Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak mail: dagtaak.tve@gmail.com
Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck).
De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier.
Als Jezus en Barabas voor een onafhankelijke rechtbank hadden gestaan in
plaats van voor een volksgericht had dat verschil gemaakt? Zou de
rechtbank gewraakt zijn geweest? Zou het proces integraal zijn
uitgezonden als toen de technische middelen beschikbaar waren? Wie van
de twee zou zijn uitgegroeid tot een volksheld en zou de discipel van
het vrije woord zijn betoog gehouden mogen hebben of zou hij zijn
teruggefloten door de gedoogpartners van Herodus in die tijd? We weten
het niet, en het is gegaan zoals het gegaan is. Het weinige dat we wel
weten is opgeschreven door vrienden en de rest is later aangevuld,
eeuwen later, op basis van overlevering en interpretaties. En zoals we
weten lopen ook die uiteen. En daar zit hem net de kneep. Zonder
interpretaties geen debat. Zonder debat alleen dogma's. En dogma's
creeeren taboes. Veel interpretaties van hoe het gegaan had kunnen zijn,
zijn door de Kerk in de ban gedaan. Het Dogma is tot Waarheid verheven.
En de rest is taboe.
If you can't recall the singer, you can still recall the tune, dry your eyes.
Ik had me erop verheugd. Zelden tot nooit ga ik naar lezingen. Meestal
weet ik geeneens dat ze plaatsvinden, en als ik het weet dan weet
iedereen het en is het uitverkocht. Vol is vol. Nu niet, Thomas von der
Dunk zou komen spreken in Haarlem en in de vooraankondiging stond al dat
Hero Brinkman aanwezig zou zijn om Von der Dunk in het debat tot zijn
enkels af te breken. Krasse taal. Omdat ook het taalgebruik van Thomas
er meestal niet om liegt heb ik snel via de website van de Provinciale
Staten te Noord-Holland kaartjes besteld. Het zou gaan om de
Arondeuslezing, Arondeus was een kunstenaar en verzetsheld omgebracht in
1943. Er waren nog kaartjes dus geen punt. Dinsdag 26 april staat in de
agenda, eerder gepland etentje afgezegd.
Om in de
stemming te komen had ik snel alle nummers van De Republikein verzameld,
het forum waarin Von der Dunk stukjes schrijft over ons staatsbestel en
dan voornamelijk over voorbije tijden. Ook me nog eens verdiept in de
man Brinkman, die de democratiseringsgolf van de PVV in goede banen moet
gaan leiden. Zelfs alle verzamelde dubbelcolumns Brussen/Dunk uit de
Volkskrant doorgeworsteld.
Kortom de voorpret was
aanwezig en de avond kon al niet meer stuk. Tot ik gisteren mijn mailbox
opende. "Geachte Heer Dagtaak, sinds 2005 organiseert de PS van Noord
Holland de gerespecteerde Arondeuslezing. De lezinggever mag vrij en
desnoods controversieel zijn visie geven over maatschappelijke thema's.
Tijdens de voorbereidingen aan het debat en het geplande orale
enkelbreken is er een kink in de kabel gekomen. Bij nader inzien vond De
Heer Brinkman het niet gepast om het enkelbreken plaats te laten vinden
in een van de symbolische kamers van onze democratie. Hij heeft zijn
democratische invloed gebruikt om de organisatie te overtuigen van de
ongepastheid hiervan. Wij gelasten daarom het spektakel af en nodigen u
van harte uit in de ring van de Amsterdam Arena op een nader te bepalen
tijdstip. U krijgt hierover nog bericht."
Een flinke
domper op de feestvreugde. Ik zou nu niet in redelijk besloten kring het
spektakel kunnen bijwonen. Maar de lezing van Von der Dunk zal nu in
elk geval op meer publiek kunnen rekenen dan ooit voor mogelijk
gehouden. Dat hebben we dan wel weer aan Brinkman te danken. Laten we
hopen dat de volledige tekst snel rondgedeeld gaat worden, want de
akoestiek in de Arena is erbarmelijk en na de reactie van Brinkman ben
ik ineens driedubbel geinteresseerd in wat Von der Dunk voor ons in
petto heeft! En laten we eerlijk zijn. Een goede lezing die ingaat op
ons democratisch staatbestel mag controversieel zijn maar dient gelezen
en gehoord te worden.
