Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak
Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck).
De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.
Waarschuwing
vooraf: in deze blog zijn een aantal links opgenomen die opzwepend
zijn, lang duren en ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. U
kunt de links een voor een aanklikken (open in apart venster), u kunt de
links kopieren en op een rustig moment gaan luisteren, u kunt ook naar
de facebookpagina gaan van Dagtaak om daar later de clips een voor een
aan te klikken en te beluisteren: Facebook -Dagtaak. Vrienden maken mag,
ook al kennen we elkaar (nog) niet.
Vandaag is immers een feestje. Dagtaak bestaat vandaag precies 1 maand en dat moet gevierd worden, met muziek vanzelfsprekend.
Vrijdagmiddag
heb ik de vraag de twitter-ether ingegooid welke band, met welk nummer
echt op het favorietenlijstje moest staan. Verrassend maar niet
onterecht werd The Doors LA Woman het meest genoemd (aanklikken mag,
maar dan in apart venster, zodat je verder kunt lezen.( http://www.bitly.nl/7ad2a7
) . Jim Morrison nog springlevend, uitdagend en opzwepend en altijd dat
orgeltje! The Doors waren en zijn de cult band bij uitstek. Zelfs mijn
dochter, 18 jaar, bezocht twee jaar geleden het graf van Jim ( zij noemt
hem steevast Jimmy) in Parijs en viel in zwijm voor twee look-alikes
van Jim die met een gitaar oude nummers nieuw leven in zaten te blazen
aan de rand van zijn graf. Voor vol begrip: zij is geboren 21 jaar na de
dood van Jim Morrison in "71.
Toen Jim Morrison overleed was
de Afrikaanse muziek onbekend in het "Westen" behoudens wat
post-koloniale deuntjes en natuurlijk de reggae die wel volop op kwam in
de jaren '70 door Bob Marley. De man die in Afrika Wereldberoemd was en
steeds populairder werd in Europa en de VS was de Nigeriaan Fela Kuti.
Met een sound die zich laat omschrijven als Afrikaans en toegankelijk voor
westerse toehoorders wist hij massa's op te zwepen en zelfs een
rol-model te worden in zijn land van herkomst Nigeria. Fela werd
presidentskandidaat. Hij redde het (net) niet en kwam eind jaren
negentig om het leven door Aids. De legendarische Fela Kuti is nog
steeds meer dan het aanhoren waard. Fela was ook een cult-held. Hij
heeft een greep gedaan naar de macht in Nigeria en verloren. In Midden
Afrika maar ook in veel Noord-Afrikaanse landen is Fela Kuti nog steeds
een begrip. Zijn leven is vervat in een musical waarin zijn zoon een
hoofdrol vertolkt. Eind april 2011 zal deze musical die al een tijdje in
New York heeft proefgedraaid ook in Nigeria zelf worden opgevoerd. Op
het podium een batterij aan blazers, zangers en percussionisten. Kijk en
geniet: http://www.bitly.nl/dd1250 . Fela is cult. Nog steeds staat hij model voor de emancipatie van de onderdrukte (Noord/Midden) Afrikanen.
Colin
Benders vindt het niet leuk. Na een waanzinnig succesjaar in 2009 heeft
hij er alles aan gedaan om zijn Kyteman-project om te buigen tot
Kytecrash. Op teren op succes zou een zware straf moeten
staan en vernieuwing is het credo! Gelukkig gaat Colin niet overal over
en is het ook een beetje het feestje van Dagtaak die wil laten horen
dat wat Colin deed met zijn Kyteman zeker raakvlakken heeft met Fela
Kuti tientallen jaren daarvoor. Blazers, overvol podium, uitstraling en
genialiteit. She blew like Trumpets (http://www.bitly.nl/7016c6) .
Niets
is veranderd en niets verandert zo snel als de waan van de dag. Zolang
de passie en de waarachtigheid van de muziek herkenbaar is, is muziek
meer dan een troost. Ze is de aanjager van veranderingen en van
inspiratie. The Doors, Fela Kuti en Kyteman!
Met dank aan BlogspotNL, Mijn dochter en Mevrouw Dagtaak.
