Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poŰtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed ge´ndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 15: 8 april tot 15 april 2012


Het politieke lachen is vergaan: een coup in radiostilte

Zaterdag 14 april 2012

Wat hebben we gelachen om BelgiŰ! Niet omdat het echt grappig was, maar omdat democratische onmacht nu eenmaal op de lachspieren werkt. Vooral als er geen direct gevaar voor de burgerbevolking dreigt. De formatie duurde maar liefst 541 dagen.

Nederland maakt het echter nog bonter. We hebben een kabinet. En wat voor eentje! Maar het kabinet regeert niet, gedoogt slechts en onderhandelt. Eerst met de PVV, nu met de afgebrokkelde PVV en met de SGP. Van regeren is geen sprake en de openheid van een democratisch regeringsproces wordt aan de laars gelapt.

Rutte fietst en lacht. Wilders twittert en lacht. Van der Staaij bidt en lacht en het CDA weet het allemaal niet meer en de oppositie wacht.

Ruim zes weken weten we niets. We weten alleen dat er drastisch bezuinigd gaat worden en dat de kleinst mogelijke meerderheid van het parlement dit voor haar rekening gaat nemen. Een wankele kleinst mogelijke meerderheid. De allerkleinste mogelijke meerderheid die je maar voor kunt stellen. Alle paarden zijn van stal gehaald en zelfs Hero Brinkman zal opgezadeld moeten worden om mee te draven in het rariteitenkabinetfestival.

Radiostilte wordt het genoemd. Geheime onderhandelingen. Wie spreekt is uit de stoot.

Dit is geen overleg meer. Dit is een nieuwe kabinetsformatie halverwege de rit. Dit is een coup tegen de democratie. De enige troost is dat er zolang er onderhandeld wordt geen knopen worden doorgehakt. Het wrange is dat een land in crisis juist een regering nodig heeft om knopen door te hakken.

Tijdens de formatie in BelgiŰ gingen er weleens stemmen op om Nederland en Vlaanderen dan maar samen te voegen. Het zou niet gek zijn. Het Verdriet van de Lage landen samengevoegd.

Meest opvallend is het brave wachten van de oppositie. Wat moeten ze anders? De PvdA heeft de radiostilte nog gebruikt om de wisseling van de wacht handen en voeten gegeven. Verder zijn ze monddood gemaakt.

In een land waar zowel het zittende kabinet als de oppositie monddood is gemaakt, is sprake van een Coup. Het wachten is tot we coup-plegers met de vinger kunnen aanwijzen.

Ook al komen de Catshuisplegers er binnenkort uit dan blijft de vraag: welk draagvlak heeft het? We krijgen het allemaal door de strot geduwd in de meest schandelijke politieke periode ooit.

Het politieke lachen is vergaan.








Vrijdag de 13e , Pechvogels en Gelukszoekers

Vrijdag 13 april 2012

Zowel geluk als ongeluk zit in een klein hoekje. Dagtaak laat daar later vandaag zijn licht over schijnen. Voor wie eerder dan vanmiddag al iets wel lezen over de grootste Pechvogel van 2011:

Om 11 uur verschijnt op http://www.touretappe.nl waarschijnlijk onder de directe link: http://www.touretappe.nl/amstel-gold-race/johnny-hoogerland-via-agr-naar-de-bolletjestrui een column over Johnny Hoogerland van de hand van Dagtaak.

Op touretappe.nl verschijnen overigens vaker gastcolumns van Dagtaak: Ook Gesink is al doorgelicht over zijn aanstaande Amstel Gold Race.

Verse column hier verwacht tegen 14.00 uur


Opwarmertje voor Johhny:







Zwaaien naar Andre Kuipers op Kosmonautendag van Gagarin

Donderdag 12 april 2012

Youri Gagarin was de eerste man in de ruimte, 12 april 1961, vandaag is het Kosmonautendag. Als straks een krans wordt gelegd bij het Kremlin, dat gebeurt jaarlijks op 12 april, dan kijkt onze eigen Andre Kuipers even vanuit eenzame hoogte toe.

Eenzame hoogte. Want wie zwaait er nog? De eerste dagen was het nog feest. De dagen tussen Kerst en Oud en Nieuw was het ook nog druk op de dakterrassen. Waar je ook keek zag je tussen zes en zeven 's avonds zwaaiende mensen met de kin omhoog. Sommigen hadden het zichzelf comfortabeler gemaakt, en zwaaiden vanuit de ligstoel. Het meest bont maakten mijn buren het die "met het bordje op schoot" wuifden. Prikken, zwaaien, slikken, zwaaien. Met een warme deken over het onderlichaam want het was koud in december.

Gisteravond ben ik weer eens naar boven gegaan rond etenstijd. Het was leeg en bewolkt. Ik wuifde maar wat, beetje onge´nspireerd, want kon me ook voorstellen dat Andre er zelf ook wel tabak van had. Inmiddels is hij ruim 3,5 maand aan het ronddraaien en heeft hij er al meer dan 100 dagen opzitten. Zijn berichten uit de ruimte worden saaier en de foto's beginnen op elkaar te lijken.