Ik ken John de Mol niet. Ik heb dan ook geen enkele reden om hem aardig
of sympathiek te vinden. Maar toch doe ik dat. Hij zal achter de
schermen ongetwijfeld rotstreken uithalen, mensen zonder reden de laan
uitsturen of binnen enkele seconden een streep zetten door een project
waar een van zijn medewerkers maanden mee bezig is geweest. Wie groot
wil worden moet keuzes maken. Vaak over de ruggen van anderen. Qua
uiterlijk vind ik hem een mix van Ruud Krol en John van de Brom. Qua
uitstraling eigenlijk ook een beetje. Kortaf en ondoorgrondelijk als
Ruud, vanuit de achterhoede alles overzien en de pass op het juiste
moment geven. Vraag je achteraf om uitleg dan krijg je een vaag antwoord
met een glimlach (vroeger), maar ook een John van de Brom. Goedlachs,
serieus op de juiste moment en nooit te beroerd om een populistische
uitglijder te maken. Wel een vakman.
Niet voor niets dat
de vergelijking met voetbal zich opdringt. Het gaat om geld, transfers,
het grote publiek en vooral de beleving, meer dan de inhoud. Ik moet
eerlijk zeggen dat ik zelden of nooit naar SBS kijk. Niet omdat de
programma's me niet aanstaan, maar ik heb geen enkel idee wat ze
uitzenden. Luiheid van mijn kant. Toch heb ik een beeld van die zender.
Hetzelfde geldt voor de bladen van de uitgever Sanoma waar John mee in
zee is gegaan. Libelle, Margriet, Linda, Story, ik ken ze niet. Ik weet
hoe de bladen er van de voorkant uitzien, heb een vaag idee van de
inhoud, maar meer weet ik er niet van. Ze lijken me weinig pretentieus
en vooral een blad als Story wekt bij mij het gevoel van vermakelijke
volksverlakkerij. Desondanks, of juist dankzij, zijn dit de
publiekstrekkers. Hier is het grote geld mee binnen te hengelen. Blijkt.
Sanoma als Fins bedrijf kocht enkele jaren geleden deze tijdschriften
van VNU en heeft kennelijk voldoende feducie in de Nederlandse
Vermakelijkheidsbranche om goed geld te stoppen nu in SBS. De Finnen
hadden al een goed inzicht in het surf- en klik gedrag van de Ware
Nederlanders (Sanoma is ook eigenaar van NU.nl, Startpagina.nl,
Autoweek.nl) , van het bladergedrag van de Ware Nederlanders en nu dus
gestort op het Zap gedrag van de Ware Nederlanders. Hiermee hebben ze
veel, heel veel in handen om ons flink te kunnen doorgronden. Met de
sympathiek ogende De Mol en zijn zus als boegbeeld lijken de voorwaarden
aanwezig voor verdergaande invloed. Met zijn vermeende investering in
TON heeft De Mol een keer misgeschoten, met het oprichten van de
voetbalzender destijds is het ook niet goed gegaan, maar met een partij
achter zich die en het geld en alle cijfers heeft om ware Nederlanders
van de ware Finnen te kunnen onderscheiden lijkt een slag geslagen te
zijn.
Ik gun John het allerbeste, maar waakzaamheid geboden. Big Brother is watching you.
Het zit Rita ook niet mee. De partij met de trotse naam is al erg mager
vertegenwoordigd in het land. En nu stappen ook nog twee
gemeenteraadsleden op die voor TON in Lelystad zaten. Twee nieuwe trotse
fractieleden aanwijzen zou je denken. Maar het staatsrecht bepaalt
anders. Net als in de Tweede Kamer zitten de leden er op persoonlijke
titel en kunnen ze gewoon onder een andere naam doorgaan. Er is gekozen
voor Lelystads Belang. Origineel. Dat belooft wat. Toch voelt het niet
helemaal lekker. Al zijn er veel voorbeelden vanuit de Tweede Kamer:
Wilders en natuurlijk ook Verdonk zelf. Ook de LPF destijds had zo zijn
afvallers. Maar in alle gevallen bleef de partij zelf vertegenwoordigd.
