coalitie had moeten zitten.

"De kiezer is nu aan het woord," lijkt de consensus. Dat zou betekenen dat na anderhalf jaar niet regeren, alleen bakkeleien, en zeven weken radiostilte er nog eens een half jaar plus onderhandelingen dus minstens een maand of tien niet geregeerd gaat worden. Wat een flauwekul en wat een aanfluiting. Heren en dames politici, er ligt nog steeds aan verkiezingsuitslag, er is geen kabinet gevallen, het land is slechts verlost van een gedoogpartner.

Als de sodemieter aan de slag lijkt me.

Dat Rutte en Verhagen er even genoeg van hebben kunnen wij ons voorstellen. Als je je zo lang in de luren hebt laten leggen dan gaat dat niet in de koude kleren zitten. Maar het zou echt te gortig zijn nu, net op een moment dat we uit de valstrik van de PVV zijn gekomen, iedereen zich maar terug kan trekken en het "aan de kiezer overlaat".

Noem het een brede coalitie, noem het een zakenkabinet, noem het een consensus regering: Maar zet de zaken op orde en laat een land dat nu al twee jaar de clown van Europa is niet nog een jaar extra ronddolen.

En om daar een akkoord over te bereiken hoeft geen zeven weken te duren.









Muziek: Verloren tijd , Freddy Fender: Wasted Days and Wasted Nights

Zondag 22 april 2012

Verloren tijd.

Waarom moeten we van elkaar blijven houden als we weten dat

we toch niet van elkaar op aan kunnen?

Verloren dagen en verloren nachten.





Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor SyriŽ


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette ŗ la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek van Heidi HassenmŁller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar.
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thť Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar IndonesiŽ, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014