Dagtaak

Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak



Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). Ton van Eck is eigenaar van uitgeverij Nieuwe Druk.

De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.

Overzicht week 28: 10 juli tot 17 juli 2011


Ronde van Frankrijk: Slapjanus, Genee, Derksen en Plastic Bertrand

Zondag 17 juli 2011

Johan Derksen noemde Gesink een slapjanus, Gesink pakte Derksen scherp terug: "hij is zelf een slapjanus". Sterk, duidelijk, klare taal. Ik een slapjanus, jij slapperjanus. De Tour de France maakt veel los en deze rake woordenwisseling tussen sportman en sportjournalist doet het beste hopen voor de laatste tourweek. "Stap zelf maar eens met zeventig kilometer per uur uit de auto", riep Gesink nog na, toen de microfoon al half was weggedraaid. Ik zie Derksen dat nog niet doen, maar Laurens Ten Dam probeerde het, op de fiets dan. Na Gesink en Hoogerland wilde Ten Dam niet achterblijven. Minstens met 70 kilometer per uur over de kop.

We hebben nog een week te gaan en genoeg Nederlanders in de koers om een spannende slotweek tegemoet te gaan in de strijd tussen Derksen en de coureurs. Het hele Tour du Jour is overigens een apart programma. Wilfred Genee doet zijn uiterste best om zijn gasten op avonden dat Derksen er niet bij is te verleiden tot het doen van afvallige uitspraken richting Johan, en als Johan er wel bij is kijkt sportminnend Nederland naar een soort Jut en Jul uitzending waarvan de essentie van hun samengaan totaal ontbreekt. Een bijna onverstaanbare Bert Jakobs brengt nog wat humor in waarbij zijn verhaal over de tijd dat hij nog chauffeur was van een escortbureau verreweg het leukst was.
De Nederlandse wielerliefhebber is overigens al massaal overgestapt naar Sporza, de Vlaamse sportzender, en het programma En-Vélo is populairder dan ooit. Zelf heb ik de vreemde gewoonte om tijdens sportevenementen van een omvang als de Tour of een WK voetbal te zappen tussen de NOS en de zender van het land dat of de grote verliezer of de grote winnaar gaat worden. Niets is mooier dan na een doelpunt van Nederland tegen Duitsland nog even de Duitse commentator benepen te horen zeggen dat Robben de bal er prachtig inschoot.
Toen gisteren duidelijk werd dat Vanendert kans maakte om als eerste op het Plateau de Beille aan te komen, schakelde ik snel naar het Vlaamse Sporza. Daar werd historie geschreven en gesproken. Met excuses voor de emoties werd er verslag gedaan van de laatste kilometers. Prachtige televisie. Dat Vanendert verder voor niemand in de kopgroep waaruit hij ontsnapte een concurrent was doet er even niet toe. Hij mocht winnen en won.
De Nederlandse renners zowel als de Nederlandse sportprogramma's zijn in de laatste week voor niemand een bedreiging meer, dat belooft wat!

In de Tour des Ballades vandaag Ca Plane pour Moi (niet musikaal de beste uitvoering, maar wel veruit de leukste)




Alle nummers uit de Tour des Ballades zijn onder elkaar te zien op http://dagtaak.blogspot.com




Brel en de Psychologie van de Tour, ne me quitte pas! Frankrijk 2011

Zaterdag 16 juli 2011

Contador volgt Schleck, Voeckler wordt ontvolgd, Frank kijkt, Andy volgt en hij die het spel het best speelt en de benen heeft, die neemt ze. Volgen en gevolgd worden, dat is waar het in de bergetappes om gaat. Haptonomen, psychologen en psychiaters hebben het druk, of zouden het druk moeten hebben. Het leven is psychiatrie hoorde ik nog niet zo lang geleden op een feestje van een psychiater, en hij heeft gelijk. En als het om de tour gaat geldt dat helemaal. Hoe lig ik in de groep? Hoe ga ik om met tegenslagen, de druk, met geheime afspraken van anderen waarvan ik buitengesloten word? Verlatingsangst, volgingsangst, of erger nog ontvolgingsangst? Gespleten persoonlijkheden die vrolijk met elkaar praten tot het moment van de scheiding aangebroken is. Het is jij of ik. En liever ik dan jij. Geen sport voor lieverdjes, sociale figuren, of renners die graag aardig gevonden willen worden.