Dat is nu in Lelystad niet het geval. Met landelijk door Rita verworven
geld is er campagne gevoerd, zijn er posters gemaakt, is er geflyerd,
aansluiting gevonden bij het partijprogramma. De naam TON sloeg
kennelijk zo goed aan in Lelystad dat ze met z'n tweeen zijn gekozen. Ze
hebben er nu ineens geen zin meer in en besluiten de gehele
gemeenteraadsfractie maar op te heffen.
Volgens de eerste
berichten heeft Rita Verdonk redelijk laconiek gereageerd. Maar inwendig
zal ze koken. En als Rita kookt hou je dan maar vast.
Nu
voorspelde dat hele TON gedoe al niet veel goeds. Vanaf moment 1 al
niet. Vooral veel gedoe om geld, roddel en achterklap. Rita is paar keer
tafeldame geweest bij Pauw en Witteman en verder nooit echt meer iets
van haar gehoord. Eigenlijk een soort moderne Boer Koekoek. Een
politieke cultfiguur. Van omstreden maar stevig opererende minister naar
een geduchte tegenstander van Rutte met alle toeters en bellen
daaromheen in het gevecht om de VVD, naar een clowneske vertoning.
Volgens mij moet Rita maar zo snel mogelijk alle TON fracties opheffen,
de hele naam van TON teruggeven aan de Tonnen in het land die er zich
jaren lang ongemakkelijk bij hebben gevoeld, en gewoon een leuke baan
gaan zoeken als gevangenisdirecteur. Dat deed ze goed. En af en toe ter
opvrolijking bij Paul en Jeroen aan tafel.
In 32 seconden een boodschap weergeven is lastig. Als je als
reclamebureau de opdracht krijgt om voor een groot gerenommeerd bedrijf
een commercial te maken in 32 seconden dan ga je er eens goed voor
zitten. Lijkt me. Op welke specifieke doelgroep is het product gericht.
Welke symbolen spreken de doelgroep aan. Hoe trek je de aandacht vanaf
seconde 1 zodat er niet tussendoor weggezapt wordt. Wat moet er blijven
hangen na het fimpje? Beelden, muziek, goede casting. Een hele klus. In
de kamer van directeur Marketing wordt het filmpje als het eenmaal in
concept klaar is vele malen afgedraaid. Er kan nog het een en ander aan
veranderd is, maar er komt een moment waarop de partijen elkaar tevreden
aankijken, wellicht een hand geven, en de commercial aangeboden kan
worden ter uitzending. Alles goed, er wordt veel van verwacht. Dat mag
ook wel want de kosten zijn er ook naar. Een half minuutje kost al gauw
tussen de €10.000 en €15.000 op lekkere tijden. Op heel lekkere tijden
ga je daar ruim over heen. Per filmpje.
Hi Telefonie
onderdeel van KPN heeft een serie commercials onder het motto Vrienden
delen Alles. Mooi motto, aansprekend. Als er weer een nieuw filmpje aan
de serie is toegevoegd ga je er eens goed voor zitten. Al is het maar
een halve minuut, dit wordt genieten. En dat wordt het. Beginnend in een
cafe zitten drie knullen aan veel te grote bieren. Gezien de snelheid
waarmee de blik in hun ogen verandert zie je ze in snel tempo
straalbezopen worden. Ze zijn daar trots op want de ene foto na de
andere wordt gemaakt die gelijk op facebook wordt gezet. Als zich daar
nog 3 ook aangeschoten del-achtige dames bij aanschuiven gaat het feest
los. Op straat wordt ongein getrapt en even later stappen ze over het
hek van de plaatselijke zoo om een verkrachtigingscene met een
struisvogel na te bootsen, op hetzelfde beest een rondrit te maken, nog
wat zeehonden te pesten om daarna 's nachts zat maar tevreden in een
groot bed met zijn allen in een dronkemansslaap te vallen. Vriend 1
maakt in de lingerie van een van de veroverde dames nog een geinige foto
van het slaapgezelschap inclusief de 's nachts veroverde trofeeen.