Zoals vaker. Al het begin is mooi en spannend, maar na verloop van de tijd slaat de sleet toe.

Vandaag een mooie aanleiding om het tij te keren. Kosmonautendag.

Wat zou het mooi zijn om Andre Kuipers vanavond de verrassing van zijn leven te bezorgen. Wat zou het toch ontzettend leuk voor hem zijn als hij vanavond tegen half zeven zijn 1750e rondje maakt en uit een verveelde gewoonte toch maar even naar beneden kijkt en flauw zwaait, en dan opeens een land vol juichende mensen aantreft. Van Urk tot Zierikzee, van Maastricht tot Meppel en zelfs Amsterdam en Rotterdam doen mee.

Succes Andre! Nog maar een kleine 1500 rondjes te gaan, je bent over de helft !

Eerdere Dagtaken over Andre Kuipers:
http://dagtaak.org/2011/12/andre-kuipers--iss-zwaaien-en-het-busplassen.html
http://dagtaak.org/2011/12/kerstmis--terugblik-2011--andre-kuipers-en-het-relativeren.html
http://dagtaak.org/2012/01/andre-kuipers-interview.html








Heisessie Dagtaak en TVE Tekst en Advies

Woensdag 11 april 2012












Vandaag organiseert Dagtaak in samenwerking met TVE Tekst en Advies een Heisessie voor ZZP-ers.


Hierdoor vervalt de reguliere Dagtaak. Blader gerust terug naar vorige Dagtaken.













Dementie, de krant, een boek en de explosieve groei

Dinsdag 10 april 2012

De toename van het aantal verzorgers en verplegers in de gezondheidssector zal geen gelijke tred houden met de behoefte aan zorg. Zoveel lijkt wel duidelijk. En zoveel is al duidelijk. Daar hoeven we geen doekjes om te winden. En is ook geen nieuws, hooguit een zorg erbij.

Voor mij ligt de krant (rechts) en een stapel papier (links). Rechts lees ik het alarmerende bericht dat het aantal jong-dementerenden explosief zal gaan groeien. Links lees ik de schetsen van een werknemer van een verpleeghuis voor dementerende bejaarden.

Rechts waarschuwt voor de ongezonde levensstijl, toename van ongezond leef- en eetgedrag en het gebrek aan intellectuele en creatieve uitdaging bij veel jongeren. Wereldwijd, en Nederland ontkomt hier niet aan, zullen de verpleeghuizen die gespecialiseerd zijn in dementie volstromen met steeds meer jongere mensen. De wetenschappers van de VU, die aan het woord zijn in de krant, zijn onverbiddelijk: "We worden allemaal luier..en wie eenmaal dement is, helpen we verder de dementie in. Waarom hangen ze er in verpleeghuizen vaak zo apathisch bij? Omdat je daar niets meer hoeft. Dat is desastreus voor het brein."

De schetsen links zijn meelevend, soms wrang, soms met humor, soms met de wanhoop nabij. Geheugenverlies, decorumverlies, afhankelijkheid, weemoed en vooral ook de eenzaamheid spreken uit de schetsen. De schrijver doet zijn best het bij het dagelijks leven in het verpleeghuis te houden en zich zo min mogelijk uit te spreken en te bemoeien met gevolgen van de bezuinigingen. Het zijn schetsen zoals het is, en zoals het gaat. Tussen de regels door lees je de dwang van de tijd. Hoe verplegers en verzorgers draven en vliegen om zoveel mogelijk aandacht aan de bewoners te geven.

Ook de wetenschappers signaleren en spreken verder geen politiek oordeel uit over de behoefte die zal ontstaan aan toenemende zorg. We gaan het op ons af zien komen, gestaag en onverbiddelijk. Het is een kwestie van tijd.

De krant vouw ik dicht. Ik ga me zo buigen over de teksten van de ervaringsdeskundige. Het moet een boek worden. De verwachting is dat het over iets meer dan een maand klaar zal zijn. Die tijd is ons nog wel gegeven.

Later meer.










De tekstschrijver, de journalist en de Paus: Kemp en de bloemen

Maandag 9 april 2012

Het gevaar van rituelen, hoe mooi ze ook kunnen zijn, is dat de sleet er in komt. De opwinding ligt niet in de verrassing maar in het vertrouwde. Iedereen weet wat er gaat komen. En we verheugen ons er op. In stilte, of luidruchtig, maar de adem gaat even sneller, want we weten precies hoe het verder gaat. De ontlading zit 'm in het moment dat exact dat gebeurt wat we verwachten.

Nadenken hoeft niet. Zowel de toekijkers, degenen die het ritueel ondergaan, als de uitvoerders, kennen hun rol. Bij sommige rituelen is een commentator, een journalist, of liever gezegd, een spreekstalmeester wel aardig. Die legt nog eens uit wat we al tientallen malen hebben gezien of gehoord. En de oplettende volgeling knikt gedwee: "Ja, precies, zo gaat het."