De psychiatrie zit op de fiets, maar staat ook aan de kant. Rijen dik, gewapend met harpoenen, in clownspak, in adamskostuum, juichend, schreeuwend, mee rennend, joelend en vooral zichzelf voor één moment onsterfelijk makend voor de camera's van de internationale televisie. "Kijk schat, daar staat Joop, de overbuurman, in zijn nakie met alleen de bolletjespet op z'n kop."

En toch gaat alles goed, gaat veel goed. Joop heeft zich aangekleed en zit met zijn adidas sportbroekje in de snoeihete auto met zijn vrouw alweer in de auto. Vier uur in de file om de berg weer af te kunnen. De renners aan de spaghetti na een serie one-liners afgegeven te hebben aan de hongerige journalisten. Geheime afspraken aan het plannen voor de volgende dag. Alleen de gevallen helden hebben het moeilijk, willen het nog één keer waarmaken: vandaag in de zwaarste bergetappe of wachten op de Alpen?
De angst om ontvolgd te worden is enorm. Door de concurrentie en door het massaal toegestroomde publiek. Stond Joop daar niet in z'n nakie om mij iets duidelijk te maken? Ben ik de bergkoning zonder kleren? Een smeekbede: als ik morgen aanhaak bij de kopgroep, Schleck, Contador, Voeckler..verlaat me niet. Ne me quitte pas. Blijf bij me.





Alle ballades uit de Tour des Ballades staan op http://dagtaak.blogspot.com




Yerseke, de Rouwkous, Hoogerland en Lourdes en wvnttk

Vrijdag 15 juli 2011

Yerseke staat niet bekend als de meest katholieke plaats in Nederland, sterker nog: naast de mossel is het eerst waar je aan denkt bij Yerseke is de zwarte kous. De Rouwkous. Op zondagen is het stil in het dorp en behalve het geschuif van mosselschalen over elkaar heen is rust het motto. Het streng gereformeerde Yerseke staat sinds een paar dagen ook gelijk aan Hoogerland. Zelfs de burgemeester van Yerseke schoot uit zijn rol afgelopen zondag door op de dag Gods een sms'je te sturen aan Johnny. Het duivelse prikkeldraad ging zelfs de burgervader te ver, en de satan, rustdag of niet, diende uitgebannen te worden. Dan maar een tekstbericht. God zou dat goedgevonden hebben.

Vandaag de meest katholieke etappe. Door het Hoogland op weg naar Lourdes. De bedevaartsplaats in de Pyreneeën. Maria heeft aldaar tientallen wonderen op haar naam staan en als je de reclamefolders van Lourdes moet geloven is de koek nog steeds niet op. Wonderen blijven mogelijk, een rotsvast geloof is noodzakelijk en wat gebedsondersteuning is wenselijk.
Bolletjestrui of niet, Hoogerland heeft alles in huis om de grote Sint Johnny van de Lage Landen te worden. Niet Gesink, maar hij die gegeseld is door het prikkeldraad. Na de etappe van gisteren waarin Johnny aanviel maar het net niet haalde liet hij weten aan de internationale pers dat hij nog terug zal komen. Ik zal nog van me laten horen, zei hij in het Nederlands, Frans, Duits, Engels en alle andere talen die nodig waren om de boodschap te verkondigen. Analoog aan de paus met Pasen bedankte Sint Johnny de internationale goegemeenschap : "Bedankt voor die aandacht."

Op Sint-Johnnies Day zal er beschuit gegeten worden, dat lijkt me duidelijk, al dan niet geprakt door een mooi Bolletje gehakt. Laat ons bidden.