Vrijdag 4 maart Knulligheid of Domme pech, Mislukte bevrijdingsactie in Libie
Ze
zouden als helden kunnen zijn binnengehaald. Drie Nederlandse
militairen die samen met de werknemer van Haskoning alle tv-programma's
zouden zijn afgelopen. Eerst bij DWDD, daarna hetzelfde verhaal bij
Uitgesproken EO, met de helicopter snel naar studio van Nieuwsuur om met
een wijntje erbij de avond gezellig af te sluiten bij Pauw en Witteman.
De Jongens van Tromp zouden geflankeerd worden door een stralende Rutte
( "ach , de beslissing was snel genomen, als de nood aan de man komt,
zijn wij er voor onze landgenoten"), een trotse Rosenthal ("ik ben geen
diplomaat, maar ik voelde op mijn klompen aan dat er met Khadafi slecht
te onderhandelen zou zijn") en een op de achtgrond blijvende Hans Hillen
("ik kan natuurlijk geen details geven, maar we zijn trots op onze
jongens"). Witteman, geen defensiespecialist, zou met nieuwsgierige
verbazing gevraagd hebben: "Heeft u ook in overweging genomen dat het
wel eens mis zou kunnen gaan?". Opperbevelhebber Van Uhm,via een
rechtstreeks telefoonverbinding luistert mee, antwoordt snel voordat
Rosenthal domme dingen gaat zeggen: "Vanzelfsprekend nemen wij alle
scenario's door. Khadafi had tijdens een BBC interview zelf nog gezegd
dat er nog steeds geen sprake was van een opstand, dat alles onder
controle was op een paar opstandige pubers na en wat Al Qaida
aanhangers. Wij hebben zorgvuldig naar zijn speech geluisterd en van
daaruit het momentum gekozen voor onze bevrijdingsactie".
Het had
de ultieme verkiezingsstunt kunnen zijn. Zondag vloog de helicopter uit
en op het moment dat Cohen aan zijn polonaise begon bij Koffiemax zou
het nieuws zijn gebracht. Het feit dat Verhagen de dagen voor de
verkiezingen niet in Nederland was zou zijn uitgelegd door er op te
wijzen dat er in het kader van het landsbelang daar geen mededelingen
over gedaan konden worden, maar dat hij in elk geval niet op wintersport
was. Punt. Gevolgd door een geheimzinnig en nieuwsgierigmakend lachje
van Rutte. Het is anders gelopen. Libie is gewikkeld in een
burgeroorlog. De eenheden van Khadafi plus alle bendes die hij geronseld
heeft zijn in opperste staat van waakzaamheid. Een Nederlandse
legerhelicopter vliegt zonder bescherming op de grond (zoals de Britten
eerder wel deden door 150 SAS commando's de actie te laten voorbereiden)
naar de geboorteplaats van Khadafi. De helicopter wordt daar keurig
netjes opgewacht door bewapende regeringsgezinde troepen. En de
Nederlandse militairen worden opgepakt. Gegijzeld wordt nu gezegd met
verontwaardiging.
Alle diplomatieke truukjes moeten nu uit de
kast gehaald worden. Timmermans: we moeten duidelijk maken dat dit een
humanitaire actie was zonder enig militair oogmerk! Als Khadafi tijd
heeft gehad de afgelopen weken om het Nederlandse nieuws een beetje te
volgen dan weet hij dat wij altijd militairen sturen naar landen waar
wij weinig kennis van hebben. En altijd vanuit een humanitaire
achtergrond. Laten we hopen dat hij inderdaad die tijd heeft gehad! Dan
kunnen we binnenkort bij Pauw en Witteman onze helden alsnog
verwelkomen.
De strijd om het landskampioenschap is nog niet beslist. Zowel de PVV
als het CDA hebben punten laten liggen. De PvdA heeft meerdere kansen
voor open doel gemist maar verzuimde op tijd te wisselen waardoor de
aanval gebrekkig bleef. Alleen de VVD heeft zijn favorietenrol waar
weten te maken maar vooral door het spel van de uitmuntende spits. De
fair-play prijs gaat dit jaar wederom naar D66, ze kreeg veel applaus en
een enkele maal een staande ovatie. Voor de vierde achtereenvolgende
maal is D66 een aantal plaatsen gestegen op de ranglijst maar doet nog
steeds niet mee voor de echte prijzen.