Voor tekstschrijvers, scenario-bedenkers en regisseurs is het weinig uitdagend. "Hoe gaan we het aanpakken? Zelfde als als vorig jaar?" "Ja, Henk, hetzelfde laken een pak, uitprinten de boel en draaien maar."

Gisteren zat Wilfred Kemp klaar voor het uitspreken door de Paus van het jaarlijkse Urbi et Orbi. Een zegen voor de stad Rome en de Wereld die jaarlijks herhaald wordt en ieder jaar hetzelfde is en toch door miljoenen gevolgd wordt, met de adem in. Want: we worden in onze eigen taal een zalig Pasen toegewenst! Knap he van de Paus, dat hij zoveel talen spreekt!

Hoe na´ef kun je zijn als televisiecommentator om de tekst van te voren nog eens na te lezen die je een half uur van tevoren uitgereikt krijgt door de Pauselijke persdienst. Na´viteit, verveling, wie zal het zeggen, toch deed onze nationale held Wilfred Kemp het.

Wilfred las een keer, twee keer, drie keer..en zijn mond viel steeds verder open. Wat is hier in hemelsnaam aan de hand? Waar heeft Nederland het aan verdiend? Wilfred besloot op zijn eigen houtje actie te ondernemen:" na mij de zondvloed, maar dit zal niet gebeuren!" Zoiets moet door hem heengegaan zijn.

Hij belde Lobardi, de hoogste adviseur en chef-tekstschrijver van de Paus om te melden dat dit toch niet echt de bedoeling was: Na 23 jaar zou Nederland voor het eerst Niet bedankt worden voor de bloemen. De katholieke kerk staat er al niet te best voor in Nederland en dit zou de nekslag kunnen zijn.

Wat en hoe Kemp het precies heeft gezegd is niet duidelijk, maar het maakte indruk! Lobardi ging met het scharlakenrood om de kaken aan de slag en maakte snel de nieuwe tekst. Net voordat de Paus aan zijn zegen begon, werd hem de aangepaste zegen overhandigd.

Het ritueel leek een ritueel. Maar alleen Kemp wist dat het Goddelijke af en toe toch gecontroleerd moet worden. Hij leunde tevreden achterover toen de Paus met de woorden kwam:

"Ik wil mijn hartelijke dank tot uitstrekking bengen voor die fraaie bloemen uit Nederland voor de paasmis op het Sint-Pietersplein."

De tekst was anders dan we gewend waren, maar dat is bijzaak. Zonder Kemp was het leed niet te overzien zijn geweest.









Op de fiets, En Velo, Parijs-Roubaix en oude tijden herleven

Zondag 8 april 2012

Oude tijden herleven. De klok staat even stil. Op het podium staat een jongen gitaar te spelen in een jasje dat ik ooit zelf heb gedragen. Kraagloos grijs. Vele herinneringen geleden gekocht op het Waterlooplein. Hij mocht het meenemen van mijn dochter omdat het hem zo mooi stond en ik er toch niets meer deed. Het jasje staat in het voorprogramma van de groep die zo het hoofdprogramma gaat verzorgen: En Velo, ze hebben net een CD uitgebracht en die moet gepresenteerd worden. En Velo, op de fiets!

Het is de vooravond van Parijs-Roubaix. De meest bizarre fietstocht uit het rijtje van de klassiekers. Ongeplaveide wegen, kasseien, verlaten landschap, stof. "Parijs-Roubaix is een tocht voor masochisten en voyeurs, maar ˇˇk voor romantici. Het is als schaatsen voordat de sneeuwschuivers werden uitgevonden, als autorijden voordat er asfalt was, als diepzeeduiken zonder zuurstoftank. De mannen zijn op zichzelf aangewezen en het ontbreekt er nog maar aan dat ze zelf hun banden moeten plakken," schreef ik in de column voor touretappe.nl (Voor hele column, klik op de link).

En Velo is niet voor masochisten, wel voor romantici en voyeurs. Ongeplaveid, oude tijden herleven, onvervalste rock in een modern jasje. Gitaar, drums, toetsen en 5-snarige bas. Meer niet, en zang. Je hoort het ambacht zoals je bij Parijs-Roubaix het ambacht ziet. Muzikale hobbels worden vakkundig genomen en waar de kans op valkuilen en averij te groot is wordt er speels omheen gereden.

Of En Velo een klassieker gaat worden is de vraag, maar dat het net als Parijs-Roubaix stof zal doen opwaaien is duidelijk. Het is een lange weg te gaan, maar zolang die met net zoveel plezier en passie en zonder al te veel opsmuk wordt genomen is het een genot om naar te kijken.

En Velo komt uit het land van Tjallingi. We gaan het volgen!




de CD van En Velo is voor Ç5,00 te bestellen via envelo@gmail.com


muzikanten:
Jelle Liebrand
Joost Maalderink
Jon de Lange



Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek (meer dan 500.000 exemplaren in het Duitse taalgebied) van Heidi HassenmŘller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar. Info: zie site
Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor SyriŰ


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette Ó la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

ThÚ Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar IndonesiŰ, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014