 In de Tour des Ballades, de ballades der ballades : Ave Maria, Celine Dion




Alle ballades staan onder elkaar op http://dagtaak.blogspot.com




Johnny Hoogerland met een houten Been de Bergen van Frankrijk in

Donderdag 14 juli 2011

Kom Kinderen van de Bastille, de dag van feestvieren is begonnen, Allons enfants de la Bastille, le jour de fete est arrive! Feestdag in Frankrijk, 14 juli, quatorze juillet. In Frankrijk wordt vandaag het begin van de Franse revolutie van 1789 gevierd. Vrijheid, Gelijkheid, Broederschap. Einde van de traditionele monarchie, we zijn gelijken onder elkaar. Althans, dat was de gedachte, een lange periode van geweld en terreur volgde. De jeugd regeert, maar het duurde nog even voor de rust hersteld was en de wederopbouw kon beginnen.

Geen vergelijk. Rotterdam is geen Parijs, de Kuip is geen Bastille en Been is geen Koning. En toch...een revolte in de havenstad. Jonge snotneuzen, althans zo worden ze nu genoemd, die de handdoek in de ring gooien en de Koning de laan uitsturen. Het hof, bij monde van Van Geel en Vlaar, trekken de conclusie, de Koning is dood, leve de Koning. Wie de nieuwe koning moet worden is nog niet bekend, maar de oude Koning die nog niet zo heel lang geleden getoond en gekroond is binnengehaald is niet meer.`Ze zijn het nog niet eens waard de schoenen van Been te poetsen`, luidt het buiten de Kuip.

Mario is geamputeerd. Met één been moet hij door, de ander is afgehakt. Hinkepotend en kapot sleept hij zich voort. Het ging niet goed met Feijenoord, vanuit een welhaast onmogelijke positie is het jeugdelftal opgeklommen, hand in hand ondersteund door het grootste legioen van Nederland, naar een respectabele positie in de vaderlandse competitie. Gestuurd en geleid door Mario Been.

Complottheorieën zoals bij elke revolte doen de ronde. Beenhakker maakte er direct al melding van. Bij rampspoed duurt het even voordat de realiteit doordringt, eenvoudiger is het om dan in complotten te denken alsof het van buitenaf gestuurd is. Zoals er even sprake van was dat de val van Hoogerland een vooropgezet plan was om hem een hak te zetten.

Hoogerland knapt op, Been zal nog wat rustdagen nodig hebben. Vandaag de zwaarste etappe in de tour tot nu toe. Morgen Lourdes. Been, verman je, hou het hoofd koel en laat de jongeren hun revolutie vieren. De Maria van Lourdes wordt de Mario van Rotterdam. Samen met Johnny en jij met je houten Been de bergen in. De genezing zal volgen al zal er wat tijd overheen gaan.

In de Tour des Ballades `Johnny Houten Been , Frida Boccara



alle chansons uit de Tour des Ballades op http://dagtaak.blogspot.com




Frankrijk 2011: de billen van Hoogerland, Arno, en de ogen van mijn moeder

Woensdag 13 juli 2011

"Wat ging er door je heen toen je door de lucht vloog en in het prikkeldraad belandde"? Hoogerland: "Ik dacht aan mijn vriendin en mijn moeder", sprak Johnny zonder aarzeling. Die zitten thuis te kijken. Een mooi en oprecht antwoord dat natuurlijk totaal verzonnen is, maar achteraf waar is en klopt. Johnny dacht nergens aan toen hij door de lucht vloog. Het was een flits , in een split-second werd zijn been een grote rafel. Er zal veel Johannesolie aan te pas moeten komen om niet levenslang de prikkeldraad afdruk te kunnen zien.
Maar ontroerend is het wel. Waar denkt een man aan op het meest dramatische moment van zijn loopbaan? Zijn moeder! Als je niet beter zou weten dan dan zou je moeten denken dat die vraag door Mart Smeets gesteld zou zijn:  "Wat gaat er door je heen" is een typische Mart vraag. Dit keer gesteld door een journalist uit Frankrijk. Mart Smeets maakt school. Er ging één ding door Hoogerland heen en dat was prikkeldraad. Klaar. De vraag die niet gesteld werd maar waar ik zelf wel nieuwsgierig naar was was wat er door de moeder, de vriendin en Johnny zelf heen ging toen gisteren op de voorpagina's van bijna alle kranten de blote billen van Hoogerland pontificaal getoond werden. Zonder gene. Bewijs van het onfatsoen en het gevaar van de sportverslaggeving. Als de kippen waren de fotografen erbij om het drama vast te leggen en dat stukje van het lichaam te tonen dat ze zonder val nooit op beeld hadden kunnen vastleggen. En juist de overkill aan fotografen, camera's, motoren en auto's zorgt deze tour voor het gevaar. Zonder publiciteit geen inkomsten, en zonder drama geen kijkers.

