Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poŽtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geÔndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 42: 16 oktober tot 23 oktober 2011


Buma en het stemrecht van oud-gedienden in het CDA

Zaterdag 22 oktober 2011

Buma ontneemt stemrecht aan de oude muzikanten. Hoe oud-gediender hoe schadelijker, lijkt het Parool in de Telegraaf vandaag. Ze spelen valse noten en houden de vooruitgang tegen. Buma stelt het nog scherper: de oud-muzikanten zorgen ervoor dat de invloed en uitstraling van Buma met de dag lijkt te slinken. Het best zouden de oud-spelers van weleer monddood gemaakt moeten worden.
De namen van het illustere gezelschap dat te pas en te onpas oude melodieŽn zingt zonder rekening te houden met de partij-kas zijn bekend.

Frans Andriessen, Dries van Agt, Cees Veerman, May Weggen, Hannie van Leeuwen, Klink, Hirsch Ballin, Piet de Jong. Ongetwijfeld ontbreken hier nog wat namen van zangers en zangeressen die een toontje lager zingen of net niet de audities van weleer winnend hebben afgesloten.

Het gaat Buma niet alleen om de toonsoort maar ook om de inhoud van de liederen die het Christelijk Mannen- en Vrouwenkoor te berde brengt. De teksten gaan over saamhorigheid, over tolerantie, over rechtvaardigheid en over solidariteit. De keuze van liederen laat zich niet leiden door de waan van de dag, trekt zich weinig aan van de moderne pop (waar Pop staat voor zowel populair als populistisch) en is niet afhankelijk van hitlijsten. Het Christelijk koor heeft gekozen om onder de naam "Mastodonten" het land in te trekken.

Het lijkt erop dat Buma machteloos staat. Met elk optreden van het koor neemt het draagvlak van Buma af. Er wordt gegniffeld, zo geliefd is Buma inmiddels niet meer. Even nog heeft Buma zelf gedacht een populair tegenkoor op te richten. Met Eurlings als charismatisch voorzanger (maar die paste, en is inmiddels gevlogen) , met Verhagen als tekstschrijver (maar die ging al eerder de fout in om zijn teksten in te zingen, zonder ze van tevoren te laten lezen en te redigeren), met Leers vanwege zijn zoetgevooisde stem (maar viel ook af, te weinig Soul). De enige die overblijft is Bleker. Maar bij hem weet je het nooit. Voordat je het in de gaten hebt wordt hij overgenomen door de Mastodonten.

Buma is ten dode opgeschreven. De Mastodonten zullen komen zingen op de begrafenis. Het is alleen te hopen dat wanneer de immer controlerende organisatie zal knappen het niet nog meer ruimte weg gaat geven aan de Piraterij die hoogtij viert in dagen van het populisme.

Laat Buma de Mastodonten maar snel omarmen. Dan heb je in elk geval nog iets.









Dagtaak Later, HH: Wie herkent deze man. Auto Terug

Woensdag 19 oktober 2011


De verse Dagtaak verschijnt vandaag wat later door omstandigheden. In de herhaling een column van een maand terug. Waarom? De auto is terug!

Nu het colbertjasje en de rest van de spullen nog!




Ergens in Nederland loopt (vermoedelijk) een man met onder zijn arm een krant van eergisteren. Hij heeft een leesbril op waarvan de sterkte aan het linkeroog zwaar afwijkt van die aan de rechterkant. Waarschijnlijk kan hij er slecht mee lezen. Het is overduidelijk niet zijn bril.
Hij draagt een colbertjasje dat hem niet past met daaronder een oude zwarte sweater. Aan zijn voeten heeft hij zwarte wandelschoenen met nog wat modder onder de zolen. De veter aan de rechterschoen is versleten en reeds lang aan vervanging toe. Wat hij in het katoenentasje met Poolse opdruk heeft, kunt u niet zien. Kunt u er toch inkijken dan ziet u twee boeken: ťťn van Cees Nooteboom (reisverhalen) en ťťn van Jan Siebelink (portretten van Franse schrijvers), wellicht dat er wat exemplaren van het schaakblad A Tempo uitsteken. Onder in de tas zit een afneembaar navigatiesysteem, een zonnebril, wat losse aanstekers en nog wat troep. Pakjes kauwgum, fishermans' friends,
enkele losse horeca munten van het lokale stadion en een vol pakje shag. De man heeft nog een tas, van Albert Heyn (kooptas). Die is gevuld met cd's. Veel Nick Cave, Gill Scott Heron, een oude van Meat Loaf (jawel) en wat zelfgebrande CD's met vanallesennogwat.