Door de matige prestaties
van de grote teams heeft het seniorenteam zich wonder boven wonder
weten te plaatsen voor de hoogste competitie van het land. Met name het
CDA zal het betreuren dat haar regisseur op het middenveld, Verhagen,
wegens interlandverplichtingen, niet bij de voorbereidingen kon zijn.
Wellicht dat dit invloed heeft gehad op het uiteindelijke resultaat. Het
is nu zaak dat alle partijen die in de race zijn zich gaan storten op
de transfermarkt die loopt tot 23 Mei. Geruchten gaan al dat het gevaar
op omkoping er in zit.
De stadions waren gisteren voor iets
meer dan de helft gevuld, dit terwijl er massaal gratis kaarten zijn
verspreid. Bookmaker, De Hond, had het al voorspeld: het zou mooi zijn
als de opkomst iets groter is dan bij de vorige kampioenswedstrijden,
maar kennelijk leeft deze sport niet zo in Nederland.
Er gaan
stemmen op om de competitie aantrekkelijker te maken voor het grote
publiek. Een van de opties is om te gaan fuseren met de Belgische
competitie. Of dit geldt voor heel Belgie of dat samengaan met
Vlaanderen een eerste optie is, is nog niet duidelijk. De onafhankelijke
voorzitter van de Nederlandse Bond H.M. Beatrix kon daar nog geen
uitspraken over doen alhoewel een van haar vertrouwelingen al eerder
deze maand uit de school klapte: verdraagzaamheid ten opzichte van
andere spel-opvattingen moet kunnen! Dit zou kunnen duiden op een snelle
invoering van de Supercompetitie. Dat in Belgie een verplicht
stadionbezoek geldt en het adagium: "geen seks voor de wedstrijd" volop
heerst zou een impuls kunnen geven aan zowel aan de spelers als aan het
publiek.
Zover is het nog niet.
Tot 23 Mei is er tijd om nieuwe spelers te kopen en die zullen uitmaken wie er met de eer gaan strijken.
De befaamde leus: "Politiek is Oorlog" van de vandaag precies 6 jaar overleden Generaal Michels is actueler dan ooit.
Gisteren stond een oud-wethouder en wereldberoemd politicus in Arnhem
voor de rechtbank. Reden: bezit van aanzienlijke hoeveelheden
kinderporno op zijn pc en verdacht van verspreiding van foto's en ander
beeldmateriaal. De naam van deze man Van Meurs kan hier genoemd worden.
Enige vorm van bescherming van de naam zoals dat gebruikelijk is zolang
iemand niet is veroordeeld hoeft niet meer. Waar De Pers nog melding
maakt van de zitting van gisteren met "Van M", is onder meer in De
Gelderlander voluit zijn naam te lezen. Wel begrijpelijk. Toen deze man
in november 2010 is opgepakt ging er een golf van eerst ongeloof en
later van diepe afschuw en verontwaardiging door het Arnhemse. Van Meurs
is bekend, lange tijd als wethouder, en de laatste jaren als
gemeenteraadslid, zijn naam verhullen zou vreemd zijn geweest.
Gisteren
werd een voor mij nieuwe vorm van journalistiek geintroduceerd. Via
Twitter kwamen om de paar minuten de meest schokkende one-liners
voorbij. Over de aard van de foto's. Over de persoonskenmerken van Van
Meurs. Over seksuele voorkeuren. Na verloop van tijd werd mij duidelijk
dat dit niet zozeer one-liners waren, maar dat er verslag werd gedaan
van een rechtszitting door Berrie van Helden redacteur van De
Gelderlander. Gedurende de dag werd dit bevestigd door een tweet van de
hoofredacteur van De Gelderlander die verwees naar de hashtag # waar de
zitting bijna live gevolgd kon worden. Het verhaal is vreselijk, de
missstappen van Van Meurs zijn onterend, de sexindustie die daarachter
zit is misdadig en te vunzig en gruwelijk voor woorden.