Welkom in de HI Society. Vrienden delen alles. Einde film.
Geloof je het niet, het filmpje is keurig op youtube na te kijken http://iturl.nl/snjhc .
Reclames
zijn een uiting van de tijdgeest. Misschien word ik te oud. Geef mij
maar Joris de Driepinter, een boterham KingCorn met een dikke klodder
Calve Pindakaas.
Vandaag is het zestig jaar geleden dat de basis werd gelegd voor de
Europese Unie. Italie, Frankrijk, (west) Duitsland en de Benelux landen
vormden de EGKS (Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal). Een
handelsverdrag, maar overduidelijk de voorbode van verdergaande
samenwerking binnen Europa die uit zou monden in de moderne EU. Met open
grenzen. Vrij handelsverkeer en vrij personenverkeer. Zelfs een
vergaande monetaire unie met een munt en wederzijdse financiele
ondersteuning in barre tijden.
Wat een feestdag voor Europa had
kunnen zijn lijkt een zwarte maandag te worden. In Finland heeft een
anti-Europese partij met de lugubere naam: "De Ware Finnen" een
monsterzege geboekt door de inzet: geen financiele hulp aan mede EU
landen. Tussen Italie en Frankrijk dreigt een nieuwe muur opgebouwd te
worden door onenigheid over het doorlaten van Noordafrikaanse
vluchtelingen en dan vooral Tunesiers. En Nederland is in ijltempo een
noodwet aan het voorbereiden om de grenscontroles weer opnieuw in te
laten voeren met het oog op de toestroom van dezelfde vluchtelingengolf.
Voorlopig hopen we dat Belgie en Duitsland alvast overgaan tot zware
controles waardoor Nederland nog even buiten schot blijft. Fort Europa
heeft in Lampedusa haar achilleshiel gekregen en Berlusconi gaf de
vluchtelingen hoop dat de weg naar vrijheid openstaat. De Italiaanse
minister Maroni kijkt met onschuldige blik en zegt dat hij niets fout
doet, immers "we hebben Schengen toch, vrij verkeer van personen". Onze
Europese President Herman van Rompuy ziet de bui al hangen en probeert
te sussen: "ach, om zoveel mensen gaat het toch ook weer niet, allemaal
rustig gaan slapen". En Leers weet het zeker: "het zijn allemaal
economische vluchtelingen". (Leers weet trouwens wel meer zeker. Ook
weet hij zeker dat het in Iran goed toeven is terwijl zijn
kabinetsgenoot Rosenthal Iran een barbaars land noemt, goed toeven daar:
dus terugsturen die mensen).
Voorlopig hebben de
Tunesiers flinke terreinwinst geboekt. Van het zuid Italiaanse puntje
Lampedusa staan ze nu massaal bij Ventimiglia, de grensplaats tussen
Frankrijk en Italie.
Ik ben benieuwd of ze mee gaan zingen en hossen als later op de dag de festiviteiten van 60 jaar Europa gevierd gaan worden.
Als
ik Tunesische vluchteling zou zijn zou ik mijn heil bij Moszkowicz gaan
zoeken. Ik denk dat ik een grote kans zou maken om de politieke
scherprechters uit de Europese landen massaal te wraken. Of het nu om
Maroni, Herman de Rompuy of om Leers gaat. De beslissingen die ze nemen
evenals hun uitgesproken onschuld of verontwaardiging heeft niets te
maken met een duidelijke visie gepaard met inzicht over hoe wij in
Europa met onze medemens om willen gaan, maar heeft alles te maken met
een vergaand opportunisme en een Not in my Backyard overtuiging.
In
het uiterste noordpuntje van Europa hebben ze alvast een
waarschuwingsschot afgegeven. Wat jullie ook doen daar in het Zuiden,
wij zijn de ware Finnen. Tot de Oostzee en niet verder!
Rechters plegen meineed. Advocaten beginnen te schreeuwen. Presidenten
organiseren orgies. Bisschoppen doen het met kleine jongetjes.
Stukjesschrijvers willen dat hun lezers massaal de krant opzeggen
waarvoor ze schrijven. En programmamakers hopen dat recensies over hun
uitzending dodelijk zijn.