De kont van Hoogerland is geld waard, veel geld en genereert de inkomsten voor de renners. Hoogerland gaat door daar waar de gemiddelde Nederlander weken ziekteverlof neemt om te kunnen herstellen. De heroïek van Johnny zal nog lang in de herinnering blijven. Ik voorspel volgend jaar een nieuwe trui, gesponsord door één van de grote zorgverzekeraars: De Billetjestrui.

En dan maar afwachten hoe moeders kijkt als de renners voor deze trui gaan strijden.

In de Tour de Ballades "Arno, les yeux de ma mere" (de ogen van mijn moeder)




alle chansons uit de Tour des Ballades staan op http://dagtaak.blogspot.com onder elkaar




Laat me, Vivre, Katharen in Frankrijk en de Tour de Morts

Dinsdag 12 juli 2011

Gisteren was het rustdag, bezinningsdag in de Tour, niet alleen tijd voor herstel van alle wonden, maar vooral om stil te staan bij de zin en onzin van deze Ronde van Frankrijk.
Tot nu toe heupbreuken, botbreuken, sleutelbeenbreuken, prikkeldraadverwondingen en veel heel veel schaafwonden. Bjorne Rijs pleit voor gele vlaggen en waarschuwingen bij scherpe afdalingen. Mart Smeets opent de discussie of er niet te veel ploegen deelnemen deze tour en of we geen leider in het peloton missen die de renners tot kalmte maant. Derksen spreekt zich uit dat het waanzin is dat Hoogerland nog op de fiets springt morgen ondanks al zijn verwondingen die tijd voor herstel nodig hebben.
Het baat niet, de Tour gaat door. Preud'homme deelt naar hartelust kaarten uit aan auto's en motoren die voor, achter en tussen de fietsers door hun weg proberen te vinden. Een Tour des Morts over de smalle wegen van het Franse platte en hoge land. Gedrogeerd of niet nemen de helden alle risico's die er te nemen zijn. Van één was het in elk geval duidelijk Kolobnev is betrapt en mag naar huis.
De overige 179 renners (evenveel als ongeveer 16 elftallen die een eindronde WK voetbal spelen ! ) rijden morgen het land van de Katharen in.
De finish is in Carmaux in het district Albi waar in de late Middeleeuwen duizenden afvalligen van de Katholieke kerk op de brandstapel hun einde vonden. De helicopters van de Franse televisie zullen morgen en overmorgen de ruïnes van de oude Katharenkloosters tonen tot we vol in de Pyreneeën zijn. De Katharen die de rust en spiritualiteit zochten in hun kloosters en zich weigerden over te geven aan de waan van dag en de toenmalige Franse leiders. De orde van de bezinning die massaal afgebrand is in de Franse Languedoc. Twee dodenritten achter elkaar.

