Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 12: 18 maart tot 25 maart 2012


Bill Gates wil de gids van Geert Wilders zijn in Afrika : Ontwikkelingshulp

Zaterdag 24 maart 2012

De op een na rijkste man van de wereld, wil de op een na meest invloedrijke man van Nederland meenemen naar Afrika. Bill Gates meets Geert Wilders. Onderwerp: het belang van ontwikkelingssamenwerking en de voorbeeldfunctie van Nederland.

Bill Gates is schatrijk geworden met het handhaven en uitbreiden van monopolieposities. Maar hij heeft het hart op de goede plaats. Laten we het daar maar bij houden. Een van de oorzaken van armoede in veel landen in de wereld, zo ook in het grote Afrika, is de afhankelijkheid van monopolieposities van westerse bedrijven.

Inmiddels is Bill Gates super-filantroop geworden en zet zich in voor armoedebestrijding, gezondheidszorg en breed: ontwikkelingssamenwerking.

Nederland dreigt met korten op de ontwikkelingssamenwerking en dat is hem ter ore gekomen. Het gaat om hard geld dat er minder uitgegeven zal worden aan ontwikkelingssamenwerking als onze wankele gedoogregering zijn zin krijgt. Waar het Gates vooral om gaat is de voorbeeldfunctie van Nederland. Decennialang is Nederland het land geweest dat een norm heeft gesteld: 0,7% van ons bruto binnenlands product gaat naar steun aan ontwikkelingsprojecten. Decennialang hebben we daarmee fatsoen, mededogen en verantwoordelijkheid gepredikt. Decennialang hebben wij aan de wereld laten weten dat een fatsoenlijk en rijk land een rol kan spelen om de armoede, dood en ellende te bestrijden. En dat is, als we Rutte en c.s mogen aanspreken, geen linkse hobby maar een traditie die verder gaat dan de Joods- Christelijke traditie alleen.

De standvastigheid van Nederland de afgelopen jaren heeft zin gehad. Steeds meer landen hebben het voorbeeld gevolgd om een groter deel van het bbp beschikbaar te stellen aan projecten. In een interview met De Volkskrant zegt Gates: "De Nederlandse hulp is altijd slim en meetbaar geweest, in tegenstelling tot andere landen die er in de Koude Oorlog vooral vrienden mee hebben willen kopen." Iets later in het interview geeft hij aan dat hij wel eens met Geert Wilders op pad wil om hem het nut en de effecten van onze steun wilt laten zien. Goed plan van Gates, laat hij Rutte en Verhagen dan alsjeblieft ook meenemen.

Nederland voert de Koude Oorlog opnieuw, op binnenlandse schaal. Het is de vraag of de vrienden die Rutte c.s. daarmee wilt kopen wel de meest betrouwbare vrienden zijn.











Water, Schaken en het Gellert Hotel in Boedapest ATempo

Vrijdag 23 maart 2012

Gellert Hotel in Boedapest
Wie wil weten hoe water klinkt moet naar het Gellert Hotel in Boedapest. En dan het liefst op een dag dat er niemand is die praat, zwemt of zingt. En die dagen zijn er.

Boedapest wordt gescheiden door water, de Donau.
Vanuit de Zwarte Zee gezien links Boeda en rechts Pest. De Donau zelf klinkt niet, die laat zich beklinken, in liederen en libretto’s. Als de Donau al geluid maakt dan klotst het. Tegen de oevers en tegen de keien van de
tientallen eilanden en eilandjes in het stroomgebied van de rivier.

Het geluid van Water
Het echte geluid van water komt uit de bronnen van Boeda. Opgevangen en verzameld in de talrijke spa’s die de stad rijk is. In 1988 bezocht ik de spa in het Gellert.
Hongarije was nog communistisch en dat wilden ze laten weten. Je doet wat er gezegd wordt, je betaalt en houdt verder je mond over wat je niet bevalt. Ik werd binnen enkele minuten van mijn toenmalige vrouw gescheiden door een veel te forse masseuse die haar wel onder
handen wilde nemen en mij de linkerkant op stuurde.

Mijn vrouw heb ik pas uren later weer gezien, in de tussentijd heb ik het geluid van water ontdekt en de blikken van mannen leren onderscheiden (waarvan sommigen mij, als ik ze goed inschatte, ik was toen een
vlotte twintiger, wel onder handen wilden nemen).