Een weekje de krant goed bijhouden en
je valt van de ene verbazing in de andere. Niet omdat je het niet
wist,of niet al vermoedde. Maar omdat gezagsdragers en opiniemakers er
alles aan lijken te doen om voortdurend al je vooroordelen te
bevestigen.
Moszkowicz zaagde Schalken door over zijn
professionele antenne. Zijn eigen antenne haperde deze week ook met als
dieptepunt een telefonisch optreden bij Pauw en Witteman. De
professionele antenne van de kersverse directrice van Nederlands meest
bekritiseerde facilitair bedrijf Pro-Rail haperde behoorlijk toen zij,
ondanks dat ze wellicht gelijk had, kenbaar maakte dat ze geen boodschap
had aan de reizigers. De Belgische Bisschop Vangheluwe heeft het over
spelletjes als hij aan al zijn neefjes zit. En onze koning in spe is nog
steeds blij met zijn verscholen villa in Mozambique die wellicht door
snelheidsduivel Laurent uit Belgie in recordtempo bezocht gaat worden.
Ondertussen verrijkt de top van de defensie zichzelf en keren CEO's
bonussen uit met van de bevolking geleend geld.
Geloof
en hoop in en op de morele gezagsdragers lijkt af te glijden naar een
ongekend dieptepunt. Rolmodellen, voorbeeldfiguren, personen die we hoog
achten en graag volgen in hun gefundeerde mening zakken door de grond.
Het is vast nooit anders geweest, maar het onfatsoen en de mate waarin
ze ermee weg lijken te komen voorspelt niet veel goeds. Met verbazing
las ik het tweegesprek van de oprichter van Geen Stijl Dominique Weese
en Mariette Baanders in de NRC. "Wij leggen de vinger op hypocrisie" zo
zegt hij. Geen Punt lijkt mij, dat mag en moet ook. Om enkele regels
verder het Nodeloos Kwetsen en het Ongefundeerde mening uiten te
propageren. Onfatsoen heerst. Zowel bij hen die het onderwerp zijn als
bij hen die erover rapporteren. Als Pownews fatsoenlijk rapporteert wat
er allemaal aan onfatsoen plaats vindt dan hebben ze aan die paar uur
zendtijd per week niet voldoende.
In de jaren zestig is
wereldwijd een grote protestbeweging op gang gekomen tegen de macht van
de "onaantastbaren". Politici, rechterlijke macht, regeringsleiders, de
geestelijkheid, bestuurders aan de universiteiten moesten het ontgelden.
Daarvoor in de plaats werd breeduit democratisering ingevoerd,
openbaarheid van bestuur, ontzuiling en de promotie van de vrije en
kritische geest. We mogen nu vijftig jaar later alles roepen en doen.
Zowel het gepeupel als de machtigen aan de top. Een nieuw vacuum is aan
het ontstaan. Het antwoord daarop is slecht voorspelbaar. Maar ik hou
mijn hart vast. Op het moment dat niemand zich meer van iemand anders
aantrekt en eigen gewin, eigen belang en hedonisme hoogtij viert lijkt
het einde zoek.
Wetenschappers buigen zich over de vraag
wat voor boodschap en in welke vorm zij de ruimte in moeten sturen om
eventuele buitenaardse wezens erop attent te maken dat in deze hoek van
het heelal zich een levenswaardige planeet bevindt. En wat laat je dan
zien? Volgens mij moeten ze het simpel houden. Een enorme zeepbel
volstaat. Dan weten ze genoeg!
Voor de schaak- en/of de muziekliefhebber: het 7e nr jaargang 2 van A Tempo is uit! http://www.atempomagazine.nl
Met bijdragen van Dagtaak, Peter Boel en Martijn Boele. Ditmaal over eten, de hongerklop en veel literair schaakvenijn. Bestel ATempo via de site, voor 12€ p.j maandelijks plezier.
Advertentie Google
Eigen bedrijf starten
Coaching en advies tijdens en voor de start van uw eigen bedrijf. Van bedrijfsidee tot bedrijfsplan tot implementatie.