Leven en laten leven zou het motto moeten zijn. Wel in de Tour des Ballades, Vivre: Ramses Shaffy.





alle chansons uit de Tour des Ballades op http://dagtaak.blogspot.com




Rustdag in Frankrijk, Hoogerland en Gesink likken de wonden. Herman Brood

Maandag 11 juli 2011

Hoogerland valt, nee, wordt geschept, nee wordt onderuit gereden door een Franse auto met technici van de Franse media. Op de beelden kunnen we het precies zien. Een officiële Tour-auto snijdt de renners uit de kopgroep en raakt Flecha, die neemt in zijn val Hoogerland mee die over de kop slaat en in het prikkeldraad belandt. Gesneden door een Franse tv-ploeg. En Voeckler, een Fransman, komt in het Geel.

Hoe anders had het kunnen gaan. Een Nederlandse tv-ploeg met zeg maar, Mart Smeets, er in, rijdt in op de kopgroep, brengt Voeckler ten val en Hoogerland gaat er in zijn eentje vandoor en trekt over zijn bolletjestrui ook nog de gele trui aan. De wereld was te klein geweest, alle Nederlandse vakantiegangers in Frankrijk hadden gelijk hun biezen kunnen pakken en Mart Smeets was blij geweest dat dit tevens zijn laatste avondetappe was.
De Tour-directie neemt het serieus, kondigt maatregelen aan en noemt de verwondingen van Flecha en Hoogerland licht. De tour gaat door, feest in Frankrijk om de Gele trui, feest in Spanje om de etappezege van Sanchez, feest bij Rabo omdat Sanchez won en Gesink niet al te veel tijd heeft hoeven prijsgeven.

De een zijn dood is de ander zijn Brood. Vandaag is het exact 10 jaar geleden dat Herman van grote hoogte viel. Zijn klap kwam hard aan. Hij koos er zelf voor, voor zover je van keuze kunt spreken bij een zelfsprong. Hoogerland leeft gelukkig nog. Wrang zal hij kijken naar het feestje bij de Rabo , de Fransen, en de Spanjaarden.

In de Tour des Ballades geen Frans nummer, immers rustdag, tijd om de wonden te likken, maar wel heel toepasselijk. Een IM Herman Brood: als je wint heb je vrienden.




Alle chansons uit de Tour des ballades staan op http://dagtaak.blogspot.com




Rasmussen , de spijt van Gesink, en de trots van Frankrijk Edith Piaf ( de Mus)

Zondag 10 juli 2011

Het zal je maar overkomen, je staat op het punt om de Tour de France in Frankrijk te winnen en je wordt ten onrechte uit de Tour gehaald omdat je je trainingsschema's niet netjes op tijd hebt doorgegeven: Rasmussen. Het zal je maar gebeuren: je bent de gedoodverfde kampioen van de Lage Landen en je maakt een driedubbele buiteling nog voor de eerste berg zich heeft laten zien: Gesink. Het zal je maar overkomen: je boekt met veel enthousiasme een hotelletje in de Auvergne tijdens de tour en je komt een dag te laat aan omdat de rustdag net een dag naar achteren is verplaatst en je even niet opgelet hebt: een toevallige Dagtaak lezer. Drama's. Groot leed en klein leed. Gebrek aan focus? Veronachtzaming? Concentratieverlies? Of doodgewone pech?

Grote winnaars dwingen geluk af. Eeuwige talenten hebben de pech er vaak naast te vissen. De eersten krijgen de eeuwige roem, de laatsten krijgen de eeuwige sympathie maar ook het mededogen. Net niet, bijna gehaald, het had kunnen lukken. Jammer, Pech, volgende keer beter.

De tour is nog niet voorbij. Sterker nog, de Tour is net begonnen. Het mooiste moet nog komen. Het was vandaag op het randje, het scheelde niet veel of Robert Gesink had de pijp aan Maarten gegeven omdat hij vandaag een volle minuut, 60 seconden, moest toegeven. Hij zit er geestelijk doorheen als je de verhalen aanhoort die nu de "ronde"doen. Het is niet aan mij om daar enig oordeel over te vellen, maar bij iemand die er doorheen zit krijg je menselijke gevoelens: hij is één van ons, ook ik zou er doorheen zitten als ik met 80 km per uur op het asfalt geknald werd en heel Nederland ziet mij letterlijk en figuurlijk vallen. Maar ik ben geen held, geen gedoodverfde kampioen, geen arrogante éénling die alles en iedereen tart om het ene grote doel te halen.