Serene stilte in plaats van New Age Muziek
In sauna’s, thermen en kruidenbaden in Nederland wordt de sfeer door akelige New Age muziek verpest. Daar was in het Gellert geen sprake van. Een serene stilte die alleen zo nu en dan op prettige wijze werd verstoord door het geschuif van marmer op marmer. In het warme bad zaten
en hingen de mannen in groepjes waar op marmeren plateaus werd geschaakt.

Waterschaak
Ik speelde daar mijn eerste schaakpartij. Verlekkerd aangekeken verloor ik al snel mijn dame. Het werd symbolisch opgevat alsof ik het expres deed en een boodschap afgaf. De kring werd groter en het water warmer. Pas toen ik ook mijn koning met evenveel symboliek in het water liet vallen en de loper aanwees, waarna ik mij, zo goed en kwaad als het ging, door het
water naar de overzijde spoedde, werd ik met rust gelaten.

Door mijn vertrek kwam het water in beweging en spatte
het met hoge tonen tegen de mozaïeken.
Lager en lager werd het geluid toen ik mijn veilige zijde had bereikt.
Ik sloot de ogen en hoorde het water tot stilstand komen.


Dit artikel is opgenomen in het Schaak Muziekblad ATEMPO, dit magazine verschijnt maandelijks, zowel digitaal als in papieren versie. Het kost digitaal 12E per jaar voor 12 nummers en is te bestellen via de site: atempomagazine.nl








Polen, vrouwengevangenis , re-integratie en coaching

Donderdag 22 maart 2012

Eind mei mag ik weer

Voor een groep hulpverleners en het management van een vrouwengevangenis in Polen een meerdaagse training coaching en re-integratie geven.
Hoe er dit jaar tegen Nederlanders in Polen wordt aangekeken is nog maar de vraag. Er is heel wat gebeurd. Ook is het Nederlandse re-integratiebeleid nogal wat veranderd in een jaar tijd.
Ondanks dat verheug ik me en nu al hard bezig de materialen en een boekje voor te bereiden.

De laatste keer dat ik daar mocht zijn was in augustus 2011, toen schreef ik daar de volgende Dagtaak over:



Re-integratie en terugkeer naar de maatschappij


Over terugkeer naar de maatschappij gaat het. Over re-integratie, over maatschappelijke uitsluiting, over methodes die gebruikt kunnen worden om de weg naar werk weer mogelijk te maken. Ik heb daar wat over te vertellen, en dat mag. Vijf dagen lang. Voor personeel van de vrouwengevangenis, voor maatschappelijk werkers en voor een keur aan mensen die nauwelijks middelen hebben om goede begeleiding mogelijk te maken.

Vrouwengevangenis in Polen

Plaats van handeling; de vrouwengevangenis in Lubliniec, een vijftig kilometer van Katowice vandaan. In het zuiden van Polen.
De zaal waar de training wordt gegeven bevindt zich middenin de gevangenis. Om er te komen leggen we elke dag de weg af van poort naar zaal dwars door de ruimtes waar de cellen zich bevinden. Vaak zijn ze dicht, soms zijn ze open. Soms zijn de gangen leeg, soms worden we aangeklampt. Ik kan de cellen inkijken. Stapelbedden, 6 vrouwen in een cel van een krappe vijftien vierkante meter. Letterlijk bovenop elkaar, een kleine half open sanitaire ruimte. Verder veel pluche beesten en elke lege vierkante centimeter volgepropt met prullaria. Op de celdeur is aangegeven of het een cel is voor rokers of niet rokers. In de afgelopen vijf dagen heb ik tientallen cellen gezien, op een ervan het bord: Cela dla Niepalacych, niet rokers dus. De cel was leeg, maar dat kan toeval geweest zijn.
Het gebouw stamt uit 1893 en dat is te zien, te ruiken en te voelen. Onze ruimte bevindt zich naast de binnenplaats waar gelucht wordt. In kleine groepjes wordt er geroddeld, gefluisterd en vooral naar ons gekeken. Een kleine groep mensen van buiten waaronder twee mannen. Dat trekt.
We worden uitgedaagd dat is duidelijk, we zijn de indringers van buiten, mannen in een grote vrouwengemeenschap. De enige mannen zonder uniform. De kapelaan heeft weliswaar andere kledij maar ook een soort van uniform. De vrouwen die wachten op hun luchtbeurt hangen, voor zover ze een plek op de eerste rij hebben, achter de tralies, de ramen zijn open. Het is mooi weer.

