|
Dagtaak Elke dag een korte column met reflectie op het nieuws, de actualiteit, opvallende gebeurtenissen of publicaties. Meestal mild en poëtisch, soms bijtend cynisch. Volg Dagtaak via twitter:http://twitter.com/#!/@dagtaak mail: dagtaak.tve@gmail.com Dagtaak is goed geïndexeerd door o.a. Google, type Dagtaak + trefwoord, of zoek direct op een woord uit de titel in de zoekbalk op de site. Dagtaak is een initiatief van TVE Tekst en Advies (Ton van Eck). De 15 meest gelezen columns van het afgelopen kwartaal vindt u hier. |
|
|
| Herfst, Bloem, altijd November en de noodzaak van rust Donderdag 6 oktober 2011  Het is nog te vroeg in het jaar om Bloem aan te halen. Toch doe ik het. Bij de eerste herfstbuien van het jaar komen de dichtregels als vanzelf binnen: "Altijd november, altijd regen, altijd dit lege hart, altijd". Zo eindigt het gedicht. In vroeger jaren hadden wij dit gedicht de hele maand november op het toilet hangen. Niet om te treuren, maar om te troosten, en zelfs, hoe paradoxaal ook: nieuwe energie op te doen.Omdat Bloem overduidelijk dicht: Altijd November; mag het. In oktober al, en mocht het helpen, dan zelfs het hele jaar door. Behalve de zielepijn van Bloem die vanaf de eerste tot de laatste regel door merg en been gaat, straalt het gedicht ook een serene rust uit. "De jaren gaan zoals zij gingen". Je voelt de saaiheid, de eenzaamheid en de gelatenheid, maar ook de overpeinzing. Ondanks of wellicht dankzij de pijn is het gedicht voor mij het meest troostrijke gedicht uit de vaderlandse poëzie. Het wedijvert met de jongere "Sla" van Rutger Kopland. In de wereld die bol staat van de dynamiek en vluchtigheid: -Wat gisteren nieuws was, is vandaag alweer vergeten- is de tijdloosheid een godsgeschenk. Wat zou het mooi zijn als de bankier, gezeten in zijn fauteuil, zich soms van de tijdloosheid bewust zou zijn. Niet gehaast door de dwang van de snelle omloop van andermans bezit. De politicus, die niet gedwongen door de vaart van de actualiteit eens mijmert over de zin van het leven en van daaruit de beslissing neemt. De gewone man in de straat die even de tijd neemt om zijn eigen bestaan te overdenken voordat hij oordeelt over dat van anderen. Wat jammer soms dat er voor de mijmering te weinig ruimte is. NOVEMBER Het regent en het is november Weer keert het najaar en belaagt Het hart, dat droef, maar steeds gewender, Zijn heimelijke pijnen draagt. En in de kamer, waar gelaten Het daaglijks leven wordt verricht, schijnt uit de troosteloze straten Een ongekleurd namiddaglicht. De jaren gaan zoals zij gingen, Er is alengs geen onderscheid Meer tussen dove erinneringen En wat geleefd wordt en verbeid. Verloren zijn de prille wegen Om te ontkomen aan de tijd; Altijd november, altijd regen, Altijd dit lege hart, altijd.   Reacties: Martijn schreef op Donderdag 6 oktober: Mooi. |
|