Echte kampioenen zijn nare mensen, arrogant en narcistisch en hebben slechts één focus: de beste zijn, ondanks alles. Of Gesink tijdens de dagen die nog resten deze tour alsnog de vervelende arrogante zich alles ontzeggende egoïst met één focus: de tour winnen! gaat worden valt zwaar te betwijfelen. De Tour duurt nog lang en Rabo ziet wederom een gedoodverfde held geen kampioen worden, maar heb er geen spijt van. Wellicht levert dit de Rabo-Bank wel het gewenste imago van de menselijke bank op. En de Dagtaak lezer: fijne vakantie en pak zelf de fiets. St-Flour is een prachtige bedevaartsplaats waar toevalligerwijze Sint Floris zijn knapzak heeft uitgepakt en waar nu een stadje is ontstaan. Er is vast nog veel te beleven daar de komende weken.

In de Tour des Ballades een lied voor Rasmussen en Gesink van Edith Piaf. Wist U dat Piaf: "de Mus" betekent?




Alle nummers van de Tour des Ballades zijn verzameld op http://www.dagtaak.blogspot.com






Arnhem met een scheve blik

Arnhem met een scheve blik
Nu overal verkrijgbaar
Bij uw boekhandel of online
Huub Klinkenberg

"Bewustworden, de ontwikkeling van de mens" van Huub Klinkenberg.
"Alsof veel puzzelstukjes op zijn plaats vallen" uitgave Nieuwe Druk, 2014. In de boekwinkel of online


Blogparel

Dagtaak is winnaar van de publieksprijs en 2e bij de vakjury voor de column over de 250 van Teeven en de barbecue voor Syrië


Tourette

"Een ticje vreemd of Gilles de la Tourette à la carte, Jaap van Dijkhuizen" (lees ook de Dagtaak over het boek)

 
Seksueel misbruik

Het veel bekroonde boek van Heidi Hassenmüller over seksueel misbruik. Nu in vertaling beschikbaar.
Advertentie Google

Kind van de toekomst

Kind van de toekomst, Kathy Beckers, verhalen over het verlies van een baby. Lees ook Dagtaak


Keuze uit Dagtaak deze week

Het syndroom van Gilles de la Tourette, "een ticje vreemd"

Kootje komt van link, over Geert Wilders, de EU verkiezingen en het populisme

ZZP'ers en schijnzelfstandigheid

Thé Lau moet stoppen: Alcohol en tranen

Over het slepen met bejaarden en het sluiten van de verzorgingshuizen

U lijkt wel verliefd?

De onschuld van Joris Demmink

publieksprijs Blogparel 2013

Uitgeverij Nieuwe Druk verzelfstandigd


Guus Dijkhuizen overleden
Guus Dijkhuizen

De nieuwe verhalenbundel van Guusdijkhuizen is uit:Narigheid in Ribfluweel

Terug naar Bandung

Bestel: Terug naar Bandung

In Terug naar Bandung vertelt Femmy Fijten het verhaal van een man die na 60 jaar terugkeert naar Indonesië, het land waar hij vocht en lief heeft gehad.

Omarmd zowel door de Indische gemeenschap als door veteranen.
Met Pa valt niet te Feesten


Trailer van: Met Pa valt niet te feesten, het nieuwste boek van Guus Dijkhuizen, 10 oktober gepresenteerd aan Ed van Thijn. Uitgegeven bij Nieuwe Druk.
Advertentie2

Eigen bedrijf starten


Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.

Nieuws: Samenwerking met Uitgeverij Nieuwe Druk beklonken
Gewoon Guus

Ron Jansen werd in De Gelderlander "de Gelderse Jacques Vriens" genoemd. Voorlezen vanaf ca 5 jaar.
(c) Ton van Eck 2014