Training en kleine pauze

De trainingsruimte is licht, ruim en redelijk modern en comfortabel. Als ik een paar minuten voordat het mijn beurt is om van wal te steken aan een bewaker vraag waar de toilet is, wijst hij mij op een deur. Ik loop de gang in. Pas halverwege ben ik me ervan bewust dat ik in een gang loop waar zich cellen bevinden. Er gaat een deur open, een vrouw, overduidelijk geen personeel, kijkt me indringend aan en wenst me in het Pools een fijne dag. Op de achtergrond hoor ik gelach. Ik vind de wc wel, maar zonder er echt van gebruik te kunnen maken loop ik snel terug als ik zware voetstappen hoor. Een bewaker. Hij lacht naar me en begeleidt me terug naar de trainingsruimte. Ik mag beginnen.
Over sociale uitsluiting en re-integratie.

Naschrift:
 Op de slotdag van de training werd mij een cadeau aangeboden. Een geborduurde afbeelding van een schip op de open zee. Gemaakt door een vrouw die levenslang heeft gekregen. En dat is in Polen, mits er gratie wordt verleend, 25 jaar. Anders echt levenslang. Ik ga het ophangen in de wetenschap dat elke dag dat ik het zie, al is het over jaren, zij er nog steeds zal zitten.




Rekenen, tellen, praten en op huisbezoek: Dagtaak van Rutte

Woensdag 21 maart 2012

Rutte krijgt er een Dagtaak aan. Rekenen, Tellen, Praten en op Huisbezoek. Is er nog een meerderheid te vinden voor zijn plannen? Brinkman exit, maar hoe gaat het nu verder met Koppejan en Ferrier? Zijn alle politieke helden die met hangen en wurgen tot een meerderheid van 76 Voor en 74 Tegen wilden komen, nu nog steeds zo loyaal.

Komt er een gedoogakkoord met de SGP en hoe zit het bijvoorbeeld met de dissidente krachten binnen de SGP. Tot nu toe vormde de tweemansfractie een hecht blok. Maar er schijnt daar iets te broeien. De heren Dijkgraaf en Van der Staaij : is de eenheid naar buiten toe echt wel zo stevig als men Rutte wil doen geloven?

Graus zei gistermiddag voor de microfoon van Radio 1 : Hero weg? Dan hebben we altijd nog Pepsi, Sissi en Fanta. Wie zijn dat? Waar doelde Graus op?

"Politiek gesproken is er helemaal niets aan de hand," vindt Rutte. Dat klopt ook Mark, als je alles in het licht van eeuwigheid bekijkt dan is er uberhaupt weinig aan de hand. De Wereld Draait Door, ook zonder Maurice de Hond.

Wij zijn een klein nietig landje dat aan de goden overgeleverd is. Op aarde vertegenwoordigd door de SGP.
We zijn een klein nietig landje dat zich binnen Europa moet verantwoorden voor meldpunten, stigmatisering en discriminatie en overgeleverd is aan types als Wilders en Frisdrankkenner Graus c.s.
We zijn een klein nietig landje dat ooit groot is geweest in tolerant, sociaal en humanitair denken.

Maar bovenal: we waren een landje dat groot is geworden door rekenmeesters en mensen die op hun tellen konden passen. Vooral om niet te verzuipen tegen hoog opkomend water. Het water staat ons in Nederland inmiddels aan de lippen. Financieel, Maatschappelijk en Cultureel. Het water stijgt nog steeds.

Tijd voor een verstandige Dijkgraaf om in te grijpen. Nu Mark nog. Succes Mark en bedankt voor de mooie jaren.






Kostschool in Doesburg , historische Zoektocht, Nieuwe Druk

Dinsdag 20 maart 2012

Voor een omslag van een boek dat binnenkort bij Nieuwe Druk wordt uitgegeven gaan we op zoek naar de plek waar vroeger de kostschool van de auteur in Doesburg heeft gestaan

( 13 december 2012  20.00 presenteert Thea Witteveen deze roman in de bibliotheek in Dieren. De lezing zal worden voorafgegaan door een verhaal van Ton van Eck over Nieuwe Druk.)