Ziet u de man die aan bovenstaande beschrijving voldoet, houd hem staande en vraag hem waar zijn auto staat. Wijst hij die aan, geloof hem dan niet. Het is de autodief die gisteren (nacht van donderdag op vrijdag) mijn auto heeft gestolen.
Vraag hem de auto weer netjes terug te zetten waar hij hem vandaan heeft gehaald. De zwarte wandelschoenen mag hij houden. Ik zal als beloning de volgende dag nieuwe zwarte veters bij het rechter voorwiel voor hem klaarleggen. Het zou mooi zijn als de auto afgetankt terugkomt, want voor zondag heb ik een lange rit gepland.








Mauro , Leers en ons politieke klimaat

Dinsdag 18 oktober 2011

Het moment lijkt steeds dichterbij te komen dat Mauro inderdaad uitgezet gaat worden. Mauro is een achttienjarige jongen uit Angola die op 10-jarige leeftijd in zijn eentje met het het vliegtuig naar Nederland is gekomen en sinds die tijd in pleeggezin woont. Hij is nu achttien. Vrienden, kennissen en nieuwe familie in Nederland. Contact met zijn familie in Angola is er niet. Mauro is een Nederlandse jongen geworden, die Nederlands praat met een aangeleerd Limburgs accent. Meer ingeburgerd kan bijna niet.

Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers (oneerbiedig afgekort met ama's) kunnen tot hun achttiende blijven en moeten daarna terug naar land van herkomst. De minister, Leers, mag een uitzondering maken. En Leers lijkt dat nu toch niet te gaan doen.
De druk van de PVV, maar ook de VVD is groot. Uitzetten is daar het officiŽle parool.

Uitzonderingen maken op de wet, maar vooral: uitzonderingen maken op het heilig verklaarde gedoogakkoord is uit den boze. De wurggreep waarin het kabinet zich bevindt wordt steeds nijpender. De ene hand van het gedoogkabinet wurgt, en de andere hand laat het toe. Het individu, en in dit geval Mauro is daarbij een speelbal. Leers lijkt meer bezig met het bestuderen van de politieke situatie dan dat hij toekomt aan de bestudering van de mens achter de regels, de wet, het gedoogakkoord.

In Nederland zijn er naar schatting 2000 jongens en meisjes in ongeveer dezelfde situatie als Mauro. Er ligt al een voorstel van Spekman (PvdA) die een politieke handreiking kan zijn aan het kabinet om tot een politieke oplossing te komen: geef die 2000 kinderen die al meer dan 8 jaar in Nederland wonen een permanente verblijfsvergunning. Met een beetje geluk kan dit voorstel al eind van dit jaar in de kamer besproken worden. Uitstel voor Mauro en uitstel voor Leers, maar wees daar dan NU duidelijk over.

Mooier zou zijn als er een generaal excuus wordt uitgesproken. Een generaal excuus van het gehele kabinet waarin ze schaamte betuigt over hoe ze zich laat wurgen door een gedoogpartner die geen verantwoordelijkheid draagt, maar over de rand heen regeert en bepaalt.

En voor alle principiŽlen nogmaals de spreuk van Camus:

Men moet zijn principes bewaren voor de schaarse momenten in het leven waarin het op principes aankomt, meestal is een beetje barmhartigheid al voldoende.







De oogsteker uit Eindhoven, Obama, Dr King en Veerman

Maandag 17 oktober 2011

Gisteren las ik via een aankondiging op nieuwsweek.org de volgende tekst die via een NOS-feed tot hen was gekomen:

De politie van Eindhoven heeft gistermiddag een man aangehouden die twee 11-jarige meisjes had mishandeld. De twee hadden bij de man belletje getrokken, waarop hij doorsloeg.

De man achtervolgde de meisjes en strafte hen hardhandig. Daarbij sloeg hij de meisjes, botste hun hoofden tegen elkaar aan en prikte bij een van hen in de ogen met zijn vingers.

De man is meegenomen naar het politiebureau voor verhoor.


Zomaar een bericht. Gruwelijk. Over de man verder geen woord, en over hoe het nu met meisjes gaat nog minder.

Ik had deze Dagtaak eigenlijk willen wijden aan Veerman, die van mening is dat het CDA subiet moet kappen met de PVV, ook had ik als reserve-onderwerp de inwijding van het standbeeld van Martin Luther King door Obama. Ik had dat stukje willen eindigen met een gedicht van een zwarte dichter, immers vandaag is het Black Poetry Day ter nagedachtenis van de eerste zwarte dichter uit de Verenigde Staten: Jupiter Hammon.
Het lukte niet. Schrijvend en denkend over Veerman, Obama en Hammon bleven mijn gedachten bij de oogsteker. Ik begon de man bijna te visualiseren, ik wist bijna te denken hoe hij er uitzag. De man was volstrekt door het lint gegaan omdat hij uit zijn concentratie was gehaald, zijn middagslaapje was verstoord of vanwege het feit dat hij de eigen bijdrage van zijn anti-psychotica niet kon betalen. Maar dit had hij nooit mogen doen. De meisjes, hoewel al elf jaar, (meisjes van elf behoren niet te gaan belletje trekken, dat is voor jongetjes van zeven, of acht) zijn onschuldig. Ze hebben nog geen weet van eigen bijdrages, hebben geen weet van Martin Luther King en van Veerman hebben ze al helemaal nog nooit gehoord. De politie wacht een zware taak. Op alle bellen in Eindhoven wordt morgen een pleister geplakt. Als stil protest tegen de oogsteker, maar ook preventief: want dit mag nooit meer gebeuren.

Toen realiseerde ik me ineens hoe verhalen een eigen leven gaan leiden. Soms op basis van een paar regels in de krant, soms van horen zeggen, soms door bangmakerij van politici dat kan leiden tot nationale xenofobie. Zowel het gezonde verstand als het gezonde gevoel wordt dan verlamd. Meegezogen in het nationale oordeel. Martin Luther King is dood, hij heeft in de VS zijn werk gedaan. Anderen moeten het voortzetten.
Misschien moet er in Nederland meer aan de bel worden getrokken.






Honkbal, Nederland-Cuba, Joe Cordemans DiMaggio en Casey at the bat

Zondag 16 oktober 2011

Panama, 15 oktober 2011, paar minuten voor middernacht Nederlandse tijd, regen, een uur later regen, twee uur later regen. Een voor een vallen we in slaap voor de televisie. Op het scherm: het grote honkbalstadion in Panama-city waar een legendarische finale gespeeld gaat worden: Nederland-Cuba. Tussen de oogleden door zie ik jongens en meisjes aan de rand van een groot zeil staan. "Wimbledon", denk ik, dit kan nog uren duren. Ik val in slaap.
Wat dom, wat fout, wat zonde. Terwijl ik droom over Ard Schenk, Johan Cruyff, zelfs Zoetemelk komt voorbij, worden er nieuwe helden geboren. Tot voor kort was de enige honkballer die ik bij naam kende Charles Urbanus. Zou ik hem op straat tegenkomen, dan zou ik hem niet herkennen. Hij heeft zijn naam mee, die blijft bij, al is het meer dan 25 jaar geleden dat hij faam maakte.
Nederland is geen honkballand, Europa is geen honkbalcontinent. We doen mee en soms zelfs meer dan aardig. Net zoals wij bij het schaatsen blij zijn met deelname uit landen als Polen, Frankrijk en Duitsland. We kennen de techniek, de regels, en zijn ideale sparringpartners. Door ons kunnen de andere landen schitteren en laten zien hoe groot hun voorsprong is op landen die normaliter strijden om de plaatsen zes tot en met de rest.

Gisteren zijn nieuwe helden geboren. Ze waren al aangekondigd: een dag eerder werd al van Cuba gewonnen. Cuba 25-voudig wereldkampioen, de laatste tien jaar op rij de finale gespeeld, wisselt normaliter stuivertje met de Verenigde Staten om de wereldtitel. Op Joe Cordemans Dimaggio was niet gerekend.
Onthoud die naam, bij elke serieuze sport-quiz, en sluit ook Twee voor Twaalf niet uit, zal de komende vijfentwintig jaar om zijn naam worden gevraagd: Wie vermorzelde Cuba in 2011 met een Panama-hoed en een dikke Havanna in de mond op het WK Honkbal?

De naam Joe DiMaggio kennen we uit overlevering vooral door zijn huwelijk met Maryln Monroe, toch is zijn naam als honkballer wereldwijd beroemder dan Johan, Ard of Joop. Later vandaag ga ik proberen het Cubaanse verslag van de wedstrijd te pakken te krijgen. Ik wil weten hoe ze Rob Cordemans uitspreken in het land waar baseball sport nummer 1 is.
Dat is baseball ook in de Verenigde Staten. Het meest geciteerde gedicht in Amerika gaat over sport, een soort Denkend aan Holland dus, maar dan over honkbal:

Casey at the Bat, hier de eerste twee innings:

The outlook wasn't brilliant for the Mudville Nine that day;
The score stood four to two, with but one inning more to play,
And then when Cooney died at first, and Barrows did the same,
A sickly silence fell upon the patrons of the game.

A straggling few got up to go in deep despair. The rest
Clung to that hope which springs eternal in the human breast;
They thought, if only Casey could get but a whack at that -
We'd put up even money, now, with Casey at the bat. 









Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Moekoesja's kus

Net verschenen, Moekoesja's kus van Yolande Belghazi-Timman.



Nu overal verkrijgbaar. Na de presentatie ook ruim op voorraad bij De Nieuwe Boekhandel in Amsterdam
Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek (meer dan 500.000 exemplaren in het Duitse taalgebied) van Heidi HassenmŁller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar. Info: zie site
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor SyriŽ


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette ŗ la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thť Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar IndonesiŽ, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014