|
Dagtaak Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak mail: dagtaak.tve@gmail.com Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier. |
|
|
| Overzicht week 38: 18 september tot 25 september 2011 Einstein , Woody Allen en het licht van Midnight Paris Zaterdag 24 september 2011  Teruggaan in de tijd is mogelijk. We wisten het allemaal eigenlijk al, maar Einstein had uitgerekend dat het niet kon. Dus kon het niet. Eindelijk lijkt het bewijs te zijn geleverd. Neutrino's zijn met een snelheid, sneller dan het licht niet alleen onder de Franse en Zwitserse Alpen maar verder tot aan onder de Italiaanse Apennijnen gejaagd. Sneller dan het licht is sneller dan de tijd. In elk geval sneller dan hoe wij, mensen van vlees en bloed, de tijd ervaren.In dit licht bezien is het niet zo'n ramp dat Dagtaak een volle week niet is verschenen. Gaat met terugwerkende kracht helemaal ingehaald worden. Frappant is dat ik gisteravond Govert Schilling, die de nieuwe ontdekking van reizen sneller dan het licht haarfijn uitlegde aan de simpele kijkers bij Pauw en Witteman, pas zag nadat ik was thuisgekomen van Midnight in Paris geregisseerd door Woody Allen. Thema van de film: het grote romantische verlangen naar "vroeger". De hoofdpersoon, een broodschrijver met literaire aspiraties, is met zijn aanstaande vrouw, schoonouders en vrienden in Parijs. Typerende Woody Allen conversaties maken de film al leuk voordat de auteur ontdekt dat hij 's nachts terug in de tijd kan reizen. Terug naar de jaren twintig in Parijs. Prachtige nostalgische beelden van het oude Parijs. Nog mooier wordt het wanneer de auteur de rauwe Hemingway ontmoet, Cole Porter, de jonge Salvador Dali en zijn manuscript mag laten lezen aan Gertrude Stein. Iets verder in de film gaan we zelfs wat verder terug in de tijd naar de Belle Epoque en zien we Toulouse Lautrec in de Moulin Rouge zijn tekeningen maken. De film is komisch, romantisch, nostalgisch maar vooral uiterst sfeervol. Er zit ook nog een moraal in de film maar die zal ik hier niet verklappen. Terug-in-de-tijd films zijn vaak flauw maar Midnight in Paris is van een andere kaliber. Toen ik terugreed naar huis dacht ik nog dat de film een prachtige fantasie was, mooie beelden, het oer-verlangen van de mens naar nostalgie en de romantiek voedend. Niets bleek echter minder waar. Terug in de tijd is mogelijk. Woody Allen moet tijdens het maken van de film Einstein zijn tegengekomen die hem haarfijn uit de doeken heeft gedaan dat in 2011 de waarheid aan het licht zou komen en dat hij er als de kippen bij moest zijn om dat alvast op film vast te leggen. Of we nu met z'n allen de reis terug moeten willen maken is maar de vraag. Maar een avondje met Woody naar cafe Maxime en het daar op een zuipen zetten met Hemingway lijkt me wel wat. |
|