Klooster in Doesburg

" Ja hoor, twee jaar geleden stond het er nog"

Ik vraag haar of het zin heeft om er naar toe te gaan. Immers we zijn zo'n kleine zeventig jaar verder en elke stad houdt zo nu en dan opruiming. Waarom Doesburg dan niet? "Twee jaar geleden was het er nog," verzekert ze me. En we gaan op pad. Goed humeur, mooi weer, Doesburg is prachtig, en een geleend fototoestel.

Parking Kloostertuin

We parkeren de auto dicht tegen het centrum aan. De parking heet "Kloostertuin" en is groot. Ergens bekruipt mij een onbestemd gevoel. Een parkeerplaats die "Kloostertuin" heet, is geen goed voorteken. Zeker niet wanneer je weet dat Doesburg in de jaren zeventig het stadje prachtig heeft gerestaureerd en dat de oude niet meer op te knappen gebouwen, zeg maar ruïnes, het veld hebben moeten ruimen. Het gebeurt dan wel vaker dat de plek waar ooit iets historisch heeft gestaan een parkeerplaats wordt dat de naam van de oude ondergrond draagt. De "P" ziet er echter ouder uit dan twee jaar, dus zal het wel los lopen, zo beeld ik mezelf in. Gemoedelijk lopen we het oude centrum in.

Gemeentehuis en VVV

Via de Kloosterstraat lopen we langs het oude Arsenaal. Een oud monumentaal pand dat ze zich nog goed kan herinneren van vroeger. Daar was de kazerne. Ernaast een klein gebouwtje waar een lagere school stond. "Daar moesten we op zondag brieven naar huis schrijven, natuurlijk werden die door de nonnen gelezen, er heerste strakke censuur." Al lopend, vertelt ze veel over vroeger. Geen spoor echter van het klooster en de kostschool. We besluiten naar het Gemeentehuis te gaan en daar te vragen of er nog ergens een restje muur is van een van de gebouwen. Daar verwijzen ze ons door naar het VVV. Iedereen is erg geïnteresseerd, maar nergens een foto of aanwijzing die ons verder helpt.

In het VVV kan een van de vriendelijke medewerksters zich ineens herinneren dat er in het centrum een oude non woont. Doesburg is klein en gemoedelijk, en ze gaat direct voor ons bellen. Na drie telefoontjes hebben we een naam en een adres en besluiten daarheen te gaan.

Stadsgids

Ook de non weet niets. Zij is hier pas in jaren zeventig komen wonen en verwijst ons door naar een oudere heer die in het verzorgingshuis aan de overkant woont. Ja, hij is vroeger stadsgids geweest, en heeft de leeftijd dat hij het zou moeten weten.

Even twijfel ik of we niet in het verkeerde stadje zitten. Maar een klein kwartiertje later krijgen we van de heer H. het verlossende antwoord. Hij kan het zich nog goed herinneren. Maar helaas bevestigt hij mijn vermoeden. Het Klooster en het Pensionaat stonden exact daar waar ik nu mijn auto heb staan.

Arsenaal

Het enige gebouw dat nog het meest doet herinneren aan het oude klooster, omdat het er bijna tegenaan is gebouwd, is het oude Arsenaal. Hij verwijst ons naar de lokale boekwinkel voor foto's. De prachtige boekwinkel had niets. Onze vergeefse zoektocht heeft een prachtige dag opgeleverd, maar geen foto of beelden.

We gaan verder speuren. Er zal toch wel iemand te vinden zijn die nog oude ansichtkaarten of foto's uit die tijd heeft?

Het boek is leverbaar bij o.a. Jansen&de Feijter in Velp en overal te bestellen








Politiek, de Peilingen en de Pet van de Kiezer

Maandag 19 maart 2012

Er wordt wat afgemeten in Nederland. Maurice de Hond, de NIPO, bureau Synovate komen regelmatig met nieuwe cijfers over hoe wij, de kiezer, zouden gaan stemmen als we nu zouden gaan stemmen.

En we kijken, nemen het tot ons, en houden ons hart vast.
Daalt de PVV dan verzinnen ze iets rigoureus om toch weer hoger te komen. Het meldpunt heeft ze geen windeieren gelegd.