Ik
ken de redacteur van De Gelderlander niet persoonlijk maar geloof in de
oprechtheid en integriteit van deze man. De vraag die steeds door mijn
hoofd spookt is echter of deze vorm van journalistiek niet te ver gaat.
Gaan we over naar een nieuw soort Twitter journalistiek waar in 140
tekens middels one-liners, hoe kan het anders met 140 tekens, zonder
mogelijkheid tot duiding en analyse, gegevens over personen de wereld in
worden gestuurd?
Wij, gewone burgers, hebben het
recht om goed geinformeerd te worden. Twitter is een prachtig forum om
snel kennis, meningen en nieuwsfeiten tot ons te krijgen. Voor zaken
waar duiding, analyse en toetsing van geraporteerde feiten een rol
spelen om tot een oordeel te komen ligt dat anders. Ik ben er nog niet
uit. Het artikel vandaag in De Gelderlander van dezelfde Twitter
Journalist was goed en informatief. Veel tweets die gisteren geplaatst
zijn onder de hashtag #vanmeurs zijn niet meer te achterhalen, en dat
lijkt me maar goed ook. Niet voor herhaling vatbaar. Uitspraak 15 maart.
De zwevende kiezer
had beter met een boek in bed kunnen blijven gisteren dan kijken naar
Koffiemax als hij of zij wijzer had willen worden. Zowel Cohen als
Maurice de Hond gaven act de presence.
Maurice was opgeroepen door Myrna om de laatste stand van zaken door te
geven. Ja, nee, het zit zo, begon Maurice uiterst ongemakkelijk, ik zit
nu wel hier, maar er kan nog zoveel veranderen. Er is geen peil op te
trekken. En dan nog, wat moet je er van zeggen? We hebben dus de poll
van verleden week maar meegenomen, wat doet het er toe. En niet de poll
voor de Eerste Kamer, zoals je vroeg, maar een poll voor de verkiezingen
van de Tweede Kamer. Toch allemaal een pot nat. Ach, bagatelliseerde
Maurice verder, je deelt het gewoon door twee dan heb je ook wat. Myrna
luisterde maar half en gaf de cijfers door alsof het om de uitslag van
van de Voice of Holland ging. Ondertussen was Cohen nog aan het
uithijgen. Van een polonaise door de studio. Eindelijk mocht hij wat
doen, hij had al een uur op zijn beurt moeten wachten en was al die tijd
onhandig in beeld geweest. Op een opklapstoeltje schuin achter Myrna.
Je zag dat hij wist dat hij in beeld was, zoals het publiek bij
studio-opnames altijd weet wanneer ze in beeld is. Gedurende dat uur
heeft hij minstens zestig keer zijn das rechtgetrokken en minstens
evenveel maal zijn beste glimlach en een geinteresseerde blik getoond.
Het hele programma moet voor hem een lijdensweg geweest zijn. Dit was
niet "zijn ding"en gelijk hattie. Als klap op de vuurpijl liet hij weten
dat zijn mooiste song aller tijden "My Way"was, in de vertolking van
Sinatra. Job, ik geloof je, maar niet dat het "Jouw Way" was gisteren. Vandaag
nog Pechtold las ik op de aftiteling en dan zit KoffieMax er voor mij
voor vier jaar weer op. Ten dienste van Dagtaak heb ik bijna twee volle
uitzendingen gezien nu. Wilders en Cohen. We kennen beide heren nu
gelukkig een stuk beter maar het zal de zwevende kiezer worst zijn. Die
wil spektakel. Ik stel voor dat we bij de volgende verkiezingen een
panel op verkiezingsdag aanstellen dat een technisch advies geeft nadat
alle heren en dames nog een keer hun truucje gedaan hebben. Het volk
kijkt en luistert en brengt daarna via SMS of Twitter zijn stem uit.
Veel verschil zal het niet maken. Ik ga geen stemadvies uitbrengen, maar
het zou mij veel waard zijn als het panel zou bestaan uit mensen die
weleens een boek lezen en de nuance willen zoeken. Anders rest Belgie.
Seks of geen seks.
Ik heb een hond. Een bordercollie. Dat zijn
honden die schapen drijven. Vannacht is ze doodgegaan. In mijn droom. Bij gebrek
aan schapen in de stad dreef ze auto's bij elkaar. Althans dat probeerde ze, en
het ging mis, en ze belandde onder de wielen van een auto. Ik wist zeker dat ze
dood was. Toen ik mijn vrouw erbijhaalde om de hond op te pakken begon ze ineens
te bewegen en keek ons aan met een treurige hondenblik terwijl de staart licht
kwispelde. Alsof ze wilde zeggen: Doe mij dit nooit meer aan! Ik ben een
schapendrijver en geen stadshond. Geef mij de ruimte, anders gaat het mis. Toen
sloot ze de ogen.
Toen
ik wakker werd en het grote dromenboek wilde pakken greep ik mis. In plaats van
het orakel pakte ik De Uitvreter van Nescio. Een kort verhaal dat honderd jaar
geleden is geschreven. Over Japi, een wonderlijke kerel, die de stad nodig had
om te overleven, maar de vrije ruimte zocht om echt te leven. Een tedere
anarchist die zich niet liet kooien of knechten. Nescio betekent: Ik weet het
niet. Behalve De Uitvreter schreef hij nog een paar korte verhalen en dat was
het.
Ik weet het niet. Geen woorden voor een grote Leider. Echte Leiders
pretenderen het te weten. En schreeuwen dat van de daken. Met rode, gele,
blauwe, groene of bruine boekjes in de hand. Met daarin geen twijfels of
overpeinzingen. Ieder kleur boekje kent zijn eigen zwarte schapen. De grootste
leider heeft zijn grootste zwarte schaap.
Vandaag zeventig jaar geleden
stak Van der Lubbe de Rijksdag in Berlijn in brand. Een in het nauw gedreven
trieste man die geen uitweg meer voeldeen een daad wilde stellen. Met hoop op
verlossing door het Rode boek stak hij het symbool van het Bruine boek in brand.
Het mocht niet baten. Woensdag twee maart bekent Nederland kleur. Ik heb mijn
eigen boekje al gevonden.
De hond ligt op mijn voeten onder het bureau.
Ze kijkt me aan: Baas, lijkt ze te zeggen: Dromen zijn bedrog. Ik weet het niet!
Nescio.
Als
je nog niet depressief bent dan word je het wel na het lezen van het
interview met Frank Koerselman in de Volkskrant afgelopen zaterdag. Nu
heb ik niks tegen doemdenkers, zwartgalligen, oer-relativisten of
cultfiguren die zichzelf buiten de samenleving plaatsen.
Maar
Frank is een pyschiater, en niet zo maar een. Hij is gespecialiseerd in
het fenomeen van depressiviteit en leidt toekomstige psychiaters op.
Hij
vertelt ons zijn opbeurende verhaal in de bijlage het Vervolg (pagina 6
+7 voor diegene die het na wil lezen). Om het verhaal extra kracht bij
te zetten kijkt hij ons streng aan. Streng past bij hem. Het leven is
een plicht. Zo beweert hij, en vooral geen recht. En waar geen recht op
leven bestaat, zou er ook geen recht op de dood moeten bestaan. Frank is
dan ook gekant tegen een kliniek voor levenseinde. Het leven is immers
een kruisrak!
Nu moest ik bij het woord kruisrak onmiddellijk
denken aan de # Twitter hashtag. Het leven is Twitter gaat ook mij te
ver. Ik had het verkeerd begrepen en gelukkig snapte de interviewster
het ook niet. Een kruisrak betekent dat je tegen de wind in gaat. Dat is
het leven, tot je vastloopt, dan zeil je weer een andere kant op, ook
tegen de wind in. Vrolijk beeld. En van Twitter moest hij
vanzelfsprekend ook niks hebben, van Blogs nog minder: "Alsof het er toe
doet wat jij vindt".
Frank heeft gelijk. Het doet er allemaal
niet toe. En dat maakt deze psychiater ons goed duidelijk. Het doet er
allemaal niet toe, maar het is wel je plicht om er mee door te gaan. Net
toen ik het interview uit had en mijn vers opgedane kennis wilde delen
met mede Twitteraars lag Twitter plat. Minstens een uur. Dat kan geen
toeval zijn!
"Zonder Gezelschap is Geluk Onmogelijk".
De eerste tweet die ik weer op het scherm kreeg na een eenzaam uurtje
het leven te hebben overdacht aan de hand van Koerselman's richtlijnen.
Onmiddellijk moest ik
aan de eenmansfractie van de OSF denken. De OSF?? ja, de Onafhankelijke
Senaatsfractie. Kan die partij er dan niet voor zorgen meer stemmen te
krijgen zodat de eenzaamheid verdreven wordt? Nee, dat kan niet. De
Onafhankelijke Senaats Partij (OSF), zo is staatskundig bepaald, is een
eenmansfractie en dat blijft het. Hoe populair ze ook wordt. En populair
kan ze worden. Volgens de laatste peilingen van Maurice de Hond komen
de regeringspartijen uit op 37 zetels in de Eerste Kamer. Een
minderheid. Maar de oppositiepartijen samen komen ook uit op 37 zetels.
Ook een minderheid dus. De sleutel komt dan te liggen bij de OSF. Meneer
Hendrik, zeg maar Henk, Ten Hoeve, gaat de knopen doorhakken de komende
vier jaren. Door De Wereld Draait Door is hij reeds bestempeld tot een
cultfiguur. Laten we aardig doen tegen deze man. We zullen hem nodig
hebben. Hij wordt de belangrijkste man van ons parlementaire stelsel. Ik
hoop dat hij iets vrolijker tegen het leven aankijkt als Frank
Koerselman. Henk is een Fries, dus met kruisrakken zal hij wel raad
weten!
Voor de schaak- en/of de muziekliefhebber: het 7e nr jaargang 2 van A Tempo is uit! http://www.atempomagazine.nl
Met bijdragen van Dagtaak, Peter Boel en Martijn Boele. Ditmaal over eten, de hongerklop en veel literair schaakvenijn. Bestel ATempo via de site, voor 12€ p.j maandelijks plezier.
Advertentie Google
Eigen bedrijf starten
Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.
ce.
Maurice was opgeroepen door Myrna om de laatste stand van zaken door te
geven. Ja, nee, het zit zo, begon Maurice uiterst ongemakkelijk, ik zit
nu wel hier, maar er kan nog zoveel veranderen. Er is geen peil op te
trekken. En dan nog, wat moet je er van zeggen? We hebben dus de poll
van verleden week maar meegenomen, wat doet het er toe. En niet de poll
voor de Eerste Kamer, zoals je vroeg, maar een poll voor de verkiezingen
van de Tweede Kamer. Toch allemaal een pot nat. Ach, bagatelliseerde
Maurice verder, je deelt het gewoon door twee dan heb je ook wat. Myrna
luisterde maar half en gaf de cijfers door alsof het om de uitslag van
van de Voice of Holland ging. Ondertussen was Cohen nog aan het
uithijgen. Van een polonaise door de studio. Eindelijk mocht hij wat
doen, hij had al een uur op zijn beurt moeten wachten en was al die tijd
onhandig in beeld geweest. Op een opklapstoeltje schuin achter Myrna.
Je zag dat hij wist dat hij in beeld was, zoals het publiek bij
studio-opnames altijd weet wanneer ze in beeld is. Gedurende dat uur
heeft hij minstens zestig keer zijn das rechtgetrokken en minstens
evenveel maal zijn beste glimlach en een geinteresseerde blik getoond.
Het hele programma moet voor hem een lijdensweg geweest zijn. Dit was
niet "zijn ding"en gelijk hattie. Als klap op de vuurpijl liet hij weten
dat zijn mooiste song aller tijden "My Way"was, in de vertolking van
Sinatra. Job, ik geloof je, maar niet dat het "Jouw Way" was gisteren.
Toen
ik wakker werd en het grote dromenboek wilde pakken greep ik mis. In plaats van
het orakel pakte ik De Uitvreter van Nescio. Een kort verhaal dat honderd jaar
geleden is geschreven. Over Japi, een wonderlijke kerel, die de stad nodig had
om te overleven, maar de vrije ruimte zocht om echt te leven. Een tedere
anarchist die zich niet liet kooien of knechten. Nescio betekent: Ik weet het
niet. Behalve De Uitvreter schreef hij nog een paar korte verhalen en dat was
het.