Daalt de PvdA dan nemen ze een nieuwe leider en zonder dat de koers wordt verlegd waait er weer een frisse wind door de statistieken. Job Cohen zei het mooi afgelopen zaterdag tijdens het ingelaste PvdA congres: "Toen ik aantrad stegen we in de peilingen, nu ik vertrek stijgen we weer in de peilingen."

Maurice de Hond is een graag geziene BN-er en huppelt van de ene uitzending van DWDD naar de volgende uitzending van Pauw en Witteman. Maurice de Hond en de zijnen lijken bepalender voor de politieke koers dan de politiek zelf. Ook Guy Verhofstadt was het blijkens zijn donderspeech vorige week al opgevallen: "Nadat de cijfers bekend werden gemaakt van de gedaalde populariteit van Wilders na zijn opmerkingen over het hoofddoekje van Koningin Beatrix heeft hij het onderste uit de kast gehaald om weer aan populariteit te herwinnen: het Meldpunt Oost-Europa." (zie de hele speech op Dagtaak (14 maart)

Rutte reageert mee. In zijn angst voor nieuwe verkiezingen roept hij de ene stilteperiode na de andere af. Niets mag lekken. Geen woord mag naar buiten. O wee, als de kiezer in de gaten heeft hoe het er werkelijk aan toe gaat. Zijn maatregelen om het lekken in de ministerraad tegen te gaan zijn al even rigide als de stilte rond het Catshuisoverleg.

"Management by Polls" is de nieuwe strategie. Het gaat er niet om wat we doen, maar wat de kiezer denkt dat we doen. En daarom zwijgen we maar.
Zou het niet heel bevrijdend zijn om maar eens een maandje of wat helemaal niet te gaan peilen zodat we als kiezers zelf kunnen gaan aanschouwen in alle politieke openbaarheid hoe het er aan toe gaat.

Voor Maurice vinden we in de tussentijd wel een ander baantje. Daar zijn ze bij Pauw en Witteman en DWDD wel creatief genoeg voor.







Hugo Claus , Belgie, Brel en Het Verdriet van Nederland

Zondag 18 maart 2012

In rap tempo hebben we de afgelopen jaren afscheid genomen van grote schrijvers uit de Nederlandstalige literatuur. Reve, Mulisch, Wolkers, Haase. 19 Maart is het exact vijf jaar geleden dat Hugo Claus overleed. Wanneer Claus voor het
laatst het boekenbal heeft bezocht weet ik niet. Afgelopen week zagen we hem wel in oude beelden van Boekenbals uit de jaren
zeventig en tachtig. Als je als schrijver toch moet sterven, dan maar middenin de boekenweek.

Het overlijden van Claus viel bijna samen met de verjaardag van zijn meesterwerk Het Verdriet van België. 17 maart 1983 gepresenteerd in het Gentse HotsyTotsy. Prachtige naam, prachtig boek, een schok ging door België, Taboes werden beschreven. De macht van de Kerk, de Tweede Wereld Oorlog, Collaboratie en Verzet. De wereld van de gewone man en de gewone vrouw.

Het boek is een aanklacht en heeft een boodschap. Wantrouwen tegen elke ideologie en zogenaamde waarheden. Het leven is banaler dan wat wij willen accepteren.

"We houden allemaal van spinazie, of wij haten het! We hebben allemaal op dezelfde manier tandpijn en we houden allemaal van onze moeder. Zo is het, en de rest is Politiek, " zei Jacques Brel eens in een interview over de taalstrijd in zijn land.

Hoe actueel kan je zijn als schrijver en zanger. Het Verdriet van Nederland moet nog geschreven worden. Welhaast dezelfde thema's in een hedendaags jasje kunnen een plaats krijgen.

Verzet en Collaboratie liggen soms akelig dicht bij elkaar. Uiteindelijk proberen we allemaal te overleven.

Quand on n'a que l'amour zong Brel. Als er slechts liefde is. Liefde overwint alles en legt zelfs de kanonnen het
zwijgen op.

Het troost en maakt zacht.





Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Moekoesja's kus

Net verschenen, Moekoesja's kus van Yolande Belghazi-Timman.



Nu overal verkrijgbaar. Na de presentatie ook ruim op voorraad bij De Nieuwe Boekhandel in Amsterdam
Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek (meer dan 500.000 exemplaren in het Duitse taalgebied) van Heidi Hassenmüller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar. Info: zie site
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor Syrië


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette à la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thé Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar Indonesië, